

Στο τέλος του δείπνου, πέρασε ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου να πει ένα γεια και σε άτομο του δικού μας τραπεζιού, που από ότι κατάλαβα ήταν παλιοί συμμαθητές. Αυτό που επικράτησε στη συζήτησή τους, ήταν ότι οι λογαριασμοί των πελατών είναι πολύ χαμηλοί, το average spending δεν είναι το επιθυμητό για μια ικανοποιητική κερδοφορία και ότι είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα, παρόλη τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται στην κουζίνα, η οποία όντως μας ενθουσίασε με τα πιάτα της.




Η δεύτερη επίσκεψη σε ένα “μεγάλο”εστιατόριο είναι πάντα η πιο αποκαλυπτική. Στο Herzig, όμως, είχε και μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία. Θυμηθήκαμε την πρώτη μας παρουσία

Όταν η υψηλή γαστρονομία συναντά το θέατρο, οι εμπειρία αποκτά άλλο χρώμα. Γι’ αυτό οι σεφ των κορυφαίων εστιατορίων της Ευρώπης δεν σερβίρουν απλώς πιάτα