Βορέας Μεζεδοπωλείο. Η γιορτή του κυπριακού μεζέ, σε πολλές πράξεις

Χρόνια πολλά τώρα, εκεί στα γραφικά, στενά δρομάκια της καρδιάς των λαϊκών γειτονιών της κοινότητας της Ορόκλινης, ο Βορέας, συνεχίζει μέχρι και σήμερα να παραμένει αγέρωχος και ελκυστικός. Ένα παραδοσιακό, σπίτι, άριστα αναπαλαιωμένο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, που κάθε βράδυ φιλοξενεί, δεκάδες ντόπιους, μα και αρκετούς επισκέπτες στο νησί μας, που έχουν ακούσει ή διαβάσει κάτι για την βραβευμένη, οικογενειακή ταβέρνα του στυλοβάτη της ταβέρνας, του Γιώργου Παπαγαβριήλ και Κώστα Ψυχή .

Πανέμορφο και το δικό μας τραπέζι, στη μεγάλη εσωτερική αυλή του παλιού σπιτιού, όπως πανέμορφη ήταν και η όλη ατμόσφαιρα, από τον κόσμο που είχε κατακλύσει από νωρίς, όλους τους χώρους και τα δωμάτια της πετρόχτιστης, διακοσμημένης με παλιές φωτογραφίες και θυμητάρια του παρελθόντος, ταβέρνας.

Το κρασάκι μας, το δακτυλοδείξαμε στα παιδιά της εξυπηρέτησης με το που μπήκαμε στο δωμάτιο – κελάρι κρασιών, για να ταιριάξει με τα πιατάκια του προκαθορισμένου μεζέ που είχαμε επιλέξει.

Στην υγειά μας με ιδανικό σε θερμοκρασία πολυποικιλιακό, ντόπιο κρασί και νικάμε την πρώτη μας πείνα με σαλάτα μικρόφυλλων λαχανικών, γιαούρτι, εξαίρετο ταχίνι, τσακιστές ελιές και ξιδάτο κοκκινογούλι, που έγιναν μπουκιά με λαδοριγανάτο, τραγανό κουλούρι.

Το κολοκύθι στο βαθύ τηγάνι με χοντρό αλάτι, θεϊκό, όπως ήταν και τα τραγανά, μικρά μανιτάρια σχάρας, μα και το φουρνοψημένο σαγανάκι με άφθονη ντομάτα, φέτα και τυριά, που έφτασε σε πήλινο κεσεδάκι.

Η μουσική, ελληνική και ταξιδιάρικη σε άλλες εποχές, μάς έκανε να ξανατσουγκρίσουμε τα κρασοπότηρά μας για να υποδεχθούμε τα αρωματικά κολοκυθοκεφτεδάκια, την τριλογία από χοιρινές κοπές σχάρας (κρασάτο πανσετάκι, μπριζολάκι, λούντζα), ακολουθούμενα από χαλούμι σχάρας και άριστο σπανάκι στο τηγάνι, παντρεμένο με αυγό.

Κρατήσαμε άμυνα, γιατί οι κρεμαστές σούβλες με χοιρινό και από κοτόπουλο σουβλάκι, συνοδευτικές, λεπτοκομμένες πατατούλες, αλλά και τα υπέροχα σε δάγκωμα παστουρμαδοπιτάκια και το βοδινό συκώτι, πήραν σβάρνα και έπρεπε κι αυτά να τιμηθούν δεόντως.

Δεόντως φυσικά τιμήσαμε και τα ευπαρουσίαστα ξυλάκια με περασμένο λουκάνικα και ντοματίνια, όπως πράξαμε και με τα κυπριακά μακαρονάκια με ξηρό δυόσμο και τη σουσαμένια φέτα, που δεν άντεξε και πολύ στο πιάτο μας.

Στο τέλος, να ξέρεις, σου φυλάνε το καλύτερο, γι’ αυτό φύλαξε κι εσύ λίγο χώρο για να γευτείς με κλειστά μάτια τις τραγανές, μα συνάμα ζουμερές πίτες της σάτζιης, που εμένα με πήραν Ριζοκάρπασο μεριά, ραντισμένες με μέλι και κάμποση αγάπη από ολάκερη την οικογένεια του Βορέα.

Ανδρέα Δημητρίου 3, Ορόκλινη, 7040, Λάρνακα

24647177