Κάναμε interview για πρόσληψη σε 28χρονο και σε δυο μέρες τηλεφώνησε η μητέρα του, με ζήτησε και με ρώτησε πώς πήγε ο γιος της στη συνέντευξη και ότι θα βγω κερδισμένη αν τον προσλάβω…

Είμαι στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού (HR) μεγάλης επιχείρησης στην Κύπρο και πραγματικά βιώνω τραγελαφικές καταστάσεις. Κάναμε interview για πρόσληψη σε 28χρονο και σε δυο μέρες τηλεφώνησε η μητέρα του, με ζήτησε και με ρώτησε πώς πήγε ο γιος της στη συνέντευξη και ότι θα βγω κερδισμένη αν τον προσλάβω. Χθες σε συνέντευξη, κοπέλα στα 25, που μόλις τελείωσε Διοίκηση Επιχειρήσεων, με ρώτησε αν έχει πιθανότητα σε κανένα εξάμηνο ή χρόνο να κατέχει μια από τις διευθυντικές θέσεις της επιχείρησής μας. Τραγελαφικό και το περιστατικό του προηγούμενου μήνα, όταν πατέρας μας τηλεφώνησε – όχι ο γιος – για να διαμαρτυρηθεί που προσλάβαμε άλλο εκτός από τον 30χρονο γιο του. Κάτι πάει χ σε αυτό τον τόπο. Δεν αφήνουμε τα παιδιά μας νομίζω να ωριμάσουν και τα νταντεύουμε μέχρι τα γεράματά μας. Αυτό όμως δημιουργεί, ΜΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ανθρώπους. Ως τμηματάρχης όμως στο H.R έχω καθήκον να προσλαμβάνω τους ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ συνεργάτες μας.

Πείτε μας την άποψη σας στα comments: