
Είμαι εστιάτορας εδώ και 25 χρόνια και το εστιατόριο μου υπάρχει ακόμη γιατί σέβομαι την πελατεία μου και γιατί τους προσφέρω ακριβώς ότι γράφει το μενού που συντάσσουμε με τους σεφ μου. Αν γράφουμε ότι η σαλάτα έχει φέτα ή χαλούμι, η σαλάτα μας έχει φέτα και όχι λευκό τυρί και πραγματικό χαλούμι. Το ίδιο και για το αγνό, παρθένο ελαιόλαδο, που σε εμάς είναι αγνό. Το ίδιο ισχύει για την κρητική γραβιέρα, τα άγρια μανιτάρια που τα γράφουμε μόνο στα πιάτα ημέρας, όταν βρίσκουμε άγρια κ.ο.κ. Τι γίνεται όμως όταν κάποιοι για εντυπωσιασμό, αναγράφουν στα μενού τους τα προϊόντα που προανάφερα, αλλά στο πιάτο μας έρχονται τα υποκατάστατα και οι απομιμήσεις τους; Δεν είναι ψευδείς παραστάσεις αυτές που πρέπει να τιμωρούνται από τον νόμο;
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Υπάρχουν εστιατόρια που ακολουθούν την τάση. Υπάρχουν φυσικά κι εκείνα που τη δημιουργούν. Το Columbia Steak House ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Από την πρώτη

Σε μια εποχή όπου τα πάντα είναι διαθέσιμα όλο τον χρόνο, η επιλογή της εποχικότητας δεν αποτελεί περιορισμό — είναι μια συνειδητή πράξη ποιότητας, δημιουργικότητας

Ποια κοινή μοίρα συνδέει έναν αλλοδαπό διαρρήκτη, μια φιλόλογο της ελληνικής γλώσσας στα πρόθυρα χωρισμού, έναν ηλικιωμένο καθηγητή ελληνικής ιστορίας με άνοια κι ένα φρεσκό
