
Μας φάνηκε πολύ παράξενο μετά από 5,10, 20, για κάποιους, χρόνια στο επάγγελμα του σερβιτόρου και όχι μόνο, όταν μας κάλεσε το νέο αφεντικό μας στο ξενοδοχείο για να μας επιβραβεύσει. Ήρθε ένας άνθρωπος που κάθε λίγες μέρες καλεί κάποιους από μας στο γραφείο του, μάς σφίγγει θερμά το χέρι, μάς λέει πόσο περήφανος είναι που μας έχει δίπλα του ως συνεργάτες και όχι ως υπάλληλους και μας εξηγεί όλους τους λόγους που βραβευτήκαμε ως ο σερβιτόρος, ο υπεύθυνος βάρδιας, ο barman, ο spa therapist…. του μήνα, της βδομάδας……. Στο τέλος μάς δίνει κι ένα δώρο, που προσωπικά το άνοιξα την επόμενη μέρα, γιατί απλά πήρα ότι είχα ανάγκη αυτά τα 5 – 10 λεπτά που ήμουν στο γραφείο του διευθυντή μου. Ψυχική και ηθική επιβράβευση.
Φιλοσοφικό ερώτημα: Γιατί δεν το κάνουν όλοι; Τι τους στοιχίζει;
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα

Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα
