Όλα ακριβαίνουν για μας τους εστιάτορες και το γιατί δεν το ξέρει κανείς. Κάθε βδομάδα, έστω κι ένας προμηθευτής θα μας πει ότι στην επόμενη παράδοση οι γαρίδες, το λάδι, το χοιρινό κρέας….θα είναι τόσα σεντ ή τόσα ευρώ πιο πάνω. Και τι να του πούμε; Να του πούμε δε θέλουμε και ότι θα πάμε αλλού; Αφού κι ο συνάδελφός του προμηθευτής, τις ίδιες τιμές έχει και ακόμη πιο ψηλές.
Πόσο να ανεβάσω την τιμή της μερίδας ή του μεζέ και να μην είναι δυσβάσταχτο για τους πελάτες μου, που τόσα χρόνια με αγαπούν και τους αγαπώ; Από την άλλη, πόσο να απορροφήσω εγώ τις αυξήσεις των τιμών και να έχω μια βιώσιμη επιχείρηση που θα έχει χρήμα να πληρώνει τους εργαζόμενους στη δουλειά μου, τους προμηθευτές, το ηλεκτρικό, τους φόρους, τις φθορές… Μπρος γκρεμός και πίσω χαράδρα και μάλιστα βαθιά. Μπορεί το κράτος να βοηθήσει για να μην μείνουμε όλοι άνεργοι; Είμαστε στα όριά μας. Πραγματικά!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από
Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια
Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω
Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα
Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα