Στενορύμι. Ατμοσφαιρικό σκηνικό και γεύσεις, που φέρνουν το χωριό στην πόλη

Μόλις πατήσαμε το πόδι μας ψες, από το ξωπόρτι και μέσα, “φύγαμε” ευθύς στο χωριό του παππού και της γιαγιάς. Μια αυλή, περιτριγυρισμένη με ροδοδάφνες, ψηλά δέντρα κι ανθοφόρα, κεραμιδωτές σκεπές, τόνενες καρέκλες, να φωτίζονται όλα από τα αιωρούμενα, γραμμικά λαμπιόνια, Εκεί στην άκρη, η μεγάλη ατραξιόν, ο εν ενεργεία ξύλοφουρνος.

Κι όταν λέμε εν ενεργεία, εννοούμε ένα ξυλόφουρνο που θα μοσκοβολά αχνιστό κρέας και πατατούλες, από την ώρα που θα μπεις, μέχρι και το “καληνύχτα” που θα πεις και θα σου πουν οι πρόσχαροί του άνθρωποι. “Δυο μεζέδες παρακαλώ και μια κλέφτικο” και ξεκινάμε με φρεσκοκομμένη σαλάτα με άφθονη φέτα και κόκκινες ντομάτες,  λαδοριγανάτο, φρυγανισμένο ψωμί και θεϊκές ελιές στα κάρβουνα. Αλοιφές σπιτικές, με πρώτες και καλύτερες το δροσερό τζατζίκι, το ταχίνι, μα σίγουρα δοκίμασε και εσύ αυτή με γιαούρτι και κοκκινογούλια, που κάνει στο στόμα ένα υπέροχο πάντρεμα.

Η μουσική λαϊκή, ρεμπέτικη και ταξιδιάρικη σε Ελλάδα μεριά, μα η συνέχεια κυπριακότατη με όμορφα ψημένο χωριάτικο, κρασάτο λουκάνικο χωρίς περιττά λίπη, χαλούμι σχάρας και εξαρτησιογόνα σαλιγκάρια με σάλτσα ντομάτας, που επιβάλλεται να τα απολαύσεις κι εσύ μαζί με το αριστοτεχνικά ψημένο πουργούρι.

Στη υγειά της παρέας με ένα ποτηράκι μπύρα, για να υποδεκτούμε την κολοκυθοτηγανιά με αυγό, μα και τα εξαίρετα με κάθε σημασία της λέξης χοιρινά, ομοιόμορφα κομμένα σουβλάκια, τα τρυφερά, όμολογά τους από μαριναρισμένο κοτόπουλο και φυσικά τις μυρωδάτες σιεφταλιές, πλάι σε κομμένα πολύ λεπτά, στικς από κυπριακές πατάτες, που θα πάθεις με αυτά εθισμό.

Ο μάστορας του ξυλόφουρνου στο πόστο, του, για να τον ανοίξει ευλαβικά και τελετουργικά και να μας ξεφουρνίσει μια μερίδα από λατρεμένο κλέφτικο αρνί, που κοβόταν αβίαστα με την άκρη του πιρουνιού, παντρεμένο με καλά μεστωμένες πατάτες, που ήμουνα στο τσακ να του ζητήσω ακόμη μια.

Νεκταρίνι αρωματικό για το τέλος, χαλβάς κατσαρόλας δροσερός, άφθονα συγχαρητήρια στους άριστους ψήστες και στους σεφ, μα κι άλλα τόσα στην ολόχαρη κοπελιά που μας εξυπηρετούσε και μας έκανε να νιώθουμε σαν στο σπίτι μας. Φεύγοντας, μάθαμε ότι Παρασκευές και Σάββατα, η μουσική είναι ζωντανή και διασκεδαστική και κλείσαμε τραπέζι για να ξαναπάμε.

Κυριάκου Μάτση 3, Πλατεία Αγλαντζιάς, Αγλαντζιά, Λευκωσία

22 876543

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Το εστιατόριο Rous στη Λευκωσία

Rous. Όμορφα αλλιώτικο, δημιουργικό και πιο ολοκληρωμένο από ποτέ, για να το επισκέπτεσαι ξανά και ξανά. Σάββατο βραδάκι και…

Σάββατο βράδυ στο γεμάτο Rous στη Λευκωσία: δημιουργική κυπριακή κουζίνα, από τάκος με σεφταλιά και τραχανότο με λευκές γαρίδες μέχρι ρυζόγαλο με κρέμα αναρής, με εξαιρετική σχέση ποιότητας και τιμής.

Hostess στην υποδοχή εστιατορίου

Μια hostess εστιατορίου στη Λευκωσία αναρωτιέται: Πού πήγε το καλησπέρα, ο σεβασμός, η ελάχιστη ένδειξη ευγένειας από…

Μια hostess που ήρθε από την Αθήνα στη Λευκωσία μιλά για τους πελάτες που περνούν την πόρτα του εστιατορίου χωρίς ένα «καλησπέρα» και θυμίζει ότι η φιλοξενία είναι υπόθεση δύο πλευρών.

Don Carlo: Εκεί όπου η ιταλική κουζίνα συναντά την υψηλή αισθητική σε ένα από τα εντυπωσιακά εστιατόρια του νησιού. Μπήκαμε με το δεξί…(English review below)

Αναμφίβολα και με το χέρι στην καρδιά, το Don Carlo βρίσκεται  στην πιο καλοδιατηρημένη και γοητευτική περιοχή της Πάφου – ίσως και ολάκερου του νησιού –