Στο βραβευμένο Σπήλαιο, για λαχταριστές σούβλες, αυθεντικό κοντοσούβλι και ποιοτικό κυπριακό μεζέ

Δε με θες τώρα, εμένα, να σου εκθειάσω το Σπήλαιο. Το Σπήλαιο είναι η σταθερή αξία στον χώρο της κυπριακής ταβέρνας από το 2014, που δε θέλει παίνεμα, απλά μια υπενθύμιση για το τι νέο “παίζει” κατά καιρούς, μέρες και εποχές στις κουζίνες του δραστήριου Μιχάλη και Κώστα.

Για εσένα όμως, που για πρώτη φορά το ακούς ή τ΄άκουσες και δεν έδωσες σημασία, σε ενημερώνω ότι θα το βρεις επί της πολυσύχναστης Λεωφόρου Μακαρίου του Γ’ στη Δευτερά (ακριβώς απέναντι από υπεραγορά Alphamega) και φυσικά πήρε το όνομά του από το παραπλήσιο ιστορικό σπήλαιο της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας.

Στη φαρέτρα της ταβέρνας, εκτός από την εμπειρογνωμοσύνη και την αγάπη για την κυπριακή κουζίνα, που χαρακτηρίζει το δίδυμο των ιδιοκτητών, η μοναδική σταθερότητα στην ποιότητα του φαγητού, κάτι που στις μέρες μας δυστυχώς δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ατού πολλών, μα πολλών καταλυμάτων.

Εμείς κι η συντροφιά μας, σταθεροί εκεί αρκετές φορές τον μήνα, μα αυτή τη φορά ποντάραμε στο βράδυ της Τρίτης, μια από τις δυο βραδιές μαζί με την Πέμπτη, που η μεγάλη ομάδα της κουζίνας του ταβερνείου, φορτώνει με κάμποσα ξύλα τις σχάρες, για να ψήσει αγάλι αγάλι, λουκούλλειες σούβλες και κοντοσούβλια, από αυτά που πραγματικά υποκλίνεσαι στη μαεστρία και την τέχνη των επί καθήκοντι σεφ και ψηστών.

Αγάλι αγάλι αφαίρεσε η ευγενέστατή μας σερβιτόρα, το βουλοκέρι από το διαχρονικό Methy του Βασιλικού Οινοποιείου Κάθηκα, για να χυθεί βελούδινα στο ποτήρι μας, ένα ρουμπινί Cabernet Sauvignon, που κέρδισε αμέσως τις εντυπώσεις μαζί με τα πρώτα ορεκτικά του μεζέ, το κρεμώδες σχαροψημένο χαλούμι και λουκάνικο, τις μοσχομυριστές σιεφταλιές, το βοδινό συκώτι και το συνονθύλευμα ραβιόλων και κυπριακών κοφτών ζυμαρικών, καλυμμένα όλα με τριμμένο χαλούμι.

Τραγανό μανιτάρι στο προσκήνιο, σουσαμένιο κουλούρι πρώτο πράμα και πάμε για εποχιακά αγρέλια με αυγά (εκτός μεζέ) που τα προσέξανε στο τηγάνι, αφήνοντάς μας τα τραγανά και ζωντανά χρωματικά. Άπαιχτο το χοιρινό τους σουβλάκι, θεϊκό, έως μοναδικό, αυτό από κοτόπουλο, αλλά πιο θελκτικά ήταν τα κοκκινιστά σαλιγκάρια και τα χοιρινά κοκαλάκια που ασυναίσθητα το χέρι σου κάθε λίγο και λιγάκι έκλεβε ένα από αυτά.

Η στιγμή που όλοι οι γλεντζέδες περιμέναμε δεν άργησε να φτάσει, με όλους  να σηκώνουν γοργά τα πιρούνια τους για να πάρουν το μερτικό τους από την άριστη με κάθε σημασία της λέξης, τριλογία σούβλας που παραγγείλαμε (αρνί, χοιρινό, κοτόπουλο), αλλά και από το ιδανικά μαριναρισμένο και ψημένο επιμελώς, χοιρινό κοντοσούβλι που πλημμύρισε το στόμα με πλούσια αρώματα βοτάνων του αγρού και τους δάσους. 

Εξαίρετη ποιότητα κρέατος, μικρά ζώα, τρυφερά και χωρίς κακές οσμές, αριστοτεχνικά θωρακισμένα απ’ έξω και ζουμερά στο γεωμετρικό τους κέντρο, πήραν όλα τους τόσο ψηλή βαθμολογία, που φεύγοντας, μας ώθησαν να ξανακλείσουμε τραπέζι μαζί με κι άλλους φίλους για την επόμενη βδομάδα.

Οι μάστορες των γλυκών αμαρτιών, έδειξαν κι αυτοί την κλάση τους, πρώτα πρώτα με μια ανεπανάληπτη, ραντισμένη με μέτρο πίτα της σάτζιης που ψήθηκε a la minute, την οποία ακόμη λιγουρεύομαι, αλλά και με σιροπιαστά ρολάκια με γέμιση αναρή, μα και με υπέροχα, εξαρτησιογόνα μπακλαβαδάκια που στο εγγυώμαι δε θα μείνει ούτε ένα στο πιάτο.

Όσο για το αν είναι value for money, έχω να σου πω ότι η τιμολογιακή προσέγγιση στο Σπήλαιο είναι ό,τι θα αποκαλούσε κανείς, ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ και αυτή σημείωσε, αφορά και τη λίστα οίνων και λοιπών ποτών. Εξάλλου, ο καλύτερος δείχτης για αυτό, είναι το καθημερινό κατάμεστο του μαγαζιού.

Αναστάση Λεβέντη 2Α, Δευτερά, Λευκωσία

22 622024    

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Το εστιατόριο Rous στη Λευκωσία

Rous. Όμορφα αλλιώτικο, δημιουργικό και πιο ολοκληρωμένο από ποτέ, για να το επισκέπτεσαι ξανά και ξανά. Σάββατο βραδάκι και…

Σάββατο βράδυ στο γεμάτο Rous στη Λευκωσία: δημιουργική κυπριακή κουζίνα, από τάκος με σεφταλιά και τραχανότο με λευκές γαρίδες μέχρι ρυζόγαλο με κρέμα αναρής, με εξαιρετική σχέση ποιότητας και τιμής.

Hostess στην υποδοχή εστιατορίου

Μια hostess εστιατορίου στη Λευκωσία αναρωτιέται: Πού πήγε το καλησπέρα, ο σεβασμός, η ελάχιστη ένδειξη ευγένειας από…

Μια hostess που ήρθε από την Αθήνα στη Λευκωσία μιλά για τους πελάτες που περνούν την πόρτα του εστιατορίου χωρίς ένα «καλησπέρα» και θυμίζει ότι η φιλοξενία είναι υπόθεση δύο πλευρών.

Don Carlo: Εκεί όπου η ιταλική κουζίνα συναντά την υψηλή αισθητική σε ένα από τα εντυπωσιακά εστιατόρια του νησιού. Μπήκαμε με το δεξί…(English review below)

Αναμφίβολα και με το χέρι στην καρδιά, το Don Carlo βρίσκεται  στην πιο καλοδιατηρημένη και γοητευτική περιοχή της Πάφου – ίσως και ολάκερου του νησιού –