Βράδυ καλοκαιριού και η Λεωφόρος Πρωταρά κινείται στους γνώριμους ολοζώντανούς της ρυθμούς. Ανάμεσα στα φώτα, τον κόσμο και την ασταμάτητη κίνηση της περιοχής, το Chia ξεχωρίζει από μακριά. Το λευκό, εντυπωσιακό canopy, η καταπράσινη βλάστηση και το αμφιθεατρικό του στήσιμο λειτουργούν σχεδόν σαν μαγνήτης, προσελκύοντας ντόπιους και επισκέπτες του νησιού που αναζητούν ένα όμορφο δείπνο, ένα καλό cocktail ή απλώς μια αφορμή για να παρατείνουν λίγο περισσότερο το καλοκαιρινό τους βράδυ.
Το επιβλητικό κυκλικό μπαρ στο κέντρο του εστιατορίου βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση, με τους bartenders να δημιουργούν και τα κοκτέιλ να πηγαινοέρχονται ασταμάτητα από τραπέζι σε τραπέζι.
Η μουσική; Ίσως ένας από τους πιο δυνατούς λόγους για να παρατείνεις τη βραδιά σου λίγο περισσότερο. Σύγχρονη, ανεβαστική, με ένταση όσο πρέπει και με εκείνη την ιδιαίτερη ικανότητα να δημιουργεί ατμόσφαιρα χωρίς να καπελώνει την κουβέντα της παρέας.
Ξεκίνημα με τρία από τα signature cocktails του καταλόγου. Το Porn Star Martini, με Absolut Vodka, prosecco, passion fruit puree, βανίλια και φρέσκο λάιμ, ήρθε αρωματικό, ισορροπημένο και επικίνδυνα ευκολόπιοτο. Το Aperol Sour απέδειξε πως ακόμη και τα πιο γνωστά aperitivo cocktails μπορούν να αποκτήσουν χαρακτήρα όταν μπει στο παιχνίδι το σιρόπι από φυστίκι Αιγίνης και η οξύτητα της supasawa. Για όσους επέλεξαν κάτι χωρίς αλκοόλ, το Amaretti Sour mocktail κράτησε ψηλά τη σημαία της απόλαυσης, με όμορφη ισορροπία ανάμεσα στο αμύγδαλο, το λάιμ και τον αφρό του.
Η πείνα στα φόρτε της, η λίστα του executive chef των Sunrise Hotels, Αντώνη Αττούνη, θελκτική και πολυσυλλεκτική, με εμάς να λέμε τα προκαταρκτικά “ναι” στα halloumi fries που έφτασαν πρώτα στο τραπέζι και έκαναν αμέσως αυτό που οφείλει να κάνει ένα καλό ορεκτικό. Να εξαφανιστεί γρήγορα. Τραγανά εξωτερικά, μαλακά στο εσωτερικό, με τη μαρμελάδα ντομάτας να προσθέτει τη γλυκιά αντίστιξη που χρειαζόταν.
Τα vegetable spring rolls κινήθηκαν σε πιο ανάλαφρους και comfort δρόμους, με λεπτό και τραγανό φύλλο και μια γλυκόξινη σάλτσα που έκανε σωστά τη δουλειά της, χωρίς να κλέβει την παράσταση.
Το avocado tartar ring, με βασιλικές γαρίδες και aioli, ήταν ίσως το πιο καλοκαιρινό πιάτο του πρώτου γύρου. Δροσερό, ευχάριστο και με όμορφη ισορροπία ανάμεσα στη λιπαρότητα του αβοκάντο και τη γλύκα της γαρίδας, μπήκε αμέσως στη λίστα των πιάτων που θα δοκιμάσω και κατά την επόμενη μου επίσκεψη.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκαν τα bao buns με πάπια Πεκίνου…… όπως εμφανίστηκα δηλαδή και στα διπλανά και στα παρα-διπλανά τραπέζια. Αφράτα ψωμάκια, σωστά ατμισμένα, με την πάπια να διατηρεί τη ζουμερότητά της και το φρέσκο κρεμμυδάκι με το αγγούρι να προσθέτουν τη φρεσκάδα που απαιτεί το συγκεκριμένο πολυαγαπημένο street food της Ασίας.
Ήρθε και η ώρα της σαλάτας και μάλιστα με καπνιστό σολομό για να αποδείξει πως οι σαλάτες δεν υπάρχουν απλώς για να συνοδεύουν. Κινόα, edamame, λιαστές ντομάτες, φρέσκα κρεμμυδάκια και ένα ευχάριστα ζωηρό dressing εσπεριδοειδών έδωσαν χαρακτήρα σε ένα πιάτο δροσερό και πλήρες.
Στα κυρίως, το μοσχαρίσιο schnitzel με panko, που ενημερωτικά δεν άντεξε και πολύ στο τραπέζι, είχε το τραγανό αποτέλεσμα που αναζητάς σε κάθε σωστή εκτέλεση του πιάτου, με το κρέας να διατηρεί τη ζουμερότητά του και τις φρέσκες τηγανιτές πατάτες να λειτουργούν ιδανικά δίπλα του.
Το chicken tandoori kebab που πήρε απίστευτα υψηλή βαθμολογία, κινήθηκε σε πιο ανατολίτικους δρόμους, με τα αρώματα των μπαχαρικών να γίνονται αισθητά χωρίς ποτέ να γίνονται επιθετικά. Η δροσερή, βοτανοευλογημένη raita φρόντιζε να ισορροπεί όμορφα το σύνολο.
Ο σολομός σχάρας, ήρθε με σωστό ψήσιμο και ευχάριστη υφή, ενώ τα noodles αυγού με τη σάλτσα στρειδιών στη βάση του πιάτου, έδωσαν το απαραίτητο ασιατικό άγγιγμα που ταίριαξε απόλυτα με το ψάρι.
Για το τέλος των κυρίως, η απόλυτη, αυθεντική ιταλική καρμπονάρα. Και ναι, από αυτές που χαίρεσαι να συναντάς. Guanciale, κρόκος αυγού, πεκορίνο και μαύρο πιπέρι. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από όσα επιβάλλει η ρωμαϊκή παράδοση. Κρεμώδης…….χωρίς κρέμες και περιττές παρεμβάσεις, όπως ακριβώς πρέπει να είναι.
Στα επιδόρπια, η panna cotta με cream cheese και σάλτσα φράουλας έδωσε ένα ανάλαφρο και δροσερό τελείωμα στο δείπνο, ενώ το basque cheesecake, με την χαρακτηριστική καραμελωμένη επιφάνειά του και τη βελούδινη υφή του, έκλεισε τη βραδιά με τον πιο comfort τρόπο.
Το προσωπικό κινήθηκε με χαμόγελο, ταχύτητα και διάθεση να εξυπηρετήσει, παρά τον πολύ κόσμο και τον υψηλό ρυθμό της βραδιάς. Και αυτό, ειδικά μέσα στην καρδιά της τουριστικής περιόδου, μόνο εύκολο δεν είναι.
Φεύγοντας από το Chia, κρατάς περισσότερο την αίσθηση παρά τα επιμέρους πιάτα. Την ενέργεια του χώρου, τη μουσική, τα cocktails που περνούν συνεχώς μπροστά από τα μάτια σου, τις γεμάτες παρέες και εκείνη τη γνώριμη αίσθηση ενός καλοκαιρινού βραδιού στον Πρωταρά που δεν θέλεις να τελειώσει.
Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις γιατί το Chia έχει ήδη καταφέρει να γίνει σημείο αναφοράς στην περιοχή. Γιατί τελικά, κάποιες φορές, η επιτυχία ενός εστιατορίου δεν κρύβεται μόνο στο φαγητό του. Κρύβεται στο γεγονός ότι σε κάνει να σκέφτεσαι ήδη πότε θα επιστρέψεις.
Chia All Day Bar & Restaurant
Λεωφόρος Πρωταρά, απέναντι από το Sunrise Pearl Hotel, Πρωταράς
