Ημιμάθεια + έλλειψη εκπαίδευσης και ελέγχου = εκρηκτικό κοκτέιλ αποτυχίας. Παρήγγειλα freddo espresso από γνωστό…

Σήμερα είπα να κάνω μια απλή στάση για καφέ σε ένα από τα πιο γνωστά και παλιά καφέ της πρωτεύουσας. Ένα από εκείνα που θεωρείς ότι, λόγω ιστορίας και ονόματος, κάποια πράγματα τα έχουν πλέον… εμπεδώσει.

Παρήγγειλα έναν μέτριο freddo espresso.

Μέχρι εδώ όλα καλά.

Σε λίγο έρχεται ο καφές μου μέσα σε ένα τεράστιο πλαστικό ποτήρι. Και όταν λέω τεράστιο, εννοώ τεράστιο. Από αυτά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν παρήγγειλες καφέ ή οικογενειακό αναψυκτικό.

Και μετά ήρθε η δεύτερη έκπληξη.

Μέσα στο ποτήρι είχαν μπει περίπου 12 μεγάλα παγάκια!

Μόλις τα είδα, έπαθα την πλάκα μου. Από περιέργεια, ζήτησα ένα δεύτερο πλαστικό ποτήρι, κάθισα στο τραπεζάκι μου, πήρα ένα πλαστικό κουτάλι και άρχισα να τα βγάζω ένα-ένα για να τα μετρήσω.

Ήταν 12. Κανονικά, μεγάλα παγάκια.

Αγαπητέ ιδιοκτήτη της αλυσίδας cafe. Κάθε πράγμα έχει τη συνταγή του.

Δεν μπορείς να παίρνεις ένα τεράστιο ποτήρι, να βάζεις μέσα τον καφέ και μετά να προσθέτεις μια τέτοια ποσότητα πάγου επειδή… χωράει.

Γιατί έτσι αλλοιώνεται και η ποσότητα και η ποιότητα του καφέ.

Ο καφές αραιώνει. Η γεύση αλλάζει. Η ένταση χάνεται. Και στο τέλος, αντί να απολαμβάνεις έναν σωστό freddo espresso, καταλήγεις να πίνεις νερό με μια επίγευση ότι κάποτε πέρασε από εκεί ένας espresso.

Και μεταξύ μας, με τόσα παγάκια, στο τέλος δεν αποκλείεται να πάθεις και καμιά φαρυγγίτιδα!

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο τα παγάκια.

Είναι η εκπαίδευση.

Όταν ένα καφέ είναι από τα πιο γνωστά και παλιά της πρωτεύουσας, περιμένεις ότι το προσωπικό γνωρίζει τα βασικά. Ότι υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή, συγκεκριμένη ποσότητα πάγου και συγκεκριμένος τρόπος παρασκευής και σερβιρίσματος.

Γιατί στον καφέ, όπως και σε όλα τα πράγματα, το «περισσότερο» δεν σημαίνει απαραίτητα «καλύτερο».

Και σίγουρα τα 12 παγάκια δεν κάνουν έναν freddo espresso πιο… freddo.

Κάνουν απλώς τον καφέ περισσότερο νερό.