Αγοράσαμε τις προάλλες, ανάμεσα σ’ άλλα μια “παραδοσιακή” κυπριακή ελιόπιττα από καφετερία, την πήραμε σπίτι και την αφήσαμε στο τραπέζι. Πήγε ο δεκάχρονός μου γιος αργότερα, έκοψε ένα κομμάτι και έσπασε το δόντι του με το κουκούτσι της ελιάς. Απλά διερωτούμαι – τώρα ως παθών – αν επιτρέπεται μέσα στα πλαίσια και τις προδιαγραφές της υγείας και της ασφάλειας, αν επιτρέπεται η παραγωγή προϊόντων, μέσα στα οποία να υπάρχει κάτι που δεν τρώγεται, που μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό, πνιγμό κτλ
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους