Reserva 52 Lounge. Κρήτη, Κύπρος και Αιγαίο συναντούν τη Μεσόγειο με τα “γαστρονομικά πινέλα” του δημιουργικού σεφ Ιωσήφ Γιαννιτσόπουλου. Επισκεφθήκαμε το εντυπωσιακό εστιατόριο της πρωτεύουσας… (Also in English)

Η πρώτη μου επίσκεψη στο Reserva 52 Lounge ήταν αρκετή για να σχηματίσω μια ξεκάθαρη εικόνα για τη γαστρονομική και όχι μόνο ταυτότητά του. Μια εικόνα ενός εστιατορίου που θέλει να συνδυάσει τη σύγχρονη μεσογειακή γαστρονομία με την κοσμοπολίτικη αισθητική ενός από τα πλέον αναγνωρίσιμα κτήρια της πρωτεύουσας.

Στο ισόγειο του εμβληματικού LABS Tower στη Λευκωσία, ο χώρος σε υποδέχεται με ύψος, όγκο και αρχιτεκτονικές γραμμές που δεν περνούν απαρατήρητες. Οι ψηλές κολόνες, με τις χαρακτηριστικές κεκλιμένες γραμμές τους να διασταυρώνονται, δημιουργούν ένα ιδιαίτερο παιχνίδι γεωμετρίας και κίνησης, ενώ οι μεγάλες γυάλινες επιφάνειες, το μάρμαρο, οι ξύλινες επενδύσεις και οι μεταλλικές λεπτομέρειες συνθέτουν ένα περιβάλλον σύγχρονης πολυτέλειας, χωρίς να χάνεται η αίσθηση της ζεστασιάς. Αναπαυτικοί καναπέδες, γήινες αποχρώσεις, προσεγμένος φωτισμός και μια κάβα κρασιών που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής εικόνας, συμπληρώνουν το σκηνικό. Και κάπου εκεί, ανάμεσα στις πρώτες εντυπώσεις, αντιλαμβάνεσαι πως το Reserva 52 δεν επενδύει μόνο στο φαγητό, αλλά και στην ατμόσφαιρα μέσα στην οποία θέλει να το απολαύσεις.

Με το που πήραμε τις θέσεις μας στο τραπέζι, μια μικρή λεπτομέρεια στην προετοιμασία του μας κέντρισε την προσοχή. Παρότι υπήρχαν ήδη δύο λευκές πετσέτες, η μία αντικαταστάθηκε με μαύρη και προσφέρθηκε στον συνδαιτυμόνα μας που φορούσε σκουρόχρωμα ρούχα. Μια διακριτική, αλλά εύστοχη κίνηση, ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να παραμείνουν λευκές ίνες πάνω στο ύφασμα. Λεπτομέρειες που μπορεί να περνούν απαρατήρητες, αλλά αποκαλύπτουν μια πιο προσωπική προσέγγιση στην εξυπηρέτηση και τη φροντίδα του επισκέπτη.

Η Παρασκευή που επιλέξαμε να το επισκεφθούμε είχε και τη δική της ευχάριστη έκπληξη. Βραδιά πιάνου, με τον γνωστό καλλιτέχνη Μάριο Τούμπα να δίνει τον δικό του μουσικό τόνο στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, με ένα ρεπερτόριο που συνδύαζε ελληνικές και ξένες μελωδίες και τις παρέες να σιγοτραγουδούν αρκετά από τα αγαπημένα τους τραγούδια. Μια όμορφη, ανεπιτήδευτη εικόνα που έδωσε στη βραδιά χαρακτήρα και έκανε την παραμονή μας ακόμη πιο ευχάριστη. Τα Σάββατα, δε, όπως μάθαμε, το μουσικό σκηνικό αναλαμβάνει DJ, δίνοντας διαφορετικό ρυθμό στον χώρο.

Ιδιαίτερη χαρά, βεβαίως, αποτέλεσε και η παρουσία, κατά τη βραδιά της επίσκεψής μας, του γνωστού Ελλαδίτη συμβούλου σεφ Ιωσήφ Γιαννιτσόπουλου, με τον οποίο το κυπριακό κοινό έχει ήδη εξοικειωθεί μέσα από προηγούμενες, αλλά και άλλες εν εξελίξει γαστρονομικές συνεργασίες του με εστιατόρια και ομίλους του νησιού. Πέρασε και από το τραπέζι μας, δίνοντάς μας την ευκαιρία να ανταλλάξουμε λίγα λόγια μαζί του.

Η γαστρονομική του πρόταση κινείται σε έναν σύγχρονο μεσογειακό άξονα, με αναφορές στην Κρήτη, την Κύπρο και τα ελληνικά νησιά, χωρίς να εγκλωβίζεται σε μια αυστηρά παραδοσιακή προσέγγιση. Εδώ, γνώριμα προϊόντα και γεύσεις αποκτούν διαφορετική μορφή, συναντούν τεχνικές από άλλες κουζίνες και παρουσιάζονται μέσα από δημιουργικούς συνδυασμούς. Από τα κρητικά καλιτσούνια που μεταμορφώνονται σε dumplings με αρνί, μέχρι τα τυριά της ελληνικής νησιωτικής παράδοσης και τα θαλασσινά με τις δροσερές μαρινάδες τους, η κάρτα επιχειρεί να αφηγηθεί μια ιστορία με περισσότερες από μία γαστρονομικές προφορές. Το μενού είναι πλούσιο, με επιλογές που κινούνται από τα ωμά ψάρια και τα θαλασσινά μέχρι τις πιο σύνθετες δημιουργίες, τα ζυμαρικά και τις premium κοπές κρέατος. Εμείς επιλέξαμε να κινηθούμε με διάθεση sharing, αφήνοντας τα πιάτα να έρχονται σταδιακά στο τραπέζι και δίνοντάς τους τον χρόνο που τους αξίζει.

Στα ποτήρια μας, το Ξυνιστέρι Πετρίτης αποτέλεσε την οινική επιλογή που μας πρότεινε το μέλος της ομάδας εξυπηρέτησης που ήταν υπεύθυνο για το κρασί, με στόχο να συνοδεύσει το γεύμα μας.

Πριν ακόμη ξεκινήσει το γευστικό μας ταξίδι, το ζεστό, σπιτικό ψωμί με χαρουπόμελο, το κρητικό ελαιόλαδο και οι ελιές έδωσαν τον τόνο μιας φιλοξενίας που θέλει να πατά στις μεσογειακές της ρίζες. Τα amuse-bouche που ακολούθησαν είχαν τη δική τους ευφάνταστη παρουσίαση, με το μακαρούν με ταραμά και ένα δημιουργικό σπανακοπιτάκι να λειτουργούν ως μικρές εισαγωγές στη φιλοσοφία της κουζίνας. Είναι αυτές οι πρώτες μπουκιές που δεν χρειάζεται να διεκδικούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά οφείλουν να ανοίγουν την όρεξη και να προετοιμάζουν τον ουρανίσκο για όσα έπονται.

Η συνέχεια ήρθε με δύο Gillardeau No. 3 στρείδια, συνοδευμένα από μια εξαιρετική μινιονέτ που ανέδειξε διακριτικά τη σαρκώδη υφή και τη χαρακτηριστική θαλασσινή γεύση τους. Χωρίς περιττές παρεμβάσεις, τα στρείδια διατήρησαν τον χαρακτήρα τους, με το μινιονέτ να προσθέτει την απαραίτητη οξύτητα.

Από εκεί περάσαμε στο Mullet Mariné, ένα ιδιαίτερα φωτογενές ταρτάρ από φρέσκο μπαρμπούνι, μαριναρισμένο με λάιμ και κρητικό ελαιόλαδο, με ρόδι, σταφίδες, σχοινόπρασο, κάπαρη και φρέσκα βότανα να συμπληρώνουν τη σύνθεση. Μια πρόταση που στηρίζεται στη φρεσκάδα και στις αντιθέσεις ανάμεσα στην οξύτητα των εσπεριδοειδών, τη φρουτώδη νότα του ροδιού και τη μεσογειακή ένταση του ελαιολάδου. Η εικόνα του πιάτου κερδίζει αμέσως το βλέμμα, ενώ η σύνθεσή του ακολουθεί τη σύγχρονη τάση που θέλει το ωμό ψάρι να αναδεικνύεται μέσα από προσεκτικά επιλεγμένα αρωματικά στοιχεία.

Στο Shrimp Saganaki, ο σεφ επέλεξε να δώσει και μια μικρή παράσταση στο τραπέζι μας, ολοκληρώνοντας ο ίδιος το πιάτο με gazpacho, το οποίο έριξε περιμετρικά με το σκεύος σερβιρίσματος. Η γαρίδα Κοιλάδας, σε μορφή ταρτάρ και διακριτικά μαριναρισμένη, συνάντησε μια δροσερή σύνθεση από φρέσκια ντομάτα και φράουλες, με φέτα Κεφαλονιάς και αρωματικά βότανα. Η ιδέα παντρεύει το γνώριμο ελληνικό σαγκανάκι με μια πιο ανάλαφρη, σύγχρονη προσέγγιση, όπου η ντομάτα και η φράουλα φέρνουν φρεσκάδα και φρουτώδη διάσταση, ενώ η φέτα προσθέτει αλμυρότητα και χαρακτήρα. Η επιτόπου ολοκλήρωση προσθέτει ένα θεατρικό στοιχείο στην εμπειρία, αρκεί, βεβαίως, η παρουσίαση να λειτουργεί συμπληρωματικά προς τη γεύση και όχι ως αυτοσκοπός.

Αλλαγή πιάτων και υποδεχόμαστε τον μουσακά σε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή. Τα Moussaka Bites, σε τέσσερις μικρές μπουκιές, κρατούν τα γνώριμα συστατικά του ελληνικού comfort food: τρυφερή μελιτζάνα, μοσχαρίσιο κιμά και κρεμώδη μπεσαμέλ. Η καπνιστή ντομάτα και το “χιόνι” από τυρί Μετσοβόνε ολοκληρώνουν την παρουσίαση, μεταφέροντας μια παραδοσιακή γεύση σε μια πιο σύγχρονη μορφή. Πρόκειται για μια ιδέα που προσφέρεται για sharing και επιτρέπει στον επισκέπτη να αναγνωρίσει αμέσως το πιάτο, ακόμη κι αν η όψη του απέχει από την κλασική εικόνα που έχει στο μυαλό του.

Στο Risotto D’Oro, το σιγομαγειρεμένο αρνί παίρνει τη θέση του πρωταγωνιστή, με την κρέμα κολοκύθας να προσθέτει γλυκύτητα και βελούδινη διάσταση. Το τραγανό κρεμμύδι δίνει την απαραίτητη αντίθεση στην υφή, ενώ η κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας και η φρέσκια τρούφα συμπληρώνουν το πιάτο με πιο έντονα, γήινα και τυρένια αρώματα. Ένας συνδυασμός που ακολουθεί μια πιο πλούσια γαστρονομική κατεύθυνση, με το αρνί να συνομιλεί με τα αρώματα της γης και τα υπόλοιπα στοιχεία να χτίζουν σταδιακά την ένταση. Εδώ, το ζητούμενο είναι η ισορροπία ανάμεσα στον πλούτο των υλικών και στη διακριτή παρουσία καθενός τους, ώστε η σύνθεση να μην χάνει την καθαρότητά της.

Για το κλείσιμο των κυρίως επιλογών μας, η Picanha Black Angus U.S.A. των 250 γραμμαρίων έφερε στο τραπέζι μια διαφορετική διάσταση της φιλοσοφίας του Reserva 52, που ανοίγεται και προς την premium steakhouse εμπειρία. Το κρέας ήρθε μπροστά μας και κόπηκε επιτόπου πάνω σε ειδικό, κινητό τραπέζι σερβιρίσματος. Αφού μας παρουσιάστηκε για να επιβεβαιώσουμε το medium ψήσιμο που είχαμε ζητήσει, τοποθετήθηκε σε ελαφρώς ζεστή πλάκα. Μια κίνηση που προσθέτει θεατρικότητα και προσωπική επαφή στην εξυπηρέτηση, ενώ η παρουσίαση επιτρέπει στον επισκέπτη να παρακολουθήσει την τελευταία πράξη πριν από τη δοκιμή. Η επιλογή της picanha συμπληρώνει την εικόνα μιας κάρτας που δεν περιορίζεται στις μεσογειακές και νησιωτικές αναφορές της, αλλά επιδιώκει να καλύψει και όσους αναζητούν μια πιο κλασική, κρεατοφαγική εμπειρία.

Και επειδή το τέλος ενός γεύματος αξίζει να έχει τη δική του μικρή έκπληξη, το δημιουργικό ρυζόγαλο a la κρεμ μπρουλέ μάς έδωσε έναν ενδιαφέροντα επίλογο. Το ρύζι διατηρούσε την επιθυμητή al dente υφή, ενώ μικρά κομμάτια τραγανού μήλου παρεμβάλλονταν ανάμεσα στις κουταλιές, προσθέτοντας φρεσκάδα και μια ευχάριστη αντίθεση. Τα καραμελωμένα καρύδια ολοκλήρωναν τη σύνθεση με τραγανότητα και πιο βαθιά, γλυκά αρώματα. Μια σύγχρονη ανάγνωση ενός γλυκού με έντονη ελληνική μνήμη, που συνδυάζει την οικειότητα του ρυζόγαλου με στοιχεία και υφές που παραπέμπουν σε κρεμ μπρουλέ.

Φεύγοντας από το Reserva 52 Lounge, κρατώ την εικόνα ενός χώρου με ισχυρή αρχιτεκτονική ταυτότητα, ευχάριστη μουσική ατμόσφαιρα και μια κουζίνα που αναζητά τη δική της ισορροπία ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη δημιουργικότητα. Η παρουσία του σεφ και της ομάδας, οι επιτόπου παρουσιάσεις και οι μικρές λεπτομέρειες εξυπηρέτησης δείχνουν τη διάθεση να προσφερθεί κάτι περισσότερο από ένα απλό δείπνο.

Εν κατακλείδι το Reserva 52 έχει όλα τα στοιχεία για να διεκδικήσει μια ξεχωριστή θέση στη γαστρονομική σκηνή της πρωτεύουσας. Μια ενδιαφέρουσα εστιατορική πρόταση που αφήνει θετικότατες εντυπώσεις και δημιουργεί την προσδοκία για ακόμη περισσότερες όμορφες εμπειρίες στις επόμενες επισκέψεις μας.

Φώτη Πίττα 4, LABS Tower, 1065 Λευκωσία, Κύπρος

+357 22 212505

Ιστοσελίδα: reserva52.com.cy

REVIEW IN ENGLISH

Reserva 52 Lounge: Where Crete, Cyprus and the Aegean meet the Mediterranean through the creative vision of Chef Iosif Giannitsopoulos. We visited one of Nicosia’s most striking…

My first visit to Reserva 52 Lounge gave me a clear picture of its identity, both gastronomic and beyond. It is a restaurant seeking to bring together contemporary Mediterranean cuisine and the cosmopolitan elegance of one of the capital’s most recognisable buildings.

Located on the ground floor of the iconic LABS Tower in Nicosia, the restaurant welcomes you with impressive proportions, generous vertical space and architectural lines that are impossible to overlook. Tall columns, crossed by distinctive angled lines, create a striking interplay of geometry and movement. Expansive glass surfaces, marble, wood panelling and metallic details come together in an environment that feels contemporary and luxurious without sacrificing warmth. Comfortable sofas, earthy tones, carefully considered lighting and a wine cellar that forms an integral part of the overall design complete the picture. Among these first impressions, it quickly becomes clear that Reserva 52 is investing not only in its food, but also in the atmosphere in which it wants guests to enjoy it.

As soon as we took our seats, one small detail caught our attention. Although two white napkins had already been placed on the table, one was replaced with a black napkin for the member of our party wearing dark-coloured clothing. It was a discreet but thoughtful gesture, intended to prevent white fibres from transferring onto dark fabric. These are the kinds of details that might easily go unnoticed, yet they reveal a more personal approach to hospitality and a genuine consideration for the guest.

Our Friday evening visit came with a pleasant surprise of its own: live piano music. The well-known performer Marios Toumbas set the tone for the evening with a repertoire spanning Greek and international melodies, while diners at various tables quietly sang along to many of their favourite songs. It was an appealing, unpretentious scene that gave the evening its own character and made our stay all the more enjoyable. On Saturdays, we learnt, a DJ takes over, bringing a different rhythm to the space.

Another welcome highlight of the evening was the presence of renowned Greek chef and culinary consultant Iosif Giannitsopoulos, whose work with restaurants and hospitality groups across Cyprus has already made him familiar to the local dining scene. He also stopped by our table, giving us the opportunity to exchange a few words.

His culinary vision follows a contemporary Mediterranean approach, drawing inspiration from Crete, Cyprus and the Greek islands without becoming confined to a strictly traditional interpretation. Here, familiar ingredients and flavours take on new forms, meet techniques from other culinary traditions and emerge through creative combinations. From Cretan kalitsounia reimagined as lamb-filled dumplings to cheeses rooted in the Greek island tradition and seafood enhanced by fresh, vibrant marinades, the menu seeks to tell a story in several distinct Mediterranean accents.

The selection is extensive, ranging from raw fish and seafood to more elaborate creations, pasta dishes and premium cuts of meat. We chose to explore the menu in a sharing-style format, allowing the dishes to arrive gradually at the table and giving each one the attention it deserved.

For our wine, we followed the recommendation of the team member responsible for wine service, opting for Petrítis Xynisteri to accompany our meal.

Before our culinary journey began in earnest, warm, homemade bread served with carob honey, Cretan olive oil and olives set the tone for a style of hospitality rooted in Mediterranean tradition. The amuse-bouches that followed were presented with imagination, with makaroun  with taramas and a creative little spinach pie offering an introduction to the kitchen’s philosophy. These first bites do not need to steal the spotlight; their role is to whet the appetite and prepare the palate for what follows.

Next came two Gillardeau No. 3 oysters, accompanied by an excellent mignonette that subtly enhanced their meaty texture and characteristic taste of the sea. With no unnecessary embellishments, the oysters retained their natural character, while the accompaniment provided just the right touch of acidity.

We then moved on to Mullet Mariné, a particularly photogenic tartare of fresh red mullet marinated with lime and Cretan olive oil. Pomegranate, raisins, chives, capers and fresh herbs completed the composition. The dish relies on freshness and contrast, balancing the citrus acidity with the fruitiness of pomegranate and the distinctly Mediterranean intensity of olive oil. Its appearance immediately catches the eye, while its carefully selected aromatic elements reflect the contemporary approach to raw fish, allowing the quality of the principal ingredient to shine through.

With the Shrimp Saganaki, the chef introduced a little tableside theatre, finishing the dish himself by pouring gazpacho around the plate from a serving vessel. The shrimps, delicately marinated and served as tartare, met a refreshing combination of fresh tomato and strawberries, with Kefalonia feta and aromatic herbs adding further depth. The concept reinterprets the familiar Greek saganaki in a lighter, more contemporary style. Tomato and strawberry contribute freshness and fruitiness, while the feta brings salinity and character. The tableside finishing adds a theatrical element to the experience, provided, of course, that the presentation complements the food rather than becoming an end in itself.

A change of plates brought us moussaka in a completely different guise. Served as four small Moussaka Bites, the dish retained the familiar ingredients of this much-loved Greek comfort food: tender aubergine, minced beef and creamy béchamel. Smoked tomato and a delicate “snow” of Metsovone cheese completed the presentation, transforming a traditional flavour profile into a more contemporary, bite-sized format. It is a dish well suited to sharing, allowing diners to recognise the flavours immediately, even if the appearance differs from the classic version they know.

At Risotto D’Oro, slow-cooked lamb took centre stage, with pumpkin cream adding sweetness and a velvety dimension. Crispy onion provided a welcome textural contrast, while Amfilochia kefalograviera cheese and fresh truffle contributed more pronounced earthy and savoury aromas. The combination follows a richer culinary direction, bringing the lamb together with earthy notes while the remaining ingredients gradually build depth and intensity. The challenge with a composition of this kind lies in balancing the richness of the ingredients while allowing each one to retain its distinct identity.

To conclude our savoury selections, the 250g Picanha Black Angus U.S.A. introduced another dimension of Reserva 52’s culinary identity, extending its Mediterranean outlook towards a premium steakhouse experience. The meat was brought to our table and carved in front of us on a dedicated mobile serving trolley. After it was presented for us to confirm the medium doneness we had requested, it was placed on a gently warmed plate. The process added a touch of theatre and personal interaction to the service, allowing us to witness the final stage of preparation before tasting the dish. The choice of picanha reinforces the breadth of a menu that does not limit itself to Mediterranean and island-inspired references, but also caters to diners seeking a more classic, meat-focused experience.

And because the end of a meal deserves its own little surprise, the creative rice pudding à la crème brûlée provided an interesting finale. The rice retained a pleasing al dente texture, while small pieces of crisp apple appeared between spoonfuls, adding freshness and a welcome contrast. Caramelised walnuts completed the composition with crunch and deeper, sweeter aromas. It was a contemporary interpretation of a dessert with strong Greek associations, combining the familiarity of traditional rice pudding with textures and elements reminiscent of crème brûlée.

Leaving Reserva 52 Lounge, I was left with the impression of a restaurant defined by a strong architectural identity, an enjoyable musical atmosphere and a kitchen seeking its own balance between tradition and contemporary creativity. The chef’s presence, the team’s involvement, the tableside presentations and the thoughtful details of the service all point to an ambition to offer more than just dinner.

In conclusion, Reserva 52 has all the ingredients to carve out a distinctive place for itself on the capital’s dining scene. An appealing restaurant concept that leaves a thoroughly positive impression and builds anticipation for even more memorable dining experiences on future visits.

4 Foti Pitta Street, LABS Tower, 1065 Nicosia, Cyprus
Tel. +357 22 212505
Website: reserva52.com.cy