
Το μενού του εστιατορίου που επισκέφθηκαμε, οι παλιοί συμμαθητές, όμορφα γραμμένο και διατυπωμένο: Το ψωμί του σεφ, ριζότο με άγρια μανιτάρια, ζυμαρικά με φρέσκα πορτσίνι, χειροποίητες ραβιόλες με 4 τυριά, ασπρόβλαχος πάνω σε στρώμα από χόρτα του βουνού και του κάμπου, θαλασσινό λαυράκι… Ρε παιδιά, να σκέφτεστε όταν φτιάχνετε τα μενού ότι έρχονται και πελάτες του δικού σας επαγγέλματος, που ξέρουν ότι το ψωμί σας το παίρνετε από φούρνο και το αναθερμαίνετε, τα μανιτάρια και τα χόρτα είναι από το θερμοκήπιο και δεν είναι άγρια, οι ραβιόλες είναι βιομηχανοποιημένες, άρα δεν είναι χειροποίητες και το λαυράκι, ναι μεν είναι θαλασσινό, αλλά όχι με την έννοια που το πουλάτε. Κι αυτό από θαλασσινό ιχθυοτροφείο είναι. Να το προσέξουμε λίγο όλοι μας γιατί στο τέλος της μέρας, δε θα μας πιστεύει κανείς όταν διαβάζει τα μενού μας. Και από την άλλη, μειώνετε και την αξία, αυτών που ξόδεψαν ώρες και ώρες να φτιάξουν σπιτικό ψωμί, να κάνουν ζύμη και γέμιση για ραβιόλι ή ακριβοπλήρωσαν προμηθευτές για να τους φέρουν άγρια κόκκινα μανιτάρια, μολόχες, λαψάνες…
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Όταν επιλέγουμε αεροπορική εταιρεία για το ταξίδι μας, η τιμή του εισιτηρίου, η άνεση και η συνέπεια στα δρομολόγια είναι συνήθως τα πρώτα κριτήρια που

Με πρόσημο τη φρεσκάδα, το Vetrina χάραξε μέσα σε λίγους μήνες τη δική του οινογαστρονομική γραμμή σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χώρους της πρωτεύουσας.

Ένα καλό φιλέτο δεν κρίνεται μόνο από την ποιότητα του κρέατος, τη ράτσα, την ωρίμανση ή τον τρόπο ψησίματος. Κρίνεται και από κάτι πολύ απλό: αν
