Mazema Project. Δοκιμάσαμε τα πιάτα της Χριστίνας Χριστοφή και του Angel Sachpazis και ……

Στα στενά γύρω από το Μεσαιωνικό Κάστρο Λεμεσού, εκεί που το παλιό συναντά το σύγχρονο και τα βήματα αντηχούν πάνω σε τοίχους και τείχη με ιστορία, βρεθήκαμε το Σάββατο σε έναν χώρο που ξέρει καλά τι σημαίνει “μάζεμα”. Αυτό που αντικρίσαμε ευθύς ήταν ότι στο Mazema Project είχαν μαζευτεί πολλοί. Γεμάτο από φίλους, παρέες, ζευγαράκια, ποτήρια που τσουγκρίζουν, πιάτα που πηγαινοέρχονται στο τραπέζι με εκείνη τη γνώριμη ανυπομονησία του sharing.

Το όνομα δεν είναι τυχαίο. “Μάζεμα”. Η ιδέα του να συγκεντρώνεται ο κόσμος γύρω από το τραπέζι και να δοκιμάζει – να μοιράζεται – να σχολιάζει. Πίσω από το concept βρίσκονται δύο γνώριμα πρόσωπα της γαστρονομικής σκηνής, η Χριστίνα Χριστοφή και ο Angel Sachpazis. Πρώην συμπαίκτες στο MasterChef Greece, σήμερα συνοδοιπόροι σε ένα πρότζεκτ που παντρεύει την κυπριακή και ελληνική πρώτη ύλη με μια καθαρή, σύγχρονη, ενίοτε ιαπωνική ματιά.

Ο Angel πήρε την παραγγελία μας και, με χαμόγελο που μαρτυρά άνθρωπο που αγαπά αυτό που κάνει, μας εξήγησε τη φιλοσοφία: 2-3 πιατάκια ανά άτομο – φυσικά, αναλόγως όρεξης. Sharing με ουσία. Πιάτα εποχικά, μενού που ανανεώνεται και μια ομάδα που βρίσκεται εκεί πρώτα από αγάπη για την εστίαση και μετά για όλα τα υπόλοιπα.

Ξεκινήσαμε με ντιπ από χαλίτζι και υπέροχο ψωμί. Ένα πιάτο που σε γειώνει στον τόπο. Ακολούθησε σαλάτα με παντζάρι, κρέμα αμυγδάλου και πορτοκάλι που ήταν δροσερή και με σωστή οξύτητα. Το ceviche λαυράκι με pomelo και dressing yuzu έφερε αυτή την ιαπωνική πινελιά που αγαπά ο Angel, ένα πιάτο καθαρό, αρωματικό, ισορροπημένο…… που δεν ήθελες να τελειώσει με τίποτα.

Οι τραγανές πατάτες με σάλτσα αναρής και λούντζα ήταν από εκείνα τα πιάτα που δεν μένουν για πολύ στο τραπέζι. Comfort, αλλά με χαρακτήρα. Το χοιρινό katsu, πολύ τρυφερό, με μαριναρισμένο αγγούρι, επιβεβαίωσε τη σωστή τεχνική και τον σεβασμό στην πρώτη ύλη.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει ο γύρος μανιταριών με πίκλες κρεμμυδιού και ταχίνι, σε πιτούλα σαν tacos – ένα πιάτο που ισορροπεί ανάμεσα στο street και το δημιουργικό. Πολύ καλό και το καμένο μπρόκολο με πουρέ γλυκοπατάτας και ταχίνι κόλιανδρου, που αποδεικνύει ότι τα λαχανικά, όταν τα χειρίζεσαι σωστά, μπορούν να σταθούν ως πρωταγωνιστές.

Κλείσαμε με το Mazema chocolate dessert που δεν ήταν άλλο από μια namelaka σοκολάτας, ελαιόλαδο και κρέμα τυριού, που ομολογώ ότι η αλμύρα έδωσε βάθος και απογείωσε τη σοκολάτα. Ανάλαφρη, δροσερή και ιδιαίτερη ήταν και η κρέμα βανίλιας με crumble από προζυμένιο ψωμί – κάτι που δεν συναντά κανείς συχνά σε γλυκό – που ολοκλήρωσε τον κύκλο των γεύσεων με τον αρωματικό χαρακτήρα που έδωσαν οι φράουλες που μπήκαν last minute στο πιάτο.

Φεύγοντας, μάθαμε πως το Mazema Project κλείνει σε λίγες μέρες για να ανοίξει σε νέο χώρο τον Μάη. Αν κάτι καταλάβαμε από το γεμάτο Σάββατο στην περιοχή του Κάστρου, είναι πως το νεοαφιχθέν εστιατόριο της Λεμεσού δεν είναι απλώς ένα όνομα. Είναι ανάγκη. Και, απ’ ό,τι φαίνεται, ο κόσμος είναι έτοιμος να το ακολουθήσει και στη νέα του στέγη.

Mazema Project
Στεγάζεται στο Comfy για λίγες μέρες μόνο, μέχρι να μεταφερθεί σε νέο χώρο.
99888016