
Αχ αυτός ο Άγιος Βαλεντίνος τι μας κάνει κάθε χρόνο που έχουμε επέτειο με τον σύζυγο; Τρία τηλέφωνα κάναμε για κράτηση σε εστιατόριο και στο πρώτο μας είπαν ότι θα έχουν Degustasion menu, μόνο, του οποίου τα τρία από τα 5 φαγητά του είναι ωμά. Εγώ δεν τρώω ωμά κι αυτοί μου είπαν ότι απολογούνται γιατί δεν μπορούν last minute να κάνουν αλλαγές στο μενού της βραδιάς. Στο δεύτερο εστιατόριο που πήραμε τηλέφωνο, μας είπαν για τα δυο sittings που έχουν και ότι έχουμε ένα περίπου κάτι λιγότερο από 2 ώρες να φάμε και να φύγουμε για να ετοιμαστούν τα τραπέζια για τη δεύτερη “φουρνιά” – όπως την αποκάλεσε ο ιδιοκτήτης. Και στο τρίτο που πήραμε, μας είπαν μια τιμή μεταξύ €100 και €200 το άτομο, χωρίς ποτό. Ρωτήσαμε αν μπορούμε να πάμε a la carte και μας είπαν “δυστυχώς όχι”. Τελικά τον Άγιο της Αγάπης και την αγάπη μας με τον σύζυγο, αποφασίσαμε να τη γιορτάσουμε το Σάββατο 17 του Φλεβάρη. Θα μας βγει πολύ πιο οικονομικά, θα καθίσουμε όσες ώρες γουστάρουμε και θα διαλέξουμε εμείς τι θέλουμε να φάμε, όχι οι άλλοι.




Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα

Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα
