Γιατί όταν κάποιοι πάνε σε εστιατόρια του εξωτερικού, ίδιου επιπέδου με τα δικά μας – κάποτε υποδιαίστερα μάλιστα – είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν €40 για ένα βοδινό φιλέτο ή €70, €80 για μια αστακοακαρονάδα, ενώ όταν τα φάνε στην Κύπρο, μάς “πυροβολούν”, μπροστά μας, αλλά και πίσω μας, κυρίως διαδιχτυακά, αποκαλώντας μας κλέφτες; Κι εμείς πληρώνουμε ενοίκια υψηλά, μισθούς, αγορά πρώτων υλών με αυξημένους φόρους, ηλεκτρισμό πανάκριβο, Φ.Π.Α, φορολογίες… Δεν ξέρω αν είναι κάποιο σύνδρομο, όταν δεν εκτιμάς τα δικά σου και αποθεώνεις αυτά των άλλων. Ας μας ενημερώσει κάποιος ειδικός περί αυτού.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Η επιστροφή του κυριακάτικου μεσημεριανού στο Salt & Fire είναι γεγονός προσφέροντας μια εκλεπτυσμένη αλλά παράλληλα χαλαρή προσέγγιση στο οικογενειακό φαγητό του Σαββατοκύριακου. Σχεδιασμένη για
Η Αθήνα επιβεβαιώνει τη δυναμική της στον παγκόσμιο χάρτη της σύγχρονης cocktail σκηνής, με τρία bars να συγκαταλέγονται ανάμεσα στα 50 καλύτερα του κόσμου για
Όταν επιλέγουμε αεροπορική εταιρεία για το ταξίδι μας, η τιμή του εισιτηρίου, η άνεση και η συνέπεια στα δρομολόγια είναι συνήθως τα πρώτα κριτήρια που
Με πρόσημο τη φρεσκάδα, το Vetrina χάραξε μέσα σε λίγους μήνες τη δική του οινογαστρονομική γραμμή σε έναν από τους πιο εμβληματικούς χώρους της πρωτεύουσας.
Ένα καλό φιλέτο δεν κρίνεται μόνο από την ποιότητα του κρέατος, τη ράτσα, την ωρίμανση ή τον τρόπο ψησίματος. Κρίνεται και από κάτι πολύ απλό: αν