Γιατί όταν κάποιοι πάνε σε εστιατόρια του εξωτερικού, ίδιου επιπέδου με τα δικά μας – κάποτε υποδιαίστερα μάλιστα – είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν €40 για ένα βοδινό φιλέτο ή €70, €80 για μια αστακοακαρονάδα, ενώ όταν τα φάνε στην Κύπρο, μάς “πυροβολούν”, μπροστά μας, αλλά και πίσω μας, κυρίως διαδιχτυακά, αποκαλώντας μας κλέφτες; Κι εμείς πληρώνουμε ενοίκια υψηλά, μισθούς, αγορά πρώτων υλών με αυξημένους φόρους, ηλεκτρισμό πανάκριβο, Φ.Π.Α, φορολογίες… Δεν ξέρω αν είναι κάποιο σύνδρομο, όταν δεν εκτιμάς τα δικά σου και αποθεώνεις αυτά των άλλων. Ας μας ενημερώσει κάποιος ειδικός περί αυτού.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Είναι κάποιες φορές που βγαίνεις με σκοπό να φας καλά. Άλλες πάλι για να ανταμώσεις φίλους, να ακούσεις καλή μουσική, να πιεις και ένα ποτηράκι
Η τέχνη συνήθως ζει σε μουσεία, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου ξεπερνά τα όρια των τοίχων και περνά στην καθημερινότητα με έναν
Από τις 3 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου 2026, το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος επιστρέφει με πέντε σπουδαίες παραγωγές από Κύπρο, Ελλάδα, Ισπανία και
Σε μια εποχή όπου η γαστρονομία στην Κύπρο εξελίσσεται διαρκώς, το Salt & Fire έχει καταφέρει να ξεχωρίσει ως ένας από τους πιο δυνατούς γαστρονομικούς
Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά τον όρο «Farm to Table». Για πολλούς αποτελεί απλώς μια νέα τάση στη γαστρονομία. Για τους κορυφαίους