1 Άκουγα για μικροπλαστικά και μόλυνση της θάλασσας και ψάρια που τρώνε πλαστικές σακούλες που πετάμε δεξιά και αριστερά και έλεγα μέσα μου, ότι είναι υπερβολές και μεγαλοστομίες των περιβαλλοντιστών. Χτες όμως, ακύρωσα ό,τι σκέφτηκα και ιδίως ακύρωσα τη λέξη υπερβολές.
Κι ο λόγος γιατί έβαλα τα γυαλάκια της θάλασσας σαν πήγα κολύμπι, να δω τους υφάλους, τα ψαράκια και τον βυθό και έπαθα κατάθλιψη μέσα στο νερό. Εκατομμύρια μικροτεμάχια πλαστικών σακουλών να επιπλέουν στη θάλασσα, να χτυπιούνται από τα κύματα πάνω στα βράχια και να θρυμματίζονται σε πιο μικρά κομμάτια. Άλλα να κολλούν στα βράχια, άλλα να καταλήγουν στον βυθό, μα αυτό που έπεσε σαν κεραμίδα στο κεφάλι μου, ήταν όταν είδα χιλιάδες μικρά ψαράκια, να τα τσιμπολογούν.
Τελεία και παύλα. Να ελαχιστοποιηθεί η χρήση πλαστικών σακουλιών και συσκευασιών, να απαγορεύεται η μεταφορά τροφίμων σε πλαστικές τσάντες στις παραλίες και δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να κάνουμε. Βάλτε, κράτος, οργανώσεις και ιδιώτες, το λιθαράκι σας για να βρεθεί χθες μια λύση στο έν λόγω περιββαλοντικό, μέγα, ζήτημα, πριν να είναι πολύ αργά. Τον πεθάναμε τον πλανήτη μας!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από
Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια
Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω
Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα
Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα