Με έτσι τιμές που έχουν στο μίνι μπαρ τους… μάλλον θα καταλήξουν όλα στα ληγμένα 

Πήγαμε σε ξενοδοχείο της Κύπρου για λίγες μέρες ξεκούρασης και πραγματικά πάθαμε σοκ μόλις είδαμε τις τιμές του μίνι μπαρ. Και όχι, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: δεν αντιμετωπίζουμε κανένα οικονομικό πρόβλημα. Όμως όταν βλέπεις μισό λίτρο νερό να χρεώνεται €4, μπύρα 330ml €6, ένα μικρό μπουκαλάκι κρασί 187ml αμφιβόλου ποιότητας €8 και ένα απλό τενεκεδάκι γνωστής μάρκας αναψυκτικού €4.50, αρχίζεις πραγματικά να διερωτάσαι αν κάποιος ανοίγει ποτέ αυτά τα προϊόντα ή αν μένουν εκεί διακοσμητικά μέχρι να λήξουν.
 
Και το ερώτημα είναι σοβαρό: θέλουμε τουρίστες ή όχι; Γιατί με τέτοιες χρεώσεις δεν εξοργίζεται μόνο ο ξένος επισκέπτης αλλά και ο ίδιος ο Κύπριος που θέλει να απολαύσει λίγη φιλοξενία χωρίς να αισθάνεται ότι τον κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Η ακρίβεια είναι μια πραγματικότητα που όλοι κατανοούμε, όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο κέρδος και στην υπερβολή. Κάπου πρέπει να μπει ένα μέτρο.
 
Και το αποκορύφωμα ήρθε όταν ο μικρός ρώτησε αθώα: «Μπαμπά, μπορώ να ανοίξω τα πατατάκια;». Κοιτάζω την τιμή — σχεδόν €5 για ένα σακουλάκι — και του απαντώ: «Περίμενε λίγο να πάμε στο περίπτερο να σου πάρω δωδεκάδα!». Εκεί καταντά να μην είναι θέμα χρημάτων αλλά κοινής λογικής.

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

White Marlin – Sopot. Εκεί όπου η θάλασσα, το συγκλονιστικό τοπίο και η γαστρονομία γίνονται ένα – Gault & Millau (Also in English)

Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να

Piwna 47. Εκεί όπου η πολωνική γαστρονομία αποκτά σύγχρονη ταυτότητα, με φόντο την παλιά πόλη του Gdańsk – Michelin Guide Restaurant (Also in English)

Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

47ο Φεστιβάλ Διονύσια: Το Στρουμπί της Πάφου γίνεται ξανά η σκηνή μιας μεγάλης ελληνικής μουσικής βραδιάς

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.