Με το που ρίξαμε μια ματιά στο μενού, κοιταζόμαστε στα μάτια, οι μισοί έτοιμοι να σκάσουμε στα γέλια… με έκφραση του τύπου “τι κάνουμε τώρα;”

Το Σάββατο μας πήγαν οι ξάδελφοι για πάρτι γενεθλίων σε εστιατόριο “πρωτοκλασάτο” που και αυτοί κι εμείς, πρώτη φορά θα πηγαίναμε. Ωραίο μαγαζί, ευγενική εξυπηρέτηση από τα παιδιά στην είσοδο και γενικά υπέροχο vibe.
 
Έρχεται μια χαμογελαστή κοπελιά με μενού στα χέρια της, μάς ενημερώνει για το ότι ο σεφ έχει δημιουργήσει ένα fusion μενού (πάει να πει μέσες άκρες, δημιουργικό) και μάς παραδίδει την κάρτα. Με το που ρίξαμε μια ματιά, κοιταζόμαστε στα μάτια, οι μισοί έτοιμοι να σκάσουμε στα γέλια και οι άλλοι με ένα τεράστιο ερωτηματικό στην έκφρασή μας, του τύπου “τι κάνουμε τώρα;” Ο λόγος της όλης τραγελαφικής κατάστασης, ο τρόπος γραφής του μενού. Σκόρπιες λέξεις υλικών σε κάθε περιγραφή φαγητού που δημιουργούσαν ένα γρίφο για μας:
 
π.χ
 
Φαγητό Α: Φραγκόκοτα /λαζάνια/ζιζίμπρι αφρός/παστινάκι
Φαγητό Β: Foie gras espuma/ σύκο 72h/σαλσίφι τεμπούρα/σπανάκι τσιπς
Φαγητό Γ: Κενέλ γαρίδα/κρίταμο/πάνκο/yuzu
Φαγητό Δ: Αρμπόριο/σολομός/ 58 βαθμοί κελσίου/τσιμιτσούρι/αχινός
 
Τις ορολογίες και τα υλικά τα ξέραμε. Αυτό όμως που δεν ξέραμε ήταν τι μορφή θα έχει το πιάτο, είναι πιάτο με βάση τα ζυμαρικά, είναι ριζότο, είναι σαλάτα, είναι πιάτο με κοτόπουλο και τα άλλα αναγραφόμενα είναι η σος του;
 
Κάνουμε νεύμα σε ένα σερβιτόρο να μας κάνει μετάφραση και μας λέει ευγενικά, “καλύτερα να περιμένουμε την υπεύθυνη που γνωρίζει με λεπτομέρεια το μενού”, η οποία βρισκόταν στο παραδίπλα τραπέζι για δέκα λεπτά κάνοντας translation του μενού σε άλλους απορημένους πελάτες.
 
Όταν ήρθε η σειρά μας, ύστερα από κανένα 20λεπτο, μάθαμε από την υπεύθυνη ότι το Φαγητό Α είναι ένα μεγάλο ραβιόλι με κιμά φραγκόκοτας, το φαγητό Β είναι mini salad με βινεγκρέτ με αφρό από συκώτι πάπιας, το Φαγητό Γ είναι ταρτάρ γαρίδας σε ζωμό κρίταμου και το φαγητό Δ ήταν αρατσίνι deep fried. 
 
Υ.Γ
Είμαστε και οι 6 μας connoisseur και επαγγελματίες της εστίασης και χρειαστήκαμε πολλή βοήθεια – χρονοβόρα διαδικασία μάλιστα – για να καταλάβουμε/συνειδητοποιήσουμε/σιγουρευτούμε για το προϊόν που θα ακριβοπληρώσουμε. 
 
Απορία ολονών μας; Προς τι η όλη αυτή ταλαιπωρία για μας; Τι αποσκοπεί;  Τι κερδίσατε κύριε εστιάτορα που για να ενημερωθούμε τι θα φάμε, είχε ως αποτέλεσμα, το πρώτο πιάτο να φτάσει σε εμάς 70 λεπτά μετά την άφιξή μας στο εστιατόριό σας;
 
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Τραπέζι με μεζέδες και πιάτα σε σύγχρονη ταβέρνα

Αν ο Οδηγός MICHELIN τιμήσει την Κύπρο και “εστιατορικά”, υπάρχει έδαφος για διάκριση των κυπριακών ταβερνών μας;

Αν κι όταν ο MICHELIN Guide έρθει στην Κύπρο, μπορεί η μεγαλύτερη έκπληξη να βρίσκεται όχι μόνο σε ένα tasting menu, αλλά και σε μια κυπριακή ταβέρνα που κάνει εξαιρετικά αυτό που είναι.

Lobster Azur του σεφ Κωνσταντίνου Σιεχερλή

Lobster Azur. Η γαστρονομική δημιουργία του βραβευμένου σεφ Κωνσταντίνου Σιεχερλή, γραμμένη βήμα βήμα για να βγεις ξανά με χαμόγελο απ’ την κουζίνα

Το Lobster Azur του βραβευμένου σεφ Κωνσταντίνου Σιεχερλή, βήμα βήμα: αστακός με δροσερές νότες εσπεριδοειδών, αβοκάντο, μάνγκο και ντομάτα, για να το δοκιμάσετε και στη δική σας κουζίνα.

Vintage Wine Bar & Bistro. Όταν το κρασί γίνεται εμπειρία και η κουζίνα φέρνει στο τραπέζι γεύσεις με μνήμη. Ξανά στην καταπράσινή του ταράτσα…

Σαββατόβραδο, γλυκός και δροσερός ο καιρός και η Λευκωσία να έχει εκείνη τη βραδινή διάθεση που σε κάνει να θέλεις να καθίσεις κάπου όμορφα, χωρίς