Μόλις επιστρέψαμε από διήμερο σε ξενοδοχείο, πεντάστερο, παρακαλώ, του νησιού μας, κουρασμένοι και άυπνοι. Είναι κρίμα να γίνονται επενδύσεις εκατομμυρίων ευρώ σε ένα ξενοδοχείο και τα στρώματα που ένας μέσος άνθρωπος περνά απάνω τους 6-8 ώρες να είναι φθαρμένα, σκληρά, πολύ μαλακά, με λαγκούβες, ελατήρια να εξέχουν, πεσμένες προς τα κάτω άκρες, με όλα αυτά να μη σου επιτρέπουν να χαλαρώσεις ή να κοιμηθείς. Η δικαιολογία του διευθυντή ότι θα μπουν στον προϋπολογισμό του 2024, δεν ήταν δυστυχώς για εμάς ούτε καταπραϋντική, ούτε πειστική.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους