Υπάρχουν κάποια μαγαζιά που από την πρώτη μέρα… ξέρεις. Ξέρεις ότι ήρθαν για να μείνουν. Ξέρεις ότι σέβονται την παράδοση, αλλά δεν φοβούνται να την εξελίξουν. Ο Τατάς στον Στρόβολο είναι ακριβώς αυτό.
Από την πρώτη στιγμή μάς απέδειξε την αυθεντικότητά του. Παραδοσιακή ταυτότητα, καθαρές γεύσεις, σωστές πρώτες ύλες. Και ταυτόχρονα, ένας μοντέρνος, προσεγμένος χώρος, με φιλοσοφία που πατά στην Κύπρο αλλά κοιτά μπροστά. Ένα σύγχρονο σουβλατζίδικο που ξέρει πολύ καλά από πού έρχεται.
Αυτή τη φορά πήγαμε για να δοκιμάσουμε τη νέα του προσθήκη. Και όχι, δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Είναι οι αρνίσιες του σεφταλιές.
Και εδώ αρχίζει η ιστορία.
Με την πρώτη μπουκιά καταλαβαίνεις ότι δεν πρόκειται για μία ακόμη εκδοχή. Η γεύση είναι πλούσια, πληθωρική, γεμάτη χαρακτήρα και η αλατότητα ολόσωστη. Το άρωμα του αρνιού βγαίνει διακριτικά από μέσα, χωρίς να βαραίνει. Τα μπαχαρικά παρόντα, αλλά ευγενικά. Τίποτα δεν φωνάζει. Όλα ισορροπούν.
Το ψήσιμο; Υποδειγματικό. Πάνω στη σχάρα, από ψήστες που ξέρουν να διαβάζουν τη φωτιά. Εξωτερικά σωστά ροδισμένες, εσωτερικά ζουμερές, με εκείνη τη φυσική λιπαρότητα που λιώνει και δίνει βάθος στη γεύση. Είναι από εκείνα τα μεζεκλίκια που δεν τα τρως απλώς. Τα νιώθεις.
Και κάπου εδώ έρχεται το σημαντικό. Οι αρνίσιες σεφταλιές είναι ένα πιάτο που σπάνια συναντάς πλέον στο νησί. Υπάρχει, όμως, ιστορία πίσω από αυτό. Είναι ένα από τα φαγητά που, πριν από πολλές δεκαετίες, στην Κύπρο ήταν αγαπημένο. Ένα πιάτο της παρέας, της αυλής, της Κυριακής, της μάζωξης ή όποτε έσφαζαν για το σπίτι τους οι νοικοκυραίοι ένα αρνί ή ένα κατσίκι. Δυστυχώς, με τα χρόνια, σχεδόν εξαφανίστηκε. Και γι’ αυτό χαίρεσαι όταν βλέπεις μαγαζιά να το επαναφέρουν με σεβασμό.
Ο Τατάς δεν πρόσθεσε απλώς ένα ακόμη item στο μενού. Έφερε πίσω μια γεύση με μνήμη. Και για εμάς, αυτό είναι πάντα λόγος να χαμογελάμε και να τον επισκεπτόμαστε.
Η πρόταση της ομάδας του Fine & Dine:
Παραμονή της εθνικής επετείου της 1ης Απριλίου, το εστιατόριο Ρους υποδέχεται την άνοιξη με ένα μοναδικό δείπνο έξι πιάτων, που αποτυπώνει τη νέα φιλοσοφία της
Λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ταξιδεύω στην Ελλάδα αρκετά συχνά. Άλλοτε για δυο μέρες, άλλοτε για μια εβδομάδα. Και επειδή ταξιδεύω πολύ, τρώω αρκετά συχνά έξω· μα
Η κυπριακή ταβέρνα δεν είναι απλώς ένα μέρος για φαγητό· είναι κομμάτι της κουλτούρας και της φιλοξενίας μας. Στον Παλιομούχταρο, στον Άγιο Θεόδωρο Λάρνακας, αυτή
Το έχεις πάθει κι εσύ και το ξέρω; Βάζεις το κέικ στον φούρνο, το βλέπεις να φουσκώνει υπέροχα και λες “να το, πέτυχε!”. Ποστάρεις μάλιστα
Η συνεργασία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη και του Νίκου Πορτοκάλογλου ενώνει δύο καλλιτέχνες που έχουν αφήσει βαθύ αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι μέσα από δεκαετίες συνεχούς παρουσίας.
