Αυτό το ριζότο μανιταριών, πρέπει οπωσδήποτε να το φτιάξεις κι εσύ. Ο βραβευμένος sous chef του Amathus Beach Hotel στη Λεμεσό, Βαλεντίνος Μιχαήλ, μάς εξηγεί κατά γράμμα, πώς να φτιάξουμε ένα ριζότο με ποικιλία μανιταριών.
Άδραξε μάλιστα, αυτή την περίοδο, την ευκαιρία και προμηθεύσου άγρια, κυπριακά μανιτάρια του βουνού και του κάμπου (κόκκινα, άσπρα, μορχέλες, αναθρήκας….) και θα φτιάξεις ένα ριζότο με άρωμα Κύπρου και καρδιά Ιταλίας. Όπως και να το φτιάξεις πάντως, καλή σου επιτυχία και καλή όρεξη.
ΓΙΑ ΤΟ ΡΙΖΟΤΟ (4 μερίδες)
200 γρ. ρύζι αρμπόριο ή καρναρόλι
120 γρ. κρεμμύδι ψιλοκομμένο
50 ml ελαιόλαδο
120 ml λευκό κρασί
820 ml ζωμός λαχανικών
80 γρ βούτυρο κομμένο καρέ
240 γρ.παρμεζάνα τριμμένη
400 γρ.μανιτάρια διαφορά
Πιπέρι φρεσκοτριμμένο
Αλάτι
Εκτέλεση
Προθερμαίνουμε μια κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά.
Ρίχνουμε το ελαιόλαδο, το ψιλοκομμένο κρεμμύδι, το ρύζι αρμπόριο ή καρναρόλι και σοτάρουμε ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα για 2-3 λεπτά.
Δυναμώνουμε την ένταση της φωτιάς και σβήνουμε με το κρασί, χωρίς να σταματήσουμε το ανακάτεμα, μέχρι να εξατμιστεί.
Ζεσταίνουμε τον ζωμό λαχανικών σε μια άλλη κατσαρόλα.
Προσθέτουμε τα μανιτάρια και σοτάρουμε.
Μετά ρίχνουμε το ζωμό σιγά σιγά μέχρι να φτάσουμε στο τέλος του μαγειρέματος του ριζότο, δηλαδή στα 20 λεπτά περίπου.
Προσθέτουμε το βούτυρο κομμένο και ανακατεύουμε, μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Ρίχνουμε την παρμεζάνα και ανακατεύουμε, μέχρι να λιώσει και να γίνει ένα με το ριζότο.
Προσθέτουμε στο τέλος αλάτι και πιπέρι, ανακατεύουμε και σερβίρουμε.
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.