Μείναμε με την οικογένειά μου πρόσφατα σε ξενοδοχείο της Πάφου και ένιωσα πραγματικά περήφανη μόνο και μόνο από το τμήμα κυπριακών προϊόντων στο πρόγευμα. Χαλούμι μαλακό και σκληρό, χοιρομέρι, λουκάνικα, ποσυρτή, χαρουπόμελο, παστελάκι, τυρί της φλαούνας αλλά και φλαουνίτσες, χαλουμωτές και ελιόπιτες. Παραπέρα σούπα λουβάνας, σχινόπιτα, παραδοσιακά ψωμιά και κουλούρια με μαυρόκοκκο, γλυκά του κουταλιού, ταχινόπιτες, καλό πράμα… Μπράβο και ξανά μπράβο στους ιδιοκτήτες και τους διευθυντές που το έχουν προωθήσει. Έχουμε τόσα πολλά προϊόντα στον τόπο μας που πρέπει να νιώσουμε περήφανοι για αυτά. Ας ακολουθήσουν κι άλλοι αυτό το παράδειγμα.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.