Έλεος ρε παιδιά! Έλεος! Σάς πήραμε το Σάββατο για επιβεβαίωση κράτησης στις 16.00, μάς είπατε “Βέβαια θα έρθουμε” και εσείς οι άλλοι μας είπατε “Οπωσδήποτε θα είμαστε εκεί στις 21.00”, αλλά δεν ήρθατε ποτέ. Όταν ένα εστιατόριο χωράει 45 άτομα και τα 18 δεν έρχονται, τότε μας σκοτώνετε οικονομικά. Εργοδοτούμε ανθρώπους με οικογένειες και παιδιά κι εσείς βάζετε φραγμούς στο να τους συντηρούμε. Το πιο πρόστυχο όμως από όλα, είναι ότι σας πήραμε τηλέφωνο στις 21.30 για να δούμε τι συμβαίνει και απαντήσατε από άλλο εστιατόριο, που έπαιζε και δυνατή μουσική μάλιστα. Άρα κάνατε 2 και 3 κρατήσεις και όποιο πάρει ο χάρος. Οι μεν δεύτεροι δεν σηκώσατε καν το τηλέφωνο όταν σας πήραμε και οι τρίτοι που ποτέ δεν εμφανιστήκατε, μάς είπατε απλά ότι νιώσατε αδιαθεσία και ξεχάσατε να ακυρώσετε. Εμείς να δείτε αδιαθεσία που έχουμε τώρα. Αδιαθεσία χρήματος να πληρώσουμε τους μισθούς των παιδιών που δουλεύουν για το μεροκάματό τους.
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους
Στο κέντρο της Κοπεγχάγης, αλλά ευτυχώς όχι μέσα στον θόρυβο και την πολυκοσμία της πιο τουριστικής της καρδιάς, το Selma βρίσκεται σε μια ήσυχη γωνιά