
Έλεος ρε παιδιά! Έλεος! Σάς πήραμε το Σάββατο για επιβεβαίωση κράτησης στις 16.00, μάς είπατε “Βέβαια θα έρθουμε” και εσείς οι άλλοι μας είπατε “Οπωσδήποτε θα είμαστε εκεί στις 21.00”, αλλά δεν ήρθατε ποτέ. Όταν ένα εστιατόριο χωράει 45 άτομα και τα 18 δεν έρχονται, τότε μας σκοτώνετε οικονομικά. Εργοδοτούμε ανθρώπους με οικογένειες και παιδιά κι εσείς βάζετε φραγμούς στο να τους συντηρούμε. Το πιο πρόστυχο όμως από όλα, είναι ότι σας πήραμε τηλέφωνο στις 21.30 για να δούμε τι συμβαίνει και απαντήσατε από άλλο εστιατόριο, που έπαιζε και δυνατή μουσική μάλιστα. Άρα κάνατε 2 και 3 κρατήσεις και όποιο πάρει ο χάρος. Οι μεν δεύτεροι δεν σηκώσατε καν το τηλέφωνο όταν σας πήραμε και οι τρίτοι που ποτέ δεν εμφανιστήκατε, μάς είπατε απλά ότι νιώσατε αδιαθεσία και ξεχάσατε να ακυρώσετε. Εμείς να δείτε αδιαθεσία που έχουμε τώρα. Αδιαθεσία χρήματος να πληρώσουμε τους μισθούς των παιδιών που δουλεύουν για το μεροκάματό τους.




Μια από τις πιο δυνατές στιγμές της σύγχρονης σκηνής! Πριν 5 χρόνια μάς συγκίνησε, μας συνεπήρε, μας είχε ενθουσιάσει.Τώρα επιστρέφει σε νέα παραγωγή και με

Παιδιά, δεν θα σας πω ψέματα… όταν άφησα τη Θεσσαλονίκη και κατέβηκα στη Λευκωσία για δουλειά, η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει. Άλλο αφεντικό, άλλη
