
Αγοράσαμε τις προάλλες, ανάμεσα σ’ άλλα μια “παραδοσιακή” κυπριακή ελιόπιττα από καφετερία, την πήραμε σπίτι και την αφήσαμε στο τραπέζι. Πήγε ο δεκάχρονός μου γιος αργότερα, έκοψε ένα κομμάτι και έσπασε το δόντι του με το κουκούτσι της ελιάς. Απλά διερωτούμαι – τώρα ως παθών – αν επιτρέπεται μέσα στα πλαίσια και τις προδιαγραφές της υγείας και της ασφάλειας, αν επιτρέπεται η παραγωγή προϊόντων, μέσα στα οποία να υπάρχει κάτι που δεν τρώγεται, που μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό, πνιγμό κτλ
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Πριν από λίγες ημέρες πήγα με τον σύζυγό μου και τις δυο κορούλες μας σε μια συναυλία σε ανοιχτό αμφιθέατρο του νησιού μας. Μια βραδιά

Η νέα γαστροταβέρνα που μπήκε με το δεξί, έναντι από το Δημαρχείο Στροβόλου, περί τα μέσα του Μάη, έκανε πολύ κρότο. Πρόλαβε ήδη να γίνει

Μπαίνεις στην κάβα και στέκεσαι μπροστά σε δύο μπουκάλια κρασί. Ίδια ποικιλία, ίδια περίπου τιμή, οι περιγραφές σε κερδίζουν και στα δύο. Το ένα όμως
