Είμαι ηθοποιός σε θεατρικό σχήμα του νησιού, με παρουσία, στο παρελθόν και σε σκηνές του εξωτερικού. Αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, με το θέμα των αργοπορημένων θεατών, δε συμβαίνει πουθενά στον κόσμο. Η ώρα έναρξης της παράστασης είναι δηλωμένη στις διαδιχτυακές σελίδες και στο εισιτήριο. Άρα ξέρουμε όλοι ότι αν η παράσταση ξεκινά στις 20.30, πρέπει να είμαστε στο θέατρο, το αργότερο στις 20.15. Τις προάλλες κσθυστερήσαμε την έναρξη για 15 λεπτά γιατί είχε πολλούς που καθυστέρησαν, ενώ τις πλείστες φορές, ενώ δίνω τον εαυτό μου πάνω στη σκηνή μαζί με τους συναδέλφους, βλέπω μέχρι και μισή ώρα μετά, αργοπορημένους να μπαίνουν μέσα. Πού είναι ο σεβασμός προς εμάς τους ανθρώπους του θεάτρου και του έργου μας, αλλά και των άλλων θεατών που ήταν στην ώρα τους και πρέπει να σηκωθούν πάνω για να περάσουν οι αργοπορημένοι. Το συζητήσαμε με τη διεύθυνση, προτείνοντας η πόρτα να κλείνει στις 20.25 κι όποιος καθυστέρησε να μην μπαίνει, αλλά η απάντηση “Εδώ είναι Κύπρος. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο γιατί θα μας κράξουν” μου ξανάκοψε τα φτερά.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους