Αυτό το εικοσάευρο είναι για εσένα” της είπε ο κύριος που καθόταν προψές μόνος στο τραπέζι απέναντί μας, παίρνοντας της το χέρι – που δεν το ΄χε αυτό το δικαίωμα – κρύβοντας τα λεφτά μέσα στην παλάμη της. Αυτή έπραξε το αυτονόητο, όπως έπρεπε να πράξει μια συνειδητοποιημένη κοπέλα, εργαζόμενη, μάνα, σύζυγος, αδελφή – ούτε εγώ δε ξέρω τι ήταν. Τον κοίταξε με ένα Τζοκόντιο χαμόγελο και του είπε: “ Σας ευχαριστούμε κύριε, θα το βάλω στο κουτί για τα φιλοδωρήματα για όλους μας”. Πήγε μπροστά μας, το έβαλε και του έδειξε εμμέσως πλην σαφώς ότι τέτοιες κινήσεις καλύτερα να αποφεύγονται, γιατί παρεξηγούνται. Μπράβο κορίτσι μου! Χίλια μπράβο για την ανατροφή σου και σε αυτούς που σε δίδαξαν!
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
Δεν είναι εύκολο να επιστρέφεις σε ένα εστιατόριο που ήδη θεωρείς από τα καλύτερα του νησιού. Ο βασικός λόγος;;;; Οι προσδοκίες ανεβαίνουν. Και πολλές φορές
Αύριο το βράδυ, 12 Αυγούστου, ο ουρανός έχει τη δική του παράσταση. Οι Περσείδες, μία από τις πιο εντυπωσιακές βροχές διαττόντων του καλοκαιριού, φτάνουν στην κορύφωσή τους