Γιατί όταν κάποιοι πάνε σε εστιατόρια του εξωτερικού, ίδιου επιπέδου με τα δικά μας – κάποτε υποδιαίστερα μάλιστα – είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν €40 για ένα βοδινό φιλέτο ή €70, €80 για μια αστακοακαρονάδα, ενώ όταν τα φάνε στην Κύπρο, μάς “πυροβολούν”, μπροστά μας, αλλά και πίσω μας, κυρίως διαδιχτυακά, αποκαλώντας μας κλέφτες; Κι εμείς πληρώνουμε ενοίκια υψηλά, μισθούς, αγορά πρώτων υλών με αυξημένους φόρους, ηλεκτρισμό πανάκριβο, Φ.Π.Α, φορολογίες… Δεν ξέρω αν είναι κάποιο σύνδρομο, όταν δεν εκτιμάς τα δικά σου και αποθεώνεις αυτά των άλλων. Ας μας ενημερώσει κάποιος ειδικός περί αυτού.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από
Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια
Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω
Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα
Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα