
Γιατί όταν κάποιοι πάνε σε εστιατόρια του εξωτερικού, ίδιου επιπέδου με τα δικά μας – κάποτε υποδιαίστερα μάλιστα – είναι διαθέσιμοι να πληρώσουν €40 για ένα βοδινό φιλέτο ή €70, €80 για μια αστακοακαρονάδα, ενώ όταν τα φάνε στην Κύπρο, μάς “πυροβολούν”, μπροστά μας, αλλά και πίσω μας, κυρίως διαδιχτυακά, αποκαλώντας μας κλέφτες; Κι εμείς πληρώνουμε ενοίκια υψηλά, μισθούς, αγορά πρώτων υλών με αυξημένους φόρους, ηλεκτρισμό πανάκριβο, Φ.Π.Α, φορολογίες… Δεν ξέρω αν είναι κάποιο σύνδρομο, όταν δεν εκτιμάς τα δικά σου και αποθεώνεις αυτά των άλλων. Ας μας ενημερώσει κάποιος ειδικός περί αυτού.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Την περασμένη Κυριακή είχα αναλάβει να κλείσω τραπέζι σε ένα από τα πιο γνωστά και ατμοσφαιρικά εστιατόρια της Λεμεσού, καθώς γιορτάζαμε με τον σύζυγό μου

Η δεύτερη επίσκεψη σε ένα “μεγάλο”εστιατόριο είναι πάντα η πιο αποκαλυπτική. Στο Herzig, όμως, είχε και μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία. Θυμηθήκαμε την πρώτη μας παρουσία

Όταν η υψηλή γαστρονομία συναντά το θέατρο, οι εμπειρία αποκτά άλλο χρώμα. Γι’ αυτό οι σεφ των κορυφαίων εστιατορίων της Ευρώπης δεν σερβίρουν απλώς πιάτα
