

Είμαι υπέρ της ελευθερίας του λόγου, του δημοκρατικού δικαιώματος να εκφέρει δημόσια κάποιος την άποψη και τα πιστεύω του, αλλά κάπου η φάση με τα social media έχει ξεφύγει. Είμαι ιδιοκτήτης εστιατορίου και πραγματικά δίνω όλο μου το είναι για να έχω ένα καλό αποτέλεσμα.
Δυστυχώς όμως κάποιοι, που είναι πικρόχολοι, εκδικητικοί ή δεν ξέρω πώς αλλιώς να τους χαρακτηρίσω, γράφουν την προσωπική τους άποψή, αφήνοντας ένα μαύρο, μόνιμο στίγμα στα reviews. Έχουμε, thanks god, ένα σεφ εξαίρετο που ξέρει να φτιάχνει άριστα al dente ριζότο και ζυμαρικά.
Έρχεται ο κύριος Ψ και βάζει 1 αστέρι από τα 5 γιατί τα ζυμαρικά δεν ήταν βρασμένα όπως του τα έκανε η γιαγιά του στο χωριό πριν 50 χρόνια. Ο άλλος μας έγραψε Very bad service γιατί δεν του δώσαμε το τραπέζι στο παράθυρο, που το κράτησε ένα ζευγάρι ένα μήνα πριν για τα 20 χρόνια γάμου του.
Ο άλλος μας έστειλε τρεις φορές το βοδινό φιλέτο πίσω γιατί δεν ήταν medium ψημένο όπως το τρώει άλλου, χρεώσαμε μόνο το ένα από τα τρία και μας κατηγορεί ότι “κανονικά έπρεπε να μας χαρίσουν το ποσό αφού μας ταλαιπώρησαν τόσο”.
Κι αυτός ένα αστέρι από τα πέντε. Και το πιο τραγικό, να σου γράφουν σχόλια τον Δεκέμβρη για απαίσιο φιλέτο κοτόπουλο με κρεμώδη σος με σαφράν, ενώ εμείς αφαιρέσαμε το συγκεκριμένο πιάτο από τον περασμένο Μάρτη που αλλάξαμε το μενού. Δυστυχώς τα γραπτά μένουν και εμείς ουσιαστικά είμαστε έρμαιο του κάθε ενός που θέλει να μας ρίξει το φαρμάκι του.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:

Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από

Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια

Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα

Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα