
Νιώθω πραγματικά ευλογημένος που εργοδοτώ παιδιά με φιλότιμο, ήθος και συναδελφικότητα. Εντάξει, δεν είναι ορθό να το γενικεύω, αλλά η μεγάλη πλειονότητα του εστιατορίου μου αποτελείται από παιδιά που έμαθαν να στηρίζουν ο ένας τον άλλο. Έτυχε την προηγούμενη βδομάδα, λόγω ιατρικών περιστατικών να λείπουν για 5-7 μέρες 2 από τους σερβιτόρους μου. Χωρίς να πω εγώ τίποτα, χωρίς να ζητήσω το παραμικρό, ήρθαν και μου έφεραν το πρόγραμμα με τις βάρδιες, βάζοντας δυο από αυτούς τον εαυτό τους στο πρόγραμμα και τις επτά μέρες. Πραγματικά υποκλίνομαι, σε αυτούς που τους ανέθρεψαν ή τους ενέπνευσαν. Και αυτό, για να μη λέμε όλοι, ότι χάθηκε η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη στις μέρες μας.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Την περασμένη Κυριακή είχα αναλάβει να κλείσω τραπέζι σε ένα από τα πιο γνωστά και ατμοσφαιρικά εστιατόρια της Λεμεσού, καθώς γιορτάζαμε με τον σύζυγό μου

Η δεύτερη επίσκεψη σε ένα “μεγάλο”εστιατόριο είναι πάντα η πιο αποκαλυπτική. Στο Herzig, όμως, είχε και μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία. Θυμηθήκαμε την πρώτη μας παρουσία

Όταν η υψηλή γαστρονομία συναντά το θέατρο, οι εμπειρία αποκτά άλλο χρώμα. Γι’ αυτό οι σεφ των κορυφαίων εστιατορίων της Ευρώπης δεν σερβίρουν απλώς πιάτα
