Εκεί, στο ύψος της Παναγίας της Χρυσοσπηλιώτισσας στη Δευτερά, είναι μια ταβέρνα, που έχει, εδώ και πολλά χρόνια καθιερωθεί ως μια από τις πιο αγαπημένες ταβέρνες της Λευκωσίας. Ο λόγος για το Σπήλαιο, που “ναι”, οι καθημερινές του, είναι τόσο πλημμυρισμένες από κόσμο, όσο και τα Παρασκευοσάββατά του.
Οι λόγοι πολλοί, μα ο βασικός, το εκλεκτό του φαγητό, η δύναμη της σχάρας του που μοσκοβολά ολάκερη την περιοχή, το κλέφτικό του που για αυτό γίνονται μάχες για μια μερίδα και φυσικά οι μεζέδες του. Κι όταν λέμε μεζέδες, εδώ δεν παίζουμε.
Πήγαμε και ξαναπήγαμε, μα και ξαναπήγαμε και ψες, γίναμε κι εμείς μια παρέα, ανάμεσα σε άλλες τόσες που γλεντούσαν με φίλους και γνωστούς απολαμβάνοντας της σχάρας τα καλούδια και όχι μόνο. Σαλάτα, πολύ περιποιημένη με μεστωμένη ντομάτα και άφθονη φέτα, τσακιστές ελιές, τζατζίκι, καλό ταχίνι και μαζί με κυπριακή πίτα, νικάμε την πρώτη μας πείνα.
Το μανιτάρι σχάρας τραγανό και λευκόχρωμο εσωτερικά, το χαλούμι στη σχάρα θεϊκό, κέρδισε αμέσως όλη την παρέα, όπως κέρδισε τις εντυπώσεις η γκαμον-άτη “λούντζα” και τα αγαπημένα μας κολοκούθκια με τα αυγά, σε μερίδες όλα τους, που χορταίνουν και το μάτι.
Μπύρα παγωμένη, σε παγωμένο ποτήρι, άλλοι ουζάκι κι οι υπόλοιποι κυπριακό κρασί και μετά τα “στη υγεία σας”, φτάνει και το σχαροψημένο τους λουκάνικο, που άρπαξε το γοργά, μην στο αρπάξει άλλος.
Το μεζεκλίκι που τράβηξε όλα τα φώτα της παρέας, δεν ήταν άλλο από τα κριτσανιστά, κολοκυθολούλουδα, γεμιστά με χαλούμι, που αποτέλεσαν το Μήλον της Έριδος και στο δικό μας τραπέζι. Δώσε πολύ προσοχή στα παιχνιδιάρικά spareribs, που εκεί δεν σηκώνει και πολλά savoir vivre γιατί θα τα αρπάξεις με το χέρι, αλλά δώσε και ανάλογη προσοχή στο κοτόπουλο σουβλάκι, με περασμένη κόκκινη πιπερίτσα, γιατί είναι όντως από τα καλύτερα της αγοράς.
Θα λατρέψεις πολύ τα ταξιδιάρικα σε άλλες εποχές κυπριακά μακαρονάκια με άφθονο τρίμμα, όπως επίσης και το χοιρινό σουβλάκι από πολύ καλό κρέας, ορθότατο ψημένο και τρυφερό, που θα φτάσει συνοδευμένο με τηγανιτές, κυπριακές πατάτες, που συνήθως δεν μένουν και πολύ στην πιατελίτσα.
Οι σεφταλιές στο Σπήλαιο, έχουν την δικιά τους ιστορία, είναι αφράτες, μυρωδάτες και πολύ ελαφριές στο στομάχι, όπως τη δικιά του ιστορία έχει και το πλούσιο σε αιμικό σίδηρο, βοδινό συκώτι σχάρας, που οι ψήστες στις κουζίνες ξέρουν ακριβώς πώς και πόσο να στο ψήσουν, για να κάνει εξωτερικά μια πληθωρική σε ουμάμι κρούστα, αφήνοντας την καρδιά του ζουμερή και αρωματική.
Φρόντισε να αφήσεις χώρο και για τον γλυκό επίλογο, γιατί στο Σπήλαιο φτιάχνουνε ένα γαλακτομπούρεκο κολασμένο, με κριτσανιστό φύλλο, πλούσια κρέμα και ορθά σιροπιαστό, που θα φτάσει κοντά σου ζεστό και λυγιστό, για να φύγεις από εκεί με όλη τη γλύκα του στόμα.
Γλυκά γλυκά αποχωρήσαμε και εμείς, ξανά με τις καλύτερες των εντυπώσεων, από μια κυπριακή ταβέρνα που είναι πλέον συνώνυμη με τους ποιοτικούς μεζέδες, τις χορταστικές μερίδες, τα εξαίρετα ψησίματα στη σχάρα, αλλά και τις λογικότατες τιμές.
Αναστάση Λεβέντη 2Α, Δευτερά.
22 622024
Σάββατο βράδυ στο γεμάτο Rous στη Λευκωσία: δημιουργική κυπριακή κουζίνα, από τάκος με σεφταλιά και τραχανότο με λευκές γαρίδες μέχρι ρυζόγαλο με κρέμα αναρής, με εξαιρετική σχέση ποιότητας και τιμής.
Η ιστορική Στοά Αρσακείου στο κέντρο της Αθήνας επιστρέφει ανανεωμένη, με εστιατόρια και καφέ, τη Στοά Αγορά με προϊόντα από 370 Έλληνες παραγωγούς, θέατρο και νέες εμπειρίες.
Μια hostess που ήρθε από την Αθήνα στη Λευκωσία μιλά για τους πελάτες που περνούν την πόρτα του εστιατορίου χωρίς ένα «καλησπέρα» και θυμίζει ότι η φιλοξενία είναι υπόθεση δύο πλευρών.
Το έτος 2026 σηματοδοτεί μια πραγματικά συναρπαστική χρονιά για την CY SOMMS, τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό της Κύπρου που εκπροσωπεί τους επαγγελματίες οινοχόους. Τον Νοέμβριο
Αναμφίβολα και με το χέρι στην καρδιά, το Don Carlo βρίσκεται στην πιο καλοδιατηρημένη και γοητευτική περιοχή της Πάφου – ίσως και ολάκερου του νησιού –