Για εμάς, που πιστεύουμε ότι το θέατρο είναι πολιτισμός, όμως είναι κάποια πράγματα που αποτελούν κόκκινη γραμμή, όταν πάμε να παρακολουθήσουμε μια θεατρική παράσταση. Είτε αυτή είναι από ένα μεγάλο θεατρικό σχήμα της Κύπρου και της Ελλάδας, είτε είναι μια ερασιτεχνική παράσταση από ανθρώπους – ηθοποιούς που αγαπάνε το θέατρο και δε το έχουνε σπουδάσει, είτε μιλάμε για μια μαθητική παράσταση.
Σε ποιο θέατρο του κόσμου επιτρέπεται την ώρα της παράστασης να μπαίνει ο κόσμος μέσα στην αίθουσα του θεάτρου, κρατώντας μεγάλες σακούλες με κουτιά από τσιπς, σιταροπούλες (ποπ κορν), σοκολάτες, φιστίκια, αναψυκτικά, χυμούς και δεν ξέρω τι άλλο είδαμε προχθές σε μεγάλη αίθουσα θεάτρου της Επαρχίας Λευκωσίας;
Κι όταν παραπονεθήκαμε η παρέα μας για την όλη κατάντια, στον υπεύθυνο της αίθουσας, η απάντηση που πήραμε ήταν ακόμη μια κεραμίδα στο κεφάλι.
– Το ξέρουμε ότι είναι θέμα, αλλά δε δέχεται αυτή που έχει την καντίνα του θεάτρου.
This is Cyprus, με όλο της το μεγαλείο. Συνεχίστε έτσι. Οι ηθοποιοί να δίνουν τον εαυτό τους πάνω στη σκηνή και ο κόσμος από κάτω να κάνει πικνίκ μέσα στην αίθουσα του θεάτρου.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Το ταξίδι προς το πολυβραβευμένο Salt & Fire είναι τόσο όσο για να πεις “ταξίδεψα”, μα όχι τόσο για να φτάσεις κουρασμένος. Είκοσι λεπτάκια από
Στη Σουηδία, ο όρος Fika έχει μέσα του κάτι που προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα. Κάπου ανάμεσα στη δουλειά, στην καθημερινότητα και στο βραδινό δείπνο, υπάρχει μια
Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω
Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα
Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα