Ταβέρνα Καμασιάς. Εποχικότητα, μεράκι και γεύση χωρίς εκπτώσεις. Την επισκεφτήκαμε ξανά…

Την Πέμπτη το βραδάκι, στην ταβέρνα του Καμασιά, δεν έπεφτε καρφίτσα. Από την είσοδο μέχρι και το τελευταίο τραπεζάκι, κοντά στις κουζίνες και στις ενημερωμένες κάβες κρασιών, ο κόσμος γέμιζε τον χώρο με εκείνη τη γνώριμη βουή που προδίδει κάτι απλό, αλλά πολύ σπουδαίο: εδώ το φαγητό του Ανδρέα και της συζύγου του Ντανιέλας είναι μοναδικό, αυθεντικό, γευστικό, value for money, μα πάνω απ’ όλα διακρίνεται από συνέπεια.
Και αυτό, όταν το βλέπεις, βιώνοντας το αδιάχωρητο σε μια καθημερινή μέρα, λέει πολλά.

Με το που κάθεσαι, το μάτι σου πέφτει σε λεπτομέρειες που δεν είναι καθόλου τυχαίες. Ο δίσκος με τα άγρια μανιτάρια της Αναθρήκας, φρεσκομαζεμένα από τον ίδιο τον Ανδρέα Καμασιά, στέκει εκεί σαν σιωπηλή υπόσχεση εποχικότητας και γνώσης της φύσης. Λίγο πιο δίπλα, το ψυγείο – συντηρητής με τις βοδινές κοπές, σωστά σιτεμένες και προσεγμένες, δείχνει ότι εδώ η πρώτη ύλη αντιμετωπίζεται με τον σεβασμό που της αξίζει.

Το ξεκίνημα της βραδιάς ήταν όπως πρέπει να ξεκινά ένας σωστός κυπριακός μεζές. Ένας μεζές φτιαγμένος στα δικά μας μέτρα και φυσικά σύμφωνα με την όρεξή μας. Ο Αντώνης, ο γιος της οικογένειας και το πρωτοπαλίκαρο της εξυπηρέτησης, μαζί με την ομάδα του στη σάλα, παίρνει τις παραγγελιές και ξεκινάμε, πειναλέοι όλοι, με φρέσκοκομμένη σαλάτα, τραγανή και δροσερή, φορτωμένη με άφθονη φέτα, αλλά και με ταχίνι εξαιρετικό, με εκείνη την ωραία, ισορροπημένη οξύτητα που σου ανοίγει την όρεξη.

 Ένα κεσεδάκι με πατροπαράδοτο, ξινούλικο γιαούρτι στο φόντο του τραπεζιού μας, πράσινες τσακιστές ελιές, εσοδείας 2025, που έμοιαζαν λες και κόπηκαν χθες, και ζεστό ψωμάκι, από αυτά που δεν προλαβαίνεις να αφήσεις στο τραπέζι, έτοιμο να βουτήξει στις αλοιφές. Φοβερή εικόνα αυθεντικότητας και παράδοσης το μεγάλο πλάτερ με ζαρζαβατικά – ρόκα, κόλιανδρο, ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές – μαζί με σπιτικά ξιδάτα, όπως κάπαρη, αγγουράκι και μικρά πιπεράκια, όλα φτιαγμένα με μέτρο και γνώση.

Στον Καμασιά, τα σαλιγκάρια δεν είναι απλώς ένα πιάτο· είναι στάση γευστική. Τα μαγειρευτά, με ντοματούλα, αλλά και οι γίγαντες που περνιούνται στο ξυλάκι και ψήνονται στα κάρβουνα, αποτελούν έναν από τους πιο αυθεντικούς και ξεχωριστούς μεζέδες που θα δοκιμάσεις. Ένα πιάτο που δεν βρίσκεις εύκολα τόσο γευστικά μαγειρεμένο και που σίγουρα δεν το ξεχνάς.

Η συνέχεια ήταν για τους μυημένους στην άγρια φύση. Στους θιασώτες της εποχικότητας και των καρπών που δίνει η γη μας, ιδίως όταν πέσουν βροχές και οι θερμοκρασίες συνηγορήσουν με το σύμπαν του κάθε μύκητα και χόρτου ξεχωριστά.
Άγρια αγρέλια με αυγά, σωστά τηγανισμένα ώστε να κρατούν την τραγανότητά τους. Μανιτάρια αναθρήκας στα κάρβουνα, βαθιά αρωματικά, γεμάτα με τη γεύση της φύσης και του ομώνυμου φυτού αναθρήκα, που φύεται σχεδόν πάντα από κάτω τους.

Όσο για τις κοκκινοχωρίτικες πούλλες, που τηγανίστηκαν αριστοτεχνικά και έφτασαν αρτυσμένες με βότανα, το μόνο που έχω να δηλώσω είναι ότι ολονών το χέρι έπεφτε ασυναίσθητα στο μπολάκι τους, μέχρι που εξαφανίστηκαν παντελώς από το οπτικό μας πεδίο.

Το viral κοντοσούβλι της ταβέρνας, φτιαγμένο από μηρούς κοτόπουλου, ήρθε μυρωδάτο, περασμένο σε σμίλες, να αναπαύεται πάνω σε κυπριακή πίτα. Κι όμως, την παράσταση την έκλεψαν τα ινσταγκραμικά αρνίσια παϊδάκια, ψημένα με τη μέθοδο του αντικρυστού, όπως στην Κρήτη.

Εξαιρετικά στο ψήσιμο, με σωστά μπαχάρια, τρυφερά και φιλικά ακόμη και στους πιο απαιτητικούς μασητήρες, συνοδεία κοκκινοχωρίτικων τηγανιτών πατατών. Ύστατος πειρασμός το must have κουνέλι στην κατσαρόλα, που εσένα που είσαι παλιός θα σου ξυπνήσει μνήμες πολλές, αλλά και το βοδινό συκωτάκι στα κάρβουνα, που ήτανε τρυφερό, ζουμερό και αρωματικό.

Από τον Καμασιά δεν φεύγεις ποτέ χωρίς γλυκό. Φρούτα κομμένα και περιποιημένα, καλό πράμα, ορθά σιροπιαστό και μια πίτα με μέλι, που πέρασε λίγο από τα κάρβουνα για να πάρει εκείνο το διακριτικό umami που σε κάνει να χαμογελάς στο τέλος.

Εν κατακλείδι, η ταβέρνα Καμασιάς συνεχίζει να αποδεικνύει, ακόμα και μια γεμάτη Πέμπτη βράδυ, ότι η ψαγμένη κυπριακή ταβέρνα δεν χρειάζεται φανφάρες. Χρειάζεται γνώση, τρομερή οργάνωση, μεράκι, πρώτες ύλες και ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά πίσω από τις κατσαρόλες και τις σχάρες. Στην πολυβραβευμένη ταβέρνα του Καμασιά, όλα αυτά υπάρχουν και φαίνονται σε κάθε πιάτο.

Δαιδάλου 23, Παραλίμνι
23825144

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Τρία Γουρουνάκια. Η πρεσβεία της κυπριακής σχάρας στην Πάφο, εδώ και 13 χρόνια. Ξαναδοκιμάσαμε τα… (Also in English)

Τα Τρία Γουρουνάκια, όχι αυτά του αγαπημένου σου παραμυθιού, μα το αγαπημένο σουβλατζίδικο και ταβερνείο της Πάφου, δε θέλουν ιδιαίτερες συστάσεις. Μια απλή υπενθύμιση για

Ποια χώρα σχεδιάζει τετραήμερη εργασία, έξι ώρες την ημέρα για να περνάνε όλοι περισσότερο χρόνο με την οικογένειά τους;

Η συζήτηση για την επανασχεδίαση του παραδοσιακού μοντέλου εργασίας έχει λάβει διεθνώς νέα ώθηση τα τελευταία χρόνια, με πολλές χώρες και οργανισμούς να αναζητούν τρόπους