Υπάρχουν βραδιές που δεν είναι απλώς ένα δείπνο. Είναι μια γιορτή. Μια αφορμή να μαζευτούν γύρω από το ίδιο τραπέζι άνθρωποι που αγαπούν το κρασί, το φαγητό και τις ιστορίες που γεννιούνται ανάμεσά τους. Κάπως έτσι ήταν και η βραδιά που συνδιοργάνωσαν το Ρους και το Οινοποιείο Ζαμπάρτας, γιορτάζοντας μια κοινή πορεία που μετρά πλέον είκοσι ολόκληρα χρόνια.
Το εστιατόριο ήταν γεμάτο από άκρη σε άκρη. Παρέες, οινόφιλοι, άνθρωποι της γαστρονομίας και φίλοι των δύο οικοδεσποτών είχαν κατακλύσει τον όμορφο χώρο του Ρους, δημιουργώντας από νωρίς μια ατμόσφαιρα γιορτινή και ζεστή. Η ομάδα εξυπηρέτησης κινείτο αδιάκοπα ανάμεσα στα τραπέζια, με επαγγελματισμό, ευγένεια και εκείνη την ανεπιτήδευτη φιλικότητα που κάνει τη διαφορά.
Κι αν οι περισσότεροι περιμέναμε μια καλοστημένη βραδιά κρασιού και φαγητού, η αλήθεια είναι πως πήραμε κάτι πολύ περισσότερο. Πήραμε μια εμπειρία που είχε ψυχή.
Άλλωστε, δύσκολα θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά όταν πίσω από το concept βρίσκονται δύο άνθρωποι που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο κρασί. Ο βραβευμένος ως καλύτερος οινοχόος της Κύπρου Ανδρέας Κυπριανού και ο οινολόγος Μάρκος Ζαμπάρτας δεν περιορίστηκαν στις παρουσιάσεις των κρασιών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς περνούσαν από κάθε τραπέζι, αντάλλασσαν απόψεις, άκουγαν εντυπώσεις, απαντούσαν σε ερωτήσεις και μοιράζονταν ιστορίες από μια κοινή διαδρομή που ξεκίνησε το 2006 και συνεχίζει με την ίδια δυναμική μέχρι σήμερα.
Το πρώτο ποτήρι από το Zambartas Traditional Method 2023 έδωσε αμέσως τον τόνο. Δροσερό, ζωηρό και γιορτινό, συνόδευσε ιδανικά το σπιτικό προζυμένιο ψωμί και το βελούδινο μπαμπά γκανούς με πετιμέζι ροδιού και καρύδια, σε ένα ξεκίνημα απλό αλλά εξαιρετικά νόστιμο.
Η συνέχεια είχε έντονο θαλασσινό χαρακτήρα. Το νέο Zambartas PDO Krasohoria White 2025 βρήκε εξαιρετικό συνοδοιπόρο στο σεβίτσε λαβράκι με σορμπέ μέντας και αγγουριού, ενώ ο ντολμάς θαλασσινών με κυπριακές λευκές γαρίδες, χταπόδι και μύδια απέδειξε πόσο δημιουργικά μπορεί να ερμηνευθεί η κυπριακή γαστρονομική παράδοση όταν βρίσκεται στα σωστά χέρια.
Από τα πιάτα που ξεχώρισαν ιδιαίτερα, το ποσαρισμένο χαλλούμι από τη Δρούσια με παντζάρι και μαρμελάδα μούσμουλου, που ισορροπούσε όμορφα ανάμεσα στο γνώριμο και το απρόσμενο, αλλά και η σοταρισμένη πέστροφα Κακοπετριάς με κάπαρη και βουτυράτη σάλτσα λεμονιού, που ανέδειξε με κομψότητα την ποιότητα της πρώτης ύλης. Οι κολοκυθοκεφτέδες με τη τυροκαυτερή συμπλήρωσαν ιδανικά το σύνολο, συνοδεύοντας εξαιρετικά το ιδιαίτερο Zambartas Single Vineyard “Not Orange” 2024.
Το νέο ερυθρό Zambartas PDO Krasohoria Red 2023 ανέλαβε τα κυρίως και το έκανε με αυτοπεποίθηση. Το τάκο σεφταλιάς, γεμάτο από διακριτικά αρώματα και ουμάμι σχάρας, το ραβιόλι κουνελιού που κουβαλά θύμησες από το χωριό Αμίαντος, αγγιγμένο με τη φίνα σάλτσα πορτοκαλιού και μπράντι και το μαδημένο αρνί Μυτιλήνη με πουρέ κουκιών, επιβεβαίωσαν τη φιλοσοφία που διατρέχει ολόκληρη την κουζίνα του Ρους. Μια κουζίνα που πατά γερά στην κυπριακή γη, αλλά δεν φοβάται να δημιουργήσει, να εξελιχθεί και να κοιτάξει μπροστά.
Το φινάλε ήρθε με την τάρτα πεκάν και το εξαιρετικό τζελάτο κυπριακού καφέ, αγκαλιασμένα από τη μεστή και φινετσάτη Commandaria Melusine 2012, κλείνοντας το δείπνο με τον τρόπο που αρμόζει σε μια τέτοια βραδιά.
Αυτό όμως που θα κρατήσω περισσότερο δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο πιάτο ή κάποιο συγκεκριμένο κρασί. Είναι το σύνολο. Η αίσθηση πως βρέθηκα σε μια πραγματική γιορτή της κυπριακής οινογαστρονομίας. Εκεί όπου το κρασί και το φαγητό δεν λειτουργούν ανταγωνιστικά, αλλά συμπληρώνουν το ένα το άλλο. Εκεί όπου οι δημιουργοί τους βρίσκονται δίπλα σου, μοιράζονται το πάθος τους και σε κάνουν να νιώθεις μέρος της ιστορίας.
Και αν τέτοιες βραδιές δείχνουν προς τα πού κατευθύνεται η σύγχρονη κυπριακή γαστρονομία, τότε έχουμε κάθε λόγο να αισιοδοξούμε.
