Porto Antico: Μεσογειακή γαστρονομία σε ένα από τα ομορφότερα σημεία του νησιού (Also in English)

Τη μαγεία του, παραδέχομαι ταπεινά, δύσκολα μπορώ να σου την περιγράψω. Θα περιοριστώ στο να σου αποκαλύψω ότι είναι κρυμμένο σε ένα πανέμορφο κολπίσκο στην Πέγεια, μια ανάσα μακριά από τον Κόλπο των Κοραλίων, εκεί όπου το οργιαστικό φυσικό πράσινο της ακτογραμμής βουτά σχεδόν μέσα στο γαλάζιο της θάλασσας. Θάλασσα, ουρανός και φύση ενώνονται σε ένα σκηνικό που μοιάζει ζωγραφισμένο… μα δεν είναι. Είναι πραγματικό, ζωντανό και, με το που θα βρεθείς εκεί, γίνεσαι αμέσως μέρος του κι εσύ.

Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα μικρά σκάφη που κάνουν στάση στον κόλπο για να θαυμάσουν το μεγαλείο της περιοχής, βρίσκεται το ιστορικό κτήριο του Porto Antico, μια παλιά πετρόκτιστη αποθήκη χαρουπιών που μεταμορφώθηκε σε έναν πραγματικό ναό της μεσογειακής κουζίνας.

Η Χριστίνα Αράπη, οικοδέσποινα, οινοχόος και ψυχή του εστιατορίου, μας υποδέχθηκε με εκείνο το γνώριμο χαμόγελο που συναντάς μόνο σε ανθρώπους που αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν. Η ίδια και η ομάδα της, αποτελούμενη σε μεγάλο βαθμό από ανθρώπους που βρίσκονται στο Porto Antico από την πρώτη κιόλας μέρα λειτουργίας του, αποδεικνύουν καθημερινά πως η αυθεντική φιλοξενία δεν διδάσκεται. Πηγάζει φυσικά.

Ένα δροσερό Golden Hour στο χέρι για το ξεκίνημα, με Aperol, Campari, βερίκοκο, αγγούρι και σόδα να δημιουργούν ένα άκρως καλοκαιρινό aperitif και να μας βάζουν αμέσως στο κλίμα του καθημερινά πλημμυρισμένου από κόσμο, by the sea μαγαζιού.

Η εδεσματολογική του κάρτα, πλούσια και πολυσυλλεκτική, σε ταξιδεύει στη Μεσόγειο, μα και ακόμη παραπέρα, με πιάτα που, στο εγγυώμαι, θα σε ωθήσουν να τα απομνημονεύσεις και φωτογραφικά.

Με sharing διάθεση κλείσαμε το μάτι σε μια γκάμα από ορεκτικά και κυρίως πιάτα, με πρώτη να καταφτάνει η αφράτη σπιτική φοκάτσια, συνοδευόμενη από αλοιφές φτιαγμένες με μεράκι, που ομολογώ πως εξαφανίστηκαν σχεδόν αμέσως από το τραπέζι.

Το πρώτο μεγάλο χαμόγελο ήρθε με το Scallops ceviche. Χτένια εξαιρετικής ποιότητας, λουσμένα με tiger milk, αγγιγμένα με παστινάκι και σέλερι, τραγανές νότες από tempura chili flakes και μικρές φωλίτσες ζύμης που σε προσκαλούσαν να δημιουργήσεις μόνος σου την ιδανική μπουκιά. Ένα πιάτο παιχνιδιάρικο, ευφάνταστο και κυρίως απολαυστικό.

Το Tuna carpaccio κινήθηκε σε διαφορετικό γευστικό μονοπάτι. Η καθαρότητα του τόνου συνάντησε την κρεμώδη tempura mayo, τα καραμελωμένα κρεμμύδια και τις τραγανές γλυκοπατάτες, ενώ οι ασιατικές πινελιές της σάλτσας έδωσαν βάθος και χαρακτήρα. Από τα πιάτα που αποδεικνύουν πως η ισορροπία είναι τελικά η μεγαλύτερη αρετή μιας κουζίνας.

Μια από τις έμφυτες αρετές του σεφ Romeo, που βρίσκεται αναμφίβολα στα καλύτερά του. Η κουζίνα του δεν προσπαθεί να αντιγράψει κανέναν. Διαθέτει ταυτότητα, αυτοπεποίθηση και βαθιά γνώση της πρώτης ύλης. Επενδύει στις ισορροπίες, στις σωστές τεχνικές και σε παρουσιάσεις που εντυπωσιάζουν χωρίς να γίνονται επιτηδευμένες. Το καρπάτσιο καλαμάρι, λεπτοκομμένο επιδέξια, έφτασε μαριναρισμένο με ponzu και σάλτσα μάνγκο-λάιμ, φέρνοντας στο τραπέζι φρεσκάδα και εξωτισμό. Οι πίκλες κρεμμυδιού, οι κορδέλες αγγουριού και η βελούδινη chimichurri mayo λειτούργησαν υποδειγματικά δίπλα στο φίνο θαλασσινό στοιχείο.

Στο Bahn Da Nem Roll, η τραγανότητα ήταν πρωταγωνίστρια. Ρυζόχαρτο που έσπαγε ευχάριστα στο δάγκωμα, γέμιση από γαρίδες, τζίντζερ, μανιτάρια και φρέσκο κρεμμυδάκι και μια ασιατική σάλτσα που συμπλήρωνε όμορφα κάθε μπουκιά. Ένα πιάτο που θα λυπηθώ πολύ αν φύγει ποτέ από το μενού.

Και μετά ήρθαν τα τηγανητά καλαμαράκια. Ναι, ξέρω. Ένα πιάτο που συναντάς παντού. Όμως εδώ το αποτέλεσμα πλησίαζε το υποδειγματικό. Απίστευτα τραγανά εξωτερικά, τρυφερά και ζουμερά εσωτερικά, χωρίς ίχνος λαδίλας. Από εκείνα τα πιάτα που καταλήγεις να απλώνεις το χέρι σου ξανά και ξανά, χωρίς να το καταλάβεις.

Η Χριστίνα επί τω έργω, να γεμίζει τα ποτήρια μας με Minuty Rosé και, λίγο αργότερα, με το εξαίρετο στη μύτη και στο στόμα Black Cottage Sauvignon Blanc από τη Νέα Ζηλανδία, δημιουργώντας συνδυασμούς που ανέβαζαν ακόμη περισσότερο την εμπειρία. Το ψάρι ημέρας, ένα φρεσκότατο καλκάνι, έφτασε στο τραπέζι μας ολόκληρο, όμορφα ψημένο στη σχάρα με αξιοθαύμαστη ακρίβεια, διατηρώντας όλη τη φυσική του υγρασία και γεύση. Οι συνοδευτικές σάλτσες με σκόρδο και πίκλες λαχανικών λειτουργούσαν περισσότερο ως υποστηρικτές παρά ως πρωταγωνιστές, αφήνοντας το ίδιο το ψάρι να λάμψει.

Εξίσου απολαυστικές οι Thai curry prawns. Γαρίδες με σωστό δάγκωμα, βουτηγμένες σε μια κρεμώδη σάλτσα κάρι με γάλα καρύδας που ισορροπούσε ανάμεσα στη γλυκύτητα, τα αρώματα και τη διακριτική ένταση των μπαχαρικών. Η δροσερή σαλάτα παπάγιας στην κορυφή έδινε την απαραίτητη αντίθεση και κρατούσε το πιάτο ανάλαφρο μέχρι την τελευταία πιρουνιά.

Το Ca’ dei Frati Lugana αποδείχθηκε ο ιδανικός οινικός συνοδοιπόρος για τα κυρίως, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά το πόσο μελετημένες είναι οι επιλογές κρασιών του εστιατορίου. Για το φινάλε, δύο γλυκά που έκλεισαν μαγικά τη μεσημεριανή μας εμπειρία με τον καλύτερο τρόπο. Το Passion mango cheesecake, δροσερό και αρωματικό, παντρεύτηκε ιδανικά με το sorbet μάνγκο, δημιουργώντας ένα επιδόρπιο γεμάτο τροπικές νότες. Το Lotus cheesecake κινήθηκε σε πιο comfort μονοπάτια, με πλούσια υφή και παγωτό βανίλια που ισορροπούσε όμορφα τη γλύκα του.

Η παγωμένη Commandaria Ευαγγέλου που τα συνόδευσε, έγραψε τον επίλογο όπως ακριβώς έπρεπε.

Αν είχα να σου πω και ένα καταληκτικό σχόλιο, θα έλεγα ότι το Porto Antico εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους ενδιαφέροντες οινογαστρονομικούς προορισμούς της Πάφου. Στην εξίσωση προστίθεται η θέα που δύσκολα περιγράφεται και, φυσικά, η εξυπηρέτηση που σε κάνει να νιώθεις καλεσμένος και όχι πελάτης. Η κουζίνα του είναι νόστιμη και δημιουργική, αλλά προσγειωμένη σε τιμές που παραμένουν απολύτως λογικές για το επίπεδο που προσφέρει, συνεχίζοντας, με όλα αυτά στη φαρέτρα του, να δικαιολογεί απόλυτα τη φήμη του.

Βάλ’ το στο πρόγραμμά σου για να απολαύσεις κι εσύ την ολιστική μεσογειακή, και όχι μόνο, εμπειρία που προσφέρει το Porto Antico.

Θρονίου της Παναγίας 9, Κόλπος των Κοραλλίων, Πέγεια 8560, Κύπρος

26 221900

REVIEW IN ENGLISH

Porto Antico: Mediterranean gastronomy in one of the most beautiful spots on the island

Admittedly, it’s difficult to put its magic into words. The best I can do is tell you that it’s tucked away in a stunning little cove in Peyia, just moments from Coral Bay, where the lush green coastline seems to spill directly into the crystal-blue sea. Here, sea, sky and nature merge into a scene so breathtaking it looks like a painting — except it isn’t. It’s real, alive, and the moment you arrive, you instantly become part of it.

And there, among the small boats that pause in the bay to admire the beauty of the area, stands the historic building of Porto Antico — a former stone-built carob warehouse that has been transformed into a true temple of Mediterranean cuisine.

Christina Arapi, host, sommelier and the heart and soul of the restaurant, welcomed us with the kind of warm smile you only encounter in people who genuinely love what they do. Together with her team — many of whom have been part of Porto Antico since its very first day — she proves that authentic hospitality cannot be taught. It simply comes naturally.

We kicked things off with a refreshing Golden Hour cocktail in hand. A vibrant blend of Aperol, Campari, apricot, cucumber and soda, it delivered everything you could want from a summer aperitif while instantly setting the tone for this bustling seaside venue that fills up daily with locals and visitors alike.

The menu is rich, diverse and wonderfully cosmopolitan, taking you on a journey across the Mediterranean and beyond. It features dishes that, I can assure you, will linger in your memory long after the meal is over.

In a sharing mood, we selected a variety of starters and mains, beginning with a fluffy homemade focaccia served alongside a selection of house-made dips crafted with care. I must admit they disappeared from the table almost immediately.

The first big smile arrived with the Scallops ceviche. Premium-quality scallops bathed in tiger milk, delicately paired with parsnip and celery, enhanced by crunchy tempura chili flakes and tiny pastry nests that invited you to build your own perfect bite. Playful, inventive and, above all, delicious.

The Tuna carpaccio followed a different flavour path. The purity of the tuna met creamy tempura mayo, caramelised onions and crispy sweet potatoes, while subtle Asian-inspired touches in the sauce added depth and character. It’s the kind of dish that reminds you that balance is often the greatest virtue in cooking.

Balance is, in fact, one of Chef Romeo’s greatest strengths, and he is clearly at the top of his game. His cooking never attempts to imitate anyone else. It possesses identity, confidence and a deep respect for quality ingredients. His focus lies on harmony, solid technique and presentations that impress without ever feeling forced. The squid carpaccio, expertly sliced paper-thin, arrived marinated in ponzu and mango-lime sauce, bringing freshness and an exotic twist to the table. Pickled onions, cucumber ribbons and a silky chimichurri mayo worked beautifully alongside the delicate seafood flavours.

At the Bahn Da Nem Roll, crunch took centre stage. Crisp rice paper, a filling of prawns, ginger, mushrooms and spring onions, accompanied by an Asian-style dipping sauce that tied everything together. It’s one of those dishes I would genuinely hate to see disappear from the menu.

Then came the fried calamari.

Yes, I know — it’s a dish you can find almost anywhere. But here, the execution was remarkably close to perfection. Incredibly crisp on the outside, tender and juicy on the inside, without the slightest hint of greasiness. The kind of plate that keeps drawing your hand back for one more piece before you even realise it.

Meanwhile, Christina kept our glasses topped up, first with Minuty Rosé and later with the outstanding Black Cottage Sauvignon Blanc from New Zealand, whose expressive aromas and vibrant palate elevated the experience even further. The fish of the day, an exceptionally fresh turbot, was presented whole and grilled with impressive precision, preserving all of its natural moisture and flavour. The accompanying garlic and pickled vegetable sauces played a supporting role rather than stealing the spotlight, allowing the fish itself to shine.

Equally enjoyable were the Thai curry prawns. Perfectly cooked prawns were enveloped in a creamy coconut curry sauce that struck a beautiful balance between sweetness, fragrance and gentle spice. A refreshing papaya salad on top provided contrast and kept the dish light and vibrant until the very last bite.

The Ca’ dei Frati Lugana proved to be the ideal wine companion for the main courses, once again confirming how thoughtfully curated the restaurant’s wine selection truly is.

For dessert, two sweet creations brought our lunch to a memorable close.

The Passion mango cheesecake was refreshing, fragrant and beautifully paired with mango sorbet, resulting in a dessert bursting with tropical flavours. The Lotus cheesecake moved in a more indulgent direction, offering a rich texture complemented by vanilla ice cream that balanced its sweetness perfectly.

A chilled glass of Evangelou Commandaria accompanied the desserts and provided the perfect final note to the meal.

If I had to leave you with one concluding thought, it would be this: Porto Antico remains one of Paphos’ most compelling food-and-wine destinations. Add to that a view that is almost impossible to describe and a level of service that makes you feel like a welcomed guest rather than a customer, and the result is something truly special. The cuisine is creative and flavourful, yet grounded, while the prices remain remarkably reasonable for the quality on offer. With all of these elements working in its favour, Porto Antico continues to fully justify its excellent reputation.

Add it to your schedule so that you too can enjoy the holistic Mediterranean—and beyond—experience that Porto Antico offers.

Throniou tis Panagias 9
Coral Bay, Peyia 8560, Cyprus

+357 26 221900