Κρίταμο Μεζεδοτεχνείο. Σταθερή αξία, γεύσεις με ταυτότητα και μια κουζίνα που συνεχίζει να εξελίσσεται. Παρασκευή βραδάκι και εμείς…

Παρασκευή βραδάκι, το Κρίταμο Μεζεδοτεχνείο να σφύζει από ζωή, μα περισσότερο από ανθρώπους που απολαμβάνουν, μοιράζονται, τσιμπολογούν και σηκώνουν τα ποτήρια τους στην παρέα. Εμείς, σε ένα από τα όμορφα τραπέζια της αυλής, να μελετάμε τις λίστες φαγητών, αυτή με τις σταθερές επιλογές και την ειδική, με τα εποχιακά και τα πιο ψαγμένα της, και να πέφτουν τα σάλια μας καθώς βλέπουμε να περνάνε από μπροστά μας μεζεκλίκια της σχάρας, του τηγανιού και όχι μόνο.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται, νομίζω, ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του Κρίταμου. Δεν προσπαθεί να σου πει τι πρέπει να φας. Σου δίνει επιλογές και σε αφήνει να φτιάξεις τη δική σου ιστορία στο τραπέζι. Ατελείωτος μεζές, πιάτα από την κύρια κάρτα, ειδικές και εποχιακές προτάσεις. Το Κρίταμο είναι για όλους και, κυρίως, για όλες εκείνες τις παρέες που θέλουν να μοιραστούν το φαγητό τους. Κι όλα αυτά σε μια κουζίνα, που εδώ και χρόνια έχει τη δική της ξεκάθαρη ταυτότητα, οδηγούμενη από τη σεφ και συνιδιοκτήτρια Αργυρώ Παπαδοπούλου, που συνεχίζει να παίζει δημιουργικά με την ελληνική και την κυπριακή γαστρονομική παράδοση, αξιοποιώντας εποχικές πρώτες ύλες και δίνοντάς τους άλλοτε πιο σύγχρονη κι άλλοτε πιο παιχνιδιάρικη προσέγγιση.

Εμείς είπαμε πρώτα “ναι” σε μια δροσερή και αρωματική Μαλαγουζιά και μετά αφήσαμε τις δύο κάρτες να κάνουν τη δουλειά τους. Τα παιδιά στο service, ευγενέστατα και πρόσχαρα, να εξηγούν με υπομονή το κάθε τι, ενώ η Αργυρώ άλλοτε στο πόστο της στην κουζίνα κι άλλοτε ανάμεσα στα τραπέζια, να παίρνει τον παλμό του μαγαζιού.

Και κάπου εκεί, αρχίζει το δικό μας μενού.

Ζεστό προζυμένιο ψωμί, που μυρίζει χωριό, μαζί με ελληνικές πιτούλες και, δίπλα τους, το ταχίνι του Κρίταμου. Καλοχτυπημένο, με εκείνη την αγαπημένη οξύτητα που του δίνει ζωντάνια και σε κάνει να επιστρέφεις ξανά και ξανά στο μπολάκι. Αν πρέπει να σου πω ένα must από την αρχή, αυτό είναι.

Η σαλάτα με baby gem, χαλίτζι, σύκο, φιλέ αμυγδάλου, radicchio και βινεγκρέτ πορτοκαλιού ήρθε σαν δροσερή ανάσα. Εξαιρετική ποιότητα λαχανικών, τραγανά μικρόφυλλα λαχανικά που έδιναν φρεσκάδα και, στο επίκεντρο, το χαλίτζι, να θυμίζει με τον πιο όμορφο τρόπο πως εδώ η Κύπρος δεν είναι απλώς μια αναφορά, αλλά μέρος της γευστικής ταυτότητας του μαγαζιού.

Τα μανιτάρια πλευρώτους, στη συνέχεια, πέρασαν από τα κάρβουνα και ήρθαν στο τραπέζι με λαδολέμονο. Απλά, νόστιμα, με τη φωτιά να κάνει αυτό που πρέπει, χωρίς να χρειάζονται πολλά πολλά.

Και μετά… οι κυδωνάτες πατάτες.

Άνθος αλατιού, φρέσκο θυμάρι και τέτοιο άρωμα που το χέρι μας δεν σταματούσε να αρπάζει μία ακόμη. Και άλλη μία. Και άλλη μία. Μέχρι που το πιάτο άδειασε εντελώς και, μεταξύ μας, τις ψάχναμε κιόλας!

Το κοτόπουλο σουβλάκι, από την άλλη, είναι από εκείνα τα πιάτα που δεν χρειάζονται συστάσεις στο Κρίταμο. Τρυφερό, ζουμερό, ευλογημένο με αρώματα, ψημένο όπως πρέπει και με εκείνη τη γεύση της σχάρας που σε κάνει να καταλάβεις γιατί το έβλεπες να ταξιδεύει από την κουζίνα σχεδόν προς κάθε τραπέζι. Από τα πιάτα που δικαιωματικά διεκδικούν βραβείο… κοινού!

Και κάπου εδώ, έρχεται το Iberico.

Σουβλάκι Iberico με άγρια χόρτα και λαχανικά στη σχάρα. Εξαιρετικό κρέας, μαλακό και γεμάτο γεύση, που δεν δυσκόλεψε διόλου τους μασητήρες μας. Τα λαχανικά της σχάρας έδωσαν τη δική τους νότα, με τις μπάμιες στα κάρβουνα να κλέβουν λίγο από την παράσταση. Και ναι, μπάμιες στη σχάρα! Από εκείνες τις μικρές εκπλήξεις που δεν συναντάς κάθε μέρα.

Κι ενώ η παρέα έχει ήδη αρχίσει να λέει πως “κάπου εδώ πρέπει να σταματήσουμε”, το Κρίταμο σού υπενθυμίζει, ότι άμα τελειώνουν τα φαγητά, ξεκινούν τα γλυκά.

Το κυπριακό μαχαλεπί ήρθε να βροντοφωνάξει ξανά Κύπρος, παρέα με παγωτό τριαντάφυλλο, σε έναν συνδυασμό που φέρνει μαζί του αρώματα γνώριμα, σχεδόν παιδικά, αλλά παρουσιασμένα με έναν πιο σύγχρονο τρόπο.

Και φυσικά, η πορτοκαλόπιτα. Ζουμερή, ορθά σιροπιαστή, με το μαστιχωτό παγωτό μαστίχα να της δίνει εκείνη την ελληνική πινελιά που χρειαζόταν για να κλείσει ο κύκλος.

Ελλάδα και Κύπρος λοιπόν. Σχάρα και κατσαρόλα. Παράδοση και δημιουργικότητα. Κι όλα αυτά χωρίς το Κρίταμο να ξεχνά ποτέ πως στο τέλος της ημέρας το φαγητό πρέπει να είναι νόστιμο, γενναιόδωρο και να σε κάνει να θέλεις να ξανάρθεις.

Και κάτι ακόμη που αξίζει να σου πω. Το Κρίταμο παραμένει ένα από τα μαγαζιά που σου επιτρέπουν να φας πολύ καλά χωρίς να χρειαστεί να βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη. Είτε επιλέξεις τον ατελείωτο μεζέ είτε φτιάξεις τον δικό σου, όπως κάναμε εμείς, η ταμπελίτσα “value for money” στο κούτελό του, είναι ακόμη ένα από τα δυνατά του χαρτιά.

Φεύγοντας, μάθαμε και τα ευχάριστα. Από τις 17 Σεπτεμβρίου και κάθε Πέμπτη, ξεκινούν οι live μουσικές βραδιές με την Ελένη Μαυρουδή και τον Ανδρέα Ιωάννου. Κι αυτό σημαίνει πως το Κρίταμο, που ήδη ξέρει να γεμίζει τα τραπέζια του με φαγητό και παρέες, ετοιμάζεται να προσθέσει και μουσική στο γλέντι.

Κι αν με ρωτάς τι κρατώ από τη χθεσινή βραδιά;

Ότι το Κρίταμο συνεχίζει να εξελίσσεται, χωρίς να απομακρύνεται από εκείνο που το έκανε αγαπητό από την πρώτη στιγμή. Την Ελλάδα και την Κύπρο στο πιάτο, την εποχικότητα, τη σχάρα, τις γνώριμες γεύσεις που αποκτούν καινούργια ζωή και, πάνω απ’ όλα, μια ομάδα που φαίνεται να αγαπά πραγματικά αυτό που κάνει.

Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 5, Στρόβολος, Λευκωσία

22497539