
Είμαστε και εμείς πελάτες, αγαπητέ διευθυντή εστιατορίου της Λεμεσού και μας αξίζει κι εμάς να μας ρωτήσετε αν ήταν καλά τα ζυμαρικά και η μπριζόλα που παραγγείλαμε. Είμαστε κι εμείς πελάτες, έστω κι αν δεν μας βλέπετε στην τηλεόραση ή δεν έχουμε ένα μάτσο λεφτά να ξοδεύουμε σε σαμπάνιες, αλλά μας αξίζει κι εμάς νομίζω να μας σερβίρετε το νερό και το κρασί των €26, όπως το σερβίρατε στους επώνυμους των διπλανών, επώνυμων πελατών σας, που μόνο υπόκλιση δεν τους κάνατε. Δεν προσβληθήκατε που σέρβιρα εγώ τη γυναίκα μου κρασί και νερό όλο το βράδυ; Δεν προσβληθήκατε που ζητήσαμε τρεις φορές λεμόνι και αυτό ποτέ δεν ήρθε, αλλά καρφίτσα να ζητούσαν οι δίπλα, τους τη φέρνατε στο λεπτό; Δείτε το πάντως λίγο, γιατί κανένα εστιατόριο, δεν επιβιώνει μόνο με επώνυμους. Χρειάζεστε και κοινούς θνητούς σαν εμάς.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Είχαμε ακούσει πολλά και από πολλούς. Όλοι τους είχαν κάτι δυνατό και βαρύγδουπο να πούνε, μα όλοι τους μίλησαν χαμογελώντας πλατιά για το φαγητό του,

Μικροί, διακριτικοί και σχεδόν άγευστοι, οι σπόροι chia αποτελούν σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τροφής που ξεκίνησε ως διατροφικό trend και κατέληξε να

Σας γράφω ως θεατής θεάτρου – ή τουλάχιστον ως κάποιος που πλήρωσε εισιτήριο με την αφελή προσδοκία ότι θα παρακολουθήσει μια παράσταση. Δυστυχώς, το Σαββατοκύριακο
