Είχαμε ακούσει πολλά και όμορφα για το βραβευμένο και καταχωρισμένο στον οδηγό Michelin, B-Restaurant της Λιουμπλιάνα. Για την κουζίνα του, για τη θέα του, για τη φιλοσοφία του chef Komnen Bakić και για τη συνολική εμπειρία που προσφέρει είκοσι ορόφους πάνω από την πόλη. Αυτό όμως που ζήσαμε, ήταν ξεκάθαρα περισσότερο από μια ακόμη fine dining έξοδο. Ήταν μια ολοκληρωμένη γαστρονομική εμπειρία, από εκείνες που όσο περνά η ώρα, τόσο σε κερδίζουν περισσότερο.
Επτά η ώρα το βραδάκι και πατάμε το κουμπί του ταχύτατου ανελκυστήρα για να βρεθούμε σε λίγα δευτερόλεπτα στον 20ό όροφο του InterContinental Hotel. Την ιδανική ώρα. Εκείνη που η μέρα αρχίζει σιγά σιγά να παραδίδει τη σκυτάλη στη νύχτα και η πόλη αλλάζει πρόσωπο μπροστά στα μάτια σου. Από τη μία πλευρά, το φωτισμένο κάστρο της Λιουμπλιάνα να δεσπόζει επιβλητικά πάνω από την παλιά πόλη. Από την άλλη, το καταπράσινο Tivoli Park και στο βάθος οι Άλπεις να χάνονται μέσα στις τελευταίες πορτοκαλί ανταύγειες του ουρανού. Ναι, υπάρχουν στιγμές που ένα εστιατόριο λειτουργεί σχεδόν κινηματογραφικά. Και το B-Restaurant ξέρει πολύ καλά πώς να σκηνοθετήσει το δείπνο σου.
Ο χώρος μοντέρνος, κομψός και ανεπιτήδευτα πολυτελής. Οι τεράστιες γυάλινες επιφάνειες αφήνουν την πόλη να γίνεται μέρος της εμπειρίας, ενώ η open-view κουζίνα, ακριβώς απέναντί σου, μετατρέπει τη γαστρονομία σε ζωντανή παράσταση. Βλέπεις τους chefs να κινούνται με απόλυτη ηρεμία και ακρίβεια, στήνοντας κάθε πιάτο με λεπτομέρεια που θυμίζει εικαστική τέχνη. Και κάπου εκεί, καταλαβαίνεις γιατί ο βραβευμένος με Michelin Plate chef Komnen Bakić έχει δημιουργήσει τόσο ισχυρή γαστρονομική ταυτότητα για το εστιατόριο.
Η φιλοσοφία της κουζίνας του πατά πάνω στη μεσογειακή λογική, μα αγκαλιάζει έντονα και τη σλοβενική παράδοση, χρησιμοποιώντας εξαιρετικές τοπικές πρώτες ύλες, χωρίς περιττές φλυαρίες και δήθεν εντυπωσιασμούς. Και αυτό προσωπικά το εκτιμώ πάντα περισσότερο.
Το πρώτο ποτήρι από το αφρώδες prosecco ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα με ένα amuse bouche που σε έβαζε αμέσως στο πνεύμα της βραδιάς. Ζεστό ελιόψωμο, με εξαιρετικής ποιότητας ελαιόλαδο να συναντά στο ίδιο μπολάκι το χαρακτηριστικά βαθύ και σχεδόν βελούδινο σλοβενικό λάδι κολοκυθόσπορου. Γήινο, αρωματικό και απρόσμενα εθιστικό.
Το δεύτερο amuse bouche κινήθηκε σε εντελώς διαφορετικό ύφος. Δροσερό, ανάλαφρο και άκρως καλοκαιρινό, με πεπόνι και κολοκυθάκι να δημιουργούν ένα μικρό παιχνίδι γλυκύτητας και φρεσκάδας που ξυπνούσε όμορφα τον ουρανίσκο.
Το foie gras που ακολούθησε, σωστά καραμελωμένο εξωτερικά και βελούδινο στο εσωτερικό, ισορροπούσε υποδειγματικά ανάμεσα στη γλύκα του μήλου, τη γήινη κρέμα σελινόριζας και τη βαθιά νοστιμιά της Madeira sauce. Το καπνιστό χέλι έδινε μια ενδιαφέρουσα ένταση στο πιάτο, χωρίς ποτέ να γίνεται επιθετικό, ενώ το τραγανό brioche ολοκλήρωνε ιδανικά τις υφές. Ένα πιάτο που είχε τεχνική, αλλά κυρίως γευστικό χαρακτήρα, που μου προκαλεί έντονη σιελόρροια ακόμη και τώρα που προσπαθώ με λέξεις να αποτυπώσω το όλο του μεγαλείο στο στόμα.
Το baby octopus, από την άλλη, ήταν από εκείνα τα πιάτα που δύσκολα ξεχνάς. Ψημένο όσο ακριβώς έπρεπε, κρατούσε υπέροχο δάγκωμα, με τη γλύκα από τη ντομάτα κονφί και την τροπική οξύτητα του passion fruit να φέρνουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ισορροπία. Το χαβιάρι οξύρρυγχου δεν μπήκε για εντυπωσιασμό· πρόσθετε πραγματικά βάθος και αλμυρή κομψότητα σε κάθε πιρουνιά.
Στα κυρίως, το “Adriatic Charmer” επιβεβαίωσε πλήρως το όνομά του. Το φιλέτο λαβρακιού, ατμομαγειρεμένο με ακρίβεια, έσπαγε σχεδόν μόνο του, διατηρώντας όλη τη φρεσκάδα και τη φυσική του υγρασία. Το σπανάκι και το αβοκάντο λειτουργούσαν περισσότερο σαν φίνοι συνοδοί παρά σαν συνοδευτικά, αφήνοντας τη θάλασσα να πρωταγωνιστήσει.
Και μετά ήρθε το grass-fed beef fillet. Άριστα ψημένο medium, όπως ακριβώς το ζητήσαμε, με υπέροχη κρούστα εξωτερικά και ζουμερό, βαθιά γευστικό εσωτερικό. Η porcini sauce είχε όλο εκείνο το γήινο άρωμα που αναμένεις από ποιοτικά μανιτάρια, ενώ η μουσελίνα πατάτας ήταν τόσο μεταξένια που σχεδόν εξαφανιζόταν στο στόμα. Τα broccolini και τα baby carrots έφερναν την απαραίτητη φρεσκάδα και ισορροπία σε ένα πιάτο που δύσκολα θα άφηνες μισό.
Η εξυπηρέτηση καθ’ όλη τη διάρκεια της βραδιάς κινήθηκε σε πραγματικά υψηλό επίπεδο. Ο maître και η ομάδα του είχαν αυτό το σπάνιο χάρισμα να είναι επαγγελματίες χωρίς να κουράζουν ή να επιβάλλονται. Φιλικοί, ενημερωμένοι, διακριτικοί και πάντοτε παρόντες όταν τους χρειαζόσουν.
Στα επιδόρπια τώρα, το Brûlée έκρυβε κάτω από τον ανάλαφρο αφρό κρέμας έναν μικρό θησαυρό από φρέσκα berries, με το sorbet βατόμουρου να χαρίζει την απαραίτητη δροσιά και οξύτητα. Ένα γλυκό παιχνιδιάρικο, κομψό και απόλυτα ισορροπημένο.
Το Toffee, όμως, ήταν εκείνο που άφησε το πιο δυνατό αποτύπωμα στο τέλος. Ρευστή καραμέλα, τραγανό φουντούκι, γυαλιστερό chocolate glaze και ένα υπέροχο παγωτό σύκου που έκλεβε διακριτικά την παράσταση. Το άρωμα του σύκου έμενε για ώρα στην επίγευση, θυμίζοντάς σου ακόμη και αρκετά λεπτά μετά την τελευταία κουταλιά, πόσο όμορφα μπορεί να κλείσει ένα πραγματικά προσεγμένο δείπνο.
Το B-Restaurant δεν βασίζεται μόνο στη θέα του, παρόλο που – πίστεψέ με – αυτή από μόνη της θα αρκούσε για να γεμίσει το εστιατόριο κάθε βράδυ. Είναι ένας ολοκληρωμένος fine dining προορισμός, με σύγχρονη μεσογειακή κουζίνα, έντονη σλοβενική ταυτότητα, εξαιρετικές πρώτες ύλες και μια ομάδα που ξέρει να προσφέρει εμπειρία και όχι απλώς φαγητό. Και ναι… σου το προτείνω ανεπιφύλακτα.
B-Restaurant, InterContinental Ljubljana
Slovenska cesta 59, 1000 Ljubljana, Slovenia
+386 59 128 048
REVIEW IN ENGLISH
B-Restaurant. The fine dining restaurant in Ljubljana that tteals the show… Twenty floors above the city – A Michelin Guide Restaurant (Also in English)
We had heard many wonderful things about B-Restaurant in Ljubljana, the award-winning restaurant featured in the Michelin Guide. About its cuisine, its breathtaking views, the philosophy of chef Komnen Bakić and the overall experience it offers twenty floors above the city. What we experienced, however, was far more than just another fine dining dinner. It was a complete gastronomic journey, one that slowly wins you over more and more as the evening unfolds.
Seven o’clock in the evening and we press the button of the high-speed elevator, reaching the 20th floor of the InterContinental Hotel within seconds. The perfect time. That magical hour when daylight slowly gives way to the night and the city begins to transform right before your eyes. On one side, Ljubljana Castle rises proudly above the old town, beautifully illuminated as darkness falls. On the other, the lush Tivoli Park stretches out below, while the Alps fade softly into the final orange reflections of the sky. Yes, there are moments when a restaurant feels almost cinematic. And B-Restaurant certainly knows how to direct your dinner like a perfectly staged scene.
The space itself is modern, elegant and effortlessly luxurious. Huge glass windows allow the city to become part of the experience, while the open-view kitchen directly across the dining room turns gastronomy into a live performance. You watch the chefs move with calm precision, plating every dish with the attention and detail of artists at work. And somewhere along the way, you fully understand why Michelin Plate-awarded chef Komnen Bakić has created such a strong culinary identity for this restaurant.
The philosophy of the kitchen is rooted in Mediterranean simplicity while embracing Slovenian tradition, using exceptional local ingredients without unnecessary extravagance or forced sophistication. And personally, that is always something I appreciate even more.
Our first glass of sparkling prosecco arrived almost simultaneously with an amuse bouche that immediately set the tone for the evening. Warm olive bread, paired with excellent olive oil and Slovenia’s beautifully rich and velvety pumpkin seed oil poured together into the same bowl. Earthy, aromatic and surprisingly addictive.
The second amuse bouche moved in a completely different direction. Refreshing, light and wonderfully summery, with melon and zucchini creating a delicate balance of sweetness and freshness that gently awakened the palate.
The foie gras that followed was beautifully caramelised on the outside and velvety smooth inside, balancing perfectly between the sweetness of green apple, the earthy celeriac cream and the deep richness of the Madeira sauce. The smoked eel added an interesting layer of intensity without ever overpowering the dish, while the crispy brioche completed the textures flawlessly. A dish with technique, certainly, but above all with a flavour profile so memorable that even now, while trying to describe it with words, it still makes my mouth water.
The baby octopus, on the other hand, was one of those dishes that stays with you long after the meal is over. Perfectly grilled, with an excellent bite, while the sweetness of the tomato confit and the tropical acidity of the passion fruit created an unexpectedly beautiful balance. The sturgeon caviar was not there merely for show; it genuinely added depth and refined salinity to every forkful.
For the mains, the “Adriatic Charmer” fully lived up to its name. The steamed sea bass fillet was cooked with remarkable precision, flaking apart effortlessly while preserving all of its freshness and natural moisture. The spinach and avocado acted more like elegant companions rather than simple side elements, allowing the flavours of the sea to remain centre stage.
And then came the grass-fed beef fillet. Perfectly cooked medium, exactly as requested, with a beautiful crust on the outside and a juicy, deeply flavourful interior. The porcini sauce carried all the earthy aromas you expect from quality mushrooms, while the potato mousseline was so silky it almost disappeared on the palate. The broccolini and baby carrots brought the freshness and balance needed to complete a dish you would struggle to leave unfinished.
The service throughout the evening operated at an impressively high level. The maître d’ and his team possessed that rare ability to remain professional without ever becoming overwhelming or theatrical. Friendly, knowledgeable, discreet and always present exactly when needed.
As for dessert, the Brûlée concealed beneath its light cream foam a hidden treasure of fresh berries, while the raspberry sorbet added the perfect touch of freshness and acidity. Playful, elegant and beautifully balanced.
The Toffee dessert, however, left the strongest final impression. Flowing caramel, crunchy hazelnut, glossy chocolate glaze and an exceptional fig ice cream that quietly stole the spotlight. The aroma of fig lingered gracefully on the palate long after the final spoonful, reminding you just how beautifully a carefully crafted dinner can come to an end.
B-Restaurant does not rely solely on its extraordinary view, although — believe me — that alone would probably be enough to fill the restaurant every evening. It is a complete fine dining destination, offering modern Mediterranean cuisine with a strong Slovenian identity, exceptional ingredients and a team that understands how to deliver an experience rather than simply serve food. And yes… I wholeheartedly recommend it.
B-Restaurant, InterContinental Ljubljana
Slovenska cesta 59, 1000 Ljubljana, Slovenia
+386 59 128 048
