Bella Vita. Ιταλική κουζίνα σε ένα διατηρητέο σπίτι 170 χρονών

#CYPRUS, #RESTAURANTS, #REVIEWS

Εκεί που η Παλιά Λευκωσία, συναντά την ίδιά της ιστορία, ανάμεσα σε γραφικά δρομάκια, πλάι στην εκκλησιά του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Τρυπιώτη και του Άγιου Σάββα, θα συναντήσεις και το Bella Vita.

Ένα σπίτι 170 χρονών περίπου, που από μόνο του αποτελεί λόγο επίσκεψης, για να αποθανατίσει κανείς την αισθητική άλλων εποχών και αιώνων, τη μαγεία της πουρόπετρας και των πετρόχτιστων τοίχων, των ψηλοτάβανων δωματίων και των περήφανων καμάρων.

Μέσα σ’ όλο αυτό, στεγάζονται σήμερα τα όνειρα των σημερινών του διαχειριστών, του Dani, που θα σε υποδεχθεί με ένα πλατύ χαμόγελο στην είσοδο και του πατέρα του, του chef Joseph Ammouri.

Στόχος και των δυο, ο καθείς επισκέπτης που θα περάσει το κατώφλι του ιταλογενούς, γαστρονομικά τους μαγαζιού, να απολαύσει πιάτα αρτυσμένα με αγάπη και φροντίδα, αλλά και με δημιουργικές πινελιές.

Ό,τι και να σου πω για το αναμμένο τζάκι, που ζέστανε πρώτα πρώτα την ψυχή μας, το κρύο βραδάκι που επισκεφτήκαμε το εστιατόριο, θα είναι πραγματικά λίγο. Ατμόσφαιρα ρομαντική, ζεστή και φιλόξενη, αύρα πρωτόγνωρη και μοναδική, με τον πρόσχαρο Dani, ως οικοδεσπότη να σε κάνει μονοκοπανιά να νιώθεις ότι πήγες κάπου που σε περιμένουν σαν φίλο.

Η κάρτα φαγητών, εύκολη στην πλοήγησή της, μάς ταξίδεψε αρχικά με τη σαλάτα ρόκας, με σουσάμι, κρουτόν, παρμεζάνα και κερασοντομάτες, αγγιγμένη με βαλσάμικο ξίδι και μέλι, αλλά και με το κλασικά αγαπημένο πιάτο, το Melanzane alla Parmigiana, νοτισμένο με βασιλικό και μοτσαρέλα.

Το ερυθρό, ιταλικό μας κρασί, σε άριστη θερμοκρασία, μίλησε υπέροχα στο στόμα, ιδίως σαν έφτασε το λεμονάτο Pollo piccata, με στήθος κοτόπουλου, μανιτάρια και αγκινάρα και τα σπιτικότατα λαζάνια με βοδινό κιμά, που ομολογώ δεν άντεξαν και πολύ στο πιάτο.

Η λεπτόφυλλη πίτσα με προσιούτο και ρόκα, έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο τη βραδιά μας, για να φτάσει και η στιγμή του γλυκού και να απολαύσουμε έτσι τη σπιτική γκανάζ σοκολάτας, γαρνιρισμένη με φρούτα του δάσους.