
Είχαμε ακούσει πολλά και από πολλούς. Όλοι τους είχαν κάτι δυνατό και βαρύγδουπο να πούνε, μα όλοι τους μίλησαν χαμογελώντας πλατιά για το φαγητό του, τις γεύσεις του, την τσαχπινιά στα πιάτα του, που ούτε είναι αντιγραμμένα, μα ούτε και “χιλιοειπωμένα”.
Και τελικά, είχαν όλοι τους δίκιο. Για να το πάρουμε όμως απ’ την αρχή, θα σου πω ότι βρίσκεται εκεί που πριν κάμποσα χρόνια άνθιζε το Little Buddha, στο κέντρο της πρωτεύουσας, με μέγα εξτρά πλεονέκτημα τους άφθονους χώρους στάθμευσης επί της οδού Ανδρέα Μιχαλακοπούλου, μα και στις παραπλήσιες οδούς.
Για καλό και για κακό, αν καίγεσαι να πας συγκεκριμένη μέρα και ώρα, κλείσε ένα τραπέζι όσο πιο νωρίς γίνεται για να το κάνεις σιγουράκι και μπες κι εσύ με το δεξί στο πανέμορφο σχεδιαστικό δημιούργημα της εξ Ελλάδος Γεωργίας Τηλιγάδα, που κλέβει μονοκοπανιά τις εντυπώσεις. Πανέμορφο το πράσινο στοιχείο και η ζωηρή βλάστηση στους εξωτερικούς χώρους, ζεστά τα χρώματα, με κύριες αποχρώσεις αυτές της τερακότα στον ενδοχώρο, με τα κρεμαστά, πληθωρικά σε ανεμελιά, φωτιστικά και την ανοιχτή κουζίνα όνειρο, όπου γίνονται όλα τα όμορφα και τα γευστικά παιχνίδια της κουζίνας, να ολοκληρώνουν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του Sannae.

Στο πηδάλιο της κουζίνας, και μάλιστα σε active ρόλο, ο πολύπειρος σεφ Caesar Sidorencu, που σου ’χει μαγειρέψει τις τελευταίες δυο δεκαετίες άφθονα καλούδια σε πολύ καλά μαγαζιά της πρωτεύουσας, ο οποίος αυτή τη φορά βάζει το στίγμα του, δημιουργώντας μια κάρτα με ταυτότητα, βάθος και γαστρονομικό ύψος. Την πρωτοκαθεδρία στη γαστρονομική λίστα κατέχει η λατινοαμερικάνικη κουζίνα, που συναντάται αρκετές φορές με τη Μεσόγειο, το Περού και την Κορέα, αλλά και την Ιαπωνία, η οποία μέσω της πατροπαράδοτης robata (σχάρας) πρωτοστατεί στη διαδικασία ψησίματος ποικίλων εκλεκτών θαλασσινών και πρωτοκλασάτων κοπών κρεατικών, που, στο εγγυώμαι, θα εκπλήξουν και τον δικό σου ουρανίσκο.
Τα πρόσχαρα παιδιά στην υποδοχή και στην εξυπηρέτηση, αλλά και η διακριτική παρουσία του ιδιοκτησιακού team, είναι ένα πολύ μεγάλο plus για το μαγαζί, ενώ το ίδιο δηλώνω και για την καλοδουλεμένη λίστα από κοκτέιλ, που έχει να παινεύεται για την πολυποικιλότητά της, την παρθενογένεση και το επεξηγηματικό λεκτικό που αφορά στις γεύσεις της κάθε επιλογής. Λάτρεψα και τη στοχευμένη λίστα οίνων της Μαρίας Μασούρα DipWSET, που τιμά την Ισπανία, τη Χιλή και την Αργεντινή, μα παράλληλα δίνεται δεσπόζουσα θέση στην κάρτα και σε εκλεκτά κρασιά από τον τοπικό και τον ελληνικό αμπελώνα.
Εμείς πάντως ψηφίζουμε by the glass, με ένα αρωματικό και ταξιδιάρικο Hatiri Aromatico (Alexakis Wines, Malvasia di Candia Aromatica, Heraclion, Crete) να ανοίγει διάπλατα τους αισθητήρες του στόματός μας, απολαμβάνοντας συνάμα ζεστό προζυμένιο ψωμί με βούτυρο από ελαιόλαδο, που καλά κάνεις κι εσύ να το αρτύσεις με θραύσματα αποξηραμένης ελιάς.

Μην παρακάμψεις σε καμία περίπτωση τη Mama’s Latinas salad, που θα ανεβάσει και τον σίδηρό σου, με άφθονο σπανάκι μπλεγμένο με παπάγια, ημίλιαστα ντοματίνια και τραγανές γαρίδες ψημένες στη robata, ραντισμένα όλα με ένα αξέχαστο ντρέσινγκ που παντρεύει διακριτικά νότες από σουσάμι και γιουζού.

Η μουσική, λατρεμένη κι αυτή, σε στέλνει κάπου μακριά, σε εξωτικούς και πανέμορφους προορισμούς, μα δεν επιβάλλεται και δεν κυριαρχεί ηχητικά έναντι των συνομιλιών της κάθε παρέας, έστω κι αν το μαγαζί έχει όλα τα τραπέζια του κατειλημμένα, όπως συνέβη και κατά τη βραδιά της δικής μας επίσκεψης.
Το seabass ceviche του σεφ Caesar είναι από τα πιο ισορροπημένα που έχουμε δοκιμάσει τους τελευταίους μήνες και ακροβατεί αριστοτεχνικά μεταξύ οξύτητας και καψαϊκίνης, με τα στοιχεία υφών και φρούτων να κάνουν κάθε μπουκιά μια ξεχωριστή εμπειρία.

Το εκ Κυπερούντας Chardonnay (Epos) απέδειξε στο ποτήρι, για πολλοστή φορά, ότι αποτελεί ένα από τα κορυφαία κρασιά του νησιού, ιδίως όταν συναντήθηκε στο στόμα με τα παρεΐστικα τάκος με χοιρινό, γουακαμόλε, πίκλες κόκκινων κρεμμυδιών και χαλαπένιος, αλλά και με το εξαίρετο, με κάθε σημασία της λέξης, κυρίως πιάτο, Seabass robatayaki.

Μιλάμε φυσικά για ένα λαυράκι, ανοιγμένο σαν πεταλούδα, που ψήθηκε στην robata και διανθίστηκε με λάιμ και ένα υπέροχο glaze από τσίλι, για να συνοδευτεί με ποικιλία από λαχανικά και ευγενικό σε οξύτητες aji verde sauce. Ένα πιάτο που σίγουρα θα το επιλέξω ξανά, όπως και το δεύτερο κυρίως πιάτο, που δεν ήταν άλλο από το best seller, επίσης τελειωμένο στη robata, Pork adobo (ιβηρικά μπριζολάκια), που ψήθηκαν τόσο όσο για να κρατάνε τα ζουμιά τους, αλλά και να μοσκοβολούν ουμάμι από το καψάλισμά τους στη σχάρα. Αξιολάτρευτο το yuzu chimichurri sauce που χάιδευε τον ουρανίσκο μας, αλλά και υπέροχος ο συνδυασμός των κομμένων α λα ταλιάτα μπριζολών με τον σχαροψημένο ανανά και τα πιπέρια shishito.


Ζηλέψαμε από τους διπλανούς, που επέλεξαν όλοι παμψηφεί το σχηματοποιημένο, σαν μήλο, επιδόρπιο πειρασμό, στον οποίο υποπέσαμε κι εμείς ασυζητητί, και τον οποίο σου συνιστώ με τα χίλια.

Με τα χίλια να πας κι εσύ. Είναι φρέσκο, ψαγμένο και προσεγμένο και στο υπογράφω ότι θα το αγαπήσεις με την πρώτη.
Ανδρέα Μιχαλακοπούλου 25, Λευκωσία
22255258
REVIEW IN ENGLISH
Sannae. The talk of the town Latin American restaurant that wins you over at first bite. We visited it…
We had heard a lot, from a lot of people. And everyone, without exception, had something strong and emphatic to say. Yet they all spoke with wide smiles when it came to the food, the flavors, the playful creativity of the dishes – plates that feel neither copied nor overdone, but genuinely fresh.

And in the end, they were all right. Starting from the beginning, Sannae is located where Little Buddha once thrived years ago, right in the heart of the capital. A major added bonus is the abundance of parking spaces along Andrea Michalakopoulou Street, as well as in the surrounding roads – a rare luxury for the city center.
If you’re set on visiting on a specific day and time, do yourself a favor and book ahead. That way, you’ll step in on the right foot and fully enjoy this beautifully designed space by Greek designer Georgia Tiligada, which steals the spotlight at first glance. Lush greenery and vibrant plants dominate the outdoor areas, while warm tones take over indoors, with terracotta hues setting the scene. The hanging lights feel relaxed and generous in spirit, and the open kitchen – a dream in itself – is where all the magic happens, completing the inviting atmosphere that defines Sannae.

At the helm of the kitchen, and very much hands-on, is the highly experienced chef Caesar Sidorencu, who has spent the past two decades cooking in some of the capital’s finest restaurants. This time, he leaves a clear personal signature, presenting a menu with identity, depth and true gastronomic character. Latin American cuisine takes center stage, often crossing paths with the Mediterranean, Peru, Korea and Japan. The traditional robata grill plays a leading role, delivering exceptional seafood and premium cuts of meat that, I guarantee, will surprise even the most demanding palate.
The welcoming front-of-house team and the discreet presence of the ownership are a huge plus, as is the thoughtfully curated cocktail list. It stands out for its variety, originality and the clear, descriptive notes that guide you through each drink’s flavor profile. I was equally impressed by the focused wine list curated by Maria Masoura DipWSET, which pays tribute to Spain, Chile and Argentina, while also giving a prominent place to selected wines from the local and Greek vineyards.
As for us, we opted for wine by the glass. A fragrant, travel-inspired Hatiri Aromatico (Alexakis Wines, Malvasia di Candia Aromatica, Heraclion, Crete) opened up our senses, perfectly accompanied by warm sourdough bread with olive oil butter – made even better when sprinkled with shards of dried olive.

Whatever you do, don’t skip the Mama’s Latinas salad. Packed with spinach, papaya, gently warmed cherry tomatoes and crispy robata-grilled prawns, it’s finished with a memorable dressing that subtly balances sesame and yuzu notes – vibrant, fresh and utterly addictive.

The music deserves a mention too. Carefully chosen and transportive, it takes you to faraway, exotic destinations without overpowering conversation – even when the restaurant is full, as it was on the night of our visit.
Chef Caesar’s seabass ceviche is among the most balanced we’ve tried in recent months. It walks a fine line between acidity and heat, with layers of texture and fruit turning every bite into a small revelation.

A glass of Chardonnay from Kyperounta (Epos) once again proved why it’s considered one of the island’s top wines, especially alongside the sharing tacos filled with pork, guacamole, pickled red onions and jalapeños. It also paired beautifully with the standout main course, Seabass robatayaki: a butterflied seabass grilled over the robata, finished with lime and a glossy chili glaze, served with a variety of vegetables and a gently acidic aji verde sauce. A dish I would order again without hesitation.


Equally memorable was the second main, the best-selling Pork adobo. Iberico pork chops, grilled on the robata just enough to stay juicy while developing deep umami from the char. The yuzu chimichurri gently caressed the palate, and the combination of tagliata-style sliced pork with grilled pineapple and shishito peppers was simply outstanding.

We couldn’t help but envy the neighboring table, where everyone unanimously chose the apple-shaped dessert. Naturally, we followed suit – and I wholeheartedly recommend it.

Bottom line? You should absolutely go. Sannae is fresh, thoughtful and beautifully executed, and I’ll put my name to this: you’ll fall for it from the very first bite.
Andrea Michalakopoulou 25, Nicosia
+357 22 255258

Είχαμε ακούσει πολλά και από πολλούς. Όλοι τους είχαν κάτι δυνατό και βαρύγδουπο να πούνε, μα όλοι τους μίλησαν χαμογελώντας πλατιά για το φαγητό του,

Μικροί, διακριτικοί και σχεδόν άγευστοι, οι σπόροι chia αποτελούν σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τροφής που ξεκίνησε ως διατροφικό trend και κατέληξε να

Σας γράφω ως θεατής θεάτρου – ή τουλάχιστον ως κάποιος που πλήρωσε εισιτήριο με την αφελή προσδοκία ότι θα παρακολουθήσει μια παράσταση. Δυστυχώς, το Σαββατοκύριακο

Γράφω σήμερα εκ μέρους του εαυτού μου αλλά και ολόκληρης της παρέας μου — μιας παρέας που μέχρι χθες ήταν υγιέστατη, χαμογελαστή και έτοιμη για

Φαντάσου να ξεκινάς από τη Λευκωσία και πριν καλά-καλά τελειώσει ο καφές σου, σε ένα μισάωρο να βρίσκεσαι στην Πάφο. Όχι με αυτοκίνητο, όχι με
