
Με το ελαιόλαδο, δεν μας βλέπω να πηγαίνουμε και πολύ καλά. Είμαι ιδιοκτήτης εστιατορίου και έχω πάει με τη σύζυγό μου τον τελευταίο καιρό σε δυο τρία εστιατόρια και ταβέρνες, διαπιστώνοντας χρήση, κακής, έως πολύ κακής ποιότητας ελαιόλαδου. Πώς είναι δυνατόν σε μια σαλάτα με ολόφρεσκα λαχανικά και φέτα να καταδέχεσαι ως επαγγελματίας εστιάτορας, να βάζεις ένα ταγγισμένο λάδι – δεν ξέρω κι εγώ πόσων χρονών είναι – και να καταστρέφεις το σύνολο. Το ίδιο συνέβηκε και με το λάδι που μπήκε στο ταρτάρ από λαυράκι και στη σος ντομάτας που την έκανε θεόπικρη. Συνάδελφοι, αγοράστε καλό ελαιόλαδο, ανεβάστε 50 σεντ την τιμή του πιάτου και μη χαλάτε τη δουλειά που κάνατε τόσα χρόνια, για να γλιτώσετε πενταροδεκάρες.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει

Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το

Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.
