

Στον αυτόματο. Πήγαμε οι συνάδελφοι από την τράπεζα σε καλό εστιατόριο ξενοδοχείου και από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε ότι το βάλανε στον αυτόματο. Η υποδοχή από την μουτρωμένη σερβιτόρα όταν μπήκαμε ήταν του τύπου: What can I do for you? Τι να κάνεις κορίτσι μου κι εσύ για μας, αφού κανένας δε σε δίδαξε και σε έριξε έτσι χωρίς σωσίβια στη φουρτούνα. Νερό βάζαμε μόνοι μας, κρασί μόνοι μας, πιρούνια δεν ήρθαν για το φαγητό και τα ζητούσαμε για 5 λεπτά, τα πιάτα προσγειωνόντουσαν βαριά στα τραπέζια λες και τα κάρφωναν με σφυρί και σαν ήρθε και ο λογαριασμός, ήρθε και ένα χαμόγελο από την κοπελιά, η οποία μας είπε και πώς να βάλουμε τα tips στο μηχανάκι. Ουδέν σχόλιο. Απλά γνωρίζω, ότι το ψάρι από το κεφάλι βρομά.
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:



Υπάρχουν πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα. Τόσο αυτονόητα, που όταν ταξιδεύουμε ξεχνάμε να τα ελέγξουμε. Και κάπου εκεί αρχίζουν τα… ταξιδιωτικά δράματα! Το τελευταίο διάστημα, βλέπω

Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες βρέθηκα σε μερικά από τα καλύτερα ξενοδοχεία της Κεντρικής και Νότιας Ευρώπης. Ξενοδοχεία τεσσάρων και πέντε αστέρων, με εξαιρετική φήμη, όμορφα

Το σκηνικό είναι σχεδόν έτοιμο. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται επιτέλους ευχάριστη, τα φωτάκια στη βεράντα ανάβουν, η θάλασσα είναι λίγα μέτρα πιο πέρα