Για το κρασί, θα το ‘χεις σίγουρα ξανακούσει. Είναι κάποια κρασιά, που τα ‘χουνε αγαπήσει πολύ αυτοί που τα φτιάξανε. Από το φύτεμα του αμπελιού, το πότισμα, το κλάδεμα, τη συγκομιδή, την εμφιάλωση και την παλαίωση. Κάθε χρόνο, όταν τα δοκιμάζεις, έχεις να πεις και κάτι καλό, κάτι πιο ξεχωριστό, κάτι καλύτερο από την προηγούμενη σου δοκιμή.
Έτσι είναι και η Μπέμπα. Όσο παλιώνει – νέα στην καρδιά θα μείνει για πάντα, αφού είναι Μπέμπα – γίνεται και καλύτερη. Έτσι μας “παρουσιάστηκε” ψες, φορώντας τη ζεστή της περιβολή, αυτή που προβάλλουν οι αφοσιωμένοι άνθρωποί της, μα και αυτή του κόσμου της, που εκτιμά το καλό, ποιοτικό φαγητό, τις ψαγμένες, μα και αυθεντικές γεύσεις, τα πιάτα ημέρας, το κάρβουνο και τον ξυλόφουρνο.
Ο βραβευμένος σεφ Βαρνάβας Ηλίας και η μπριγάδα του, έδωσαν και ψες στα πιάτα τους, μπόλικη αγάπη και μεράκι, πρώτα με τη ταξιδιάρικη σε άλλες εποχές, σούπα με μοσχαράκι και όλο τον λαχανόκηπο κομμένο μπρινουάζ (πιάτο ημέρας) δίνοντας συνέχεια με δροσιστική λαχανοσαλάτα, με δυνατά χαρτιά το μήλο και την γαλομυζήθρα.
Μπράβο πολλά και στη στρατιά από άριστα εκπαιδευμένους σερβιτόρους, που ήξεραν τι θες, πριν ακόμη το ζητήσεις και άλλα τόσα εύγε για τους χρόνους σερβιρίσματος. Κάτι που αξίζει ιδιαίτερης μνείας, γιατί για όσους κατέχουν το κεφάλαιο τραπεζοκομία, αυτό δεικνύει και το επίπεδο οργάνωσης και επικοινωνίας της σάλας με την κουζίνα.
Τα τορτελίνια του Βαρνάβα που έχουνε κλείσει μέσα τους μανιτάρια αναθρήκας, να τα πάρεις κι εσύ και φρόντισε να τα βουτήξεις καλά καλά στη μαγική λευκόχρωμη κρέμα παλαιωμένης αναρής.
Το old time classic, την ξυλοφουρνιστή πίτα με γραβιέρα και πράσο, την έχω πάντα στις standard επιλογές και θα στενοχωρηθώ πολύ αν τολμήσει καμιά φορά ο Θωμάς κι ο Βαρνάβας να τη φύγουνε από την κάρτα του μαγαζιού.
Μπέμπα πάει να πει και κοπές ημέρας, γι’ αυτό να εύχεσαι να υπάρχει και για εσένα η σχαροψημένη βοδινή Picanha από την κορυφαία Creekstone Farms και ιδίως το χοιρινό κοπής Secredo, που στην Ισπανία και Πορτογαλία είναι από τα πιο γκουρμεδιάρικα κομμάτια στα high class εστιατόρια.
Υποκλιθήκαμε τέλος στο γευστικό μεγαλείο, που χάρισαν στους γευστικούς μας κάλυκες, τα αρνίσια παϊδάκια από το μικρούλη Μυτιληνιό αρνάκι γάλακτος, που είχε ψηθεί με αγάπη στα κάρβουνα κι έλιωνε κυριολεκτικά στο στόμα.
Πίνουμε και την τελευταία γουλιά από τα by the glass κρασιά της πραγματικά πολύ καλής και ενημερωμένης λίστας του εστιατορίου και γλυκαίνουμε το στόμα με ανάλαφρο cheesecake, σοκολατίνα με μαύρη σοκολάτα, αψεγάδιαστο σεμιφρέντο με μερίδα που τρώνε και 2 και 3 άτομα, αλλά και με το πολυαγαπημένο μου μπακλαβά με φιστίκι Αιγίνης.
Πινδάρου 2, Λευκωσία, 1060
22 252626
Υπάρχει μια στιγμή, σχεδόν τελετουργική, πριν από κάθε γουλιά κρασιού. Το ποτήρι σηκώνεται, το φως περνά μέσα από το υγρό, τα αρώματα ανεβαίνουν διακριτικά… και
Μαζευτήκαμε, στρώσαμε τραπέζι, γεμίσαμε ποτήρια και κάναμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα. Δοκιμάσαμε, σχολιάσαμε, γελάσαμε και —εννοείται— ψάξαμε τους ιδανικούς συνδυασμούς που θα σε βγάλουν ασπροπρόσωπο
Δεν είναι απλώς ένα spot για ποτό. Είναι από εκείνα τα μέρη που πας “για λίγο” και τελικά κάθεσαι μέχρι να χαθεί και το τελευταίο
Μύρισε κλέφτικο κι ο Τατάς έφερε τον παραδοσιακό του φούρνο, τον έστησε πλάι στην ολοκαίνουρια, σκεπαστή με λεπτό καλαμάκι, βεράντα του και σε περιμένει από
Στο ισόγειο του εντυπωσιακά ανανεωμένου Classic Hotel, στην καρδιά της Παλιάς Λευκωσίας, το σκηνικό του Blue Bar έχει στηθεί με τρόπο που σε κερδίζει από