Η Μπέμπα όπως την αγαπάς κι ακόμη καλύτερη απ’ ό,τι θυμόσουν. Την επισκεφθήκαμε…

Στην Μπέμπα, που την ξέρεις, την παραδέχεσαι και την αγαπάς από την πρώτη μέρα, θα τα βρεις και εφέτος όλα, σε μια τάξη. Όλα και όλοι τους, πράγματα και άνθρωποι, βρίσκονται εκεί που πρέπει να είναι, λειτουργούν με πειθαρχία και έχουν μια σαφήνεια. Υπάρχει, θα έλεγε κανείς, μια καθαρότητα σκέψης που ισορροπεί το μικρόκοσμό της και με το που θα μπεις στον ζεστό, χουχουλιάρικο χώρο της, το εισπράττεις αμέσως ως ένα αντίδωρο που τίμησες ξανά και ξανά το μαγαζί του πολυτάλαντου Θωμά Μπέκα και του ευρηματικού σεφ Βαρνάβα Ηλία.

Η βασική κάρτα είχε και πάλι τη θέση της ως ένα λειτουργικό, μα όμορφα σχεδιασμένο σουπλά, ενώ η κάρτα ημέρας, που είχε όλα τα καλά και τα φρέσκα της αγοράς, δόθηκε στο χέρι, έτσι για να δούμε αμέσως τι εμπνεύστηκε η κουζίνα, τι έβγαλε η θάλασσα και οι αγροί και ποιες κοπές είναι διαθέσιμες για να ψηθούν ιδανικά απάνω στα ξυλοκάρβουνα.

Στο χέρι πήραμε και την πλήρως ενημερωμένη λίστα κρασιών και λοιπών ποτών (καταχωρισμένο εστιατόριο στον παγκόσμιο ιστό Star Wine List), μα κι άλλη μία με τα by the glass κρασιά, που είναι κι αυτή στοχευμένη και συνάδει με ακρίβεια με τα γαστρονομικά καλούδια του σεφ και της πραγματικά πολυπληθούς του ομάδας στην περίοπτη κουζίνα.

Τραπεζάκι στον ενδοχώρο, φάτσα με το ολοζώντανο μπαρ, που εκεί γίνονται πολλά και όμορφα παιχνίδια, ιδίως με τα καλοφτιαγμένα κοκτέιλ, και δακτυλοδείχνουμε αμέσως και από τις δυο κάρτες φαγητών, ορεκτικά και κυρίως πιάτα, με παράκληση να έρχονται όλα στο κέντρο για να μοιραζόμαστε όλοι ίδιες γεύσεις και εμπειρίες.

Ψωμάκι φρέσκο με κάθε σημασία της λέξης, ελίτσες και πιπεράκια για το ξεκίνημα, αλλά και μια ολόδροση και τραγανή μαρουλοσαλάτα με φουντούκι, προσούτο, πασπαλισμένη με 9μηνών ωρίμανσης gran boni τυρί, ραντισμένα όλα διακριτικά με αλάθητο ντρέσινγκ πορτοκαλιού.

Ο λευκός, απείρως ινσταγκραμικός ταραμάς με αυγοτάραχο έγινε ξανά το Μήλον της Έριδος όλης της παρέας, όπως έγινε και με τον ντάκο με παξιμάδι Κυθήρων, αλλά και την καπνιστή μελιτζανοσαλάτα που είναι γραμμωμένη με καλοδουλεμένο τσάτνεϊ ντομάτας.

Μπράβο και ξανά μπράβο για την όλη οργάνωση, την υποδειγματική ροή των φαγητών, την αποκόμιση των πιάτων και φυσικά για την εκπαίδευση όλων ανεξαιρέτως των παιδιών της εξυπηρέτησης που, με όπλα το χαμόγελο, την ευγένεια και την επικοινωνιακή, γλωσσική ευχέρεια στη φαρέτρα τους, εντυπωσιάζουν ακόμη και τον πιο απαιτητικό θαμώνα.

Θα φάω πρόστιμο από τους αγαπητούς μου συνδαιτυμόνες αν παραλείψω τη λατρεμένη ξυλοφουρνιστή πίτα με γραβιέρα και πράσα, που και αυτή τη φορά χτύπησε το άριστα, μα άριστα βάλαμε και στην special edition αρωματική κολοκυθόσουπα με σαρκώδη, σοτέ μανιτάρια, που όλα τους αποκτούσαν άλλη γεύση και οντότητα όταν έσμιγαν στο στόμα με την άλμη και το τραγανό στοιχείο του κριτσανιστού προσούτο.

Το επίσης σοτέ καλαμάρι, παρμένο κι αυτό από τα πιάτα ημέρας, να εύχεσαι να είναι ίδιο και απαράλλαχτο άμα λάχει να πας κι εσύ, για να το απολαύσεις καπελωμένο απάνω σε βελούδινους χούμους με κολοκύθα, που θα τους λατρέψεις εγγυημένα από την πρώτη μπουκιά.

Εύχομαι να είναι ακόμη διαθέσιμο και το μαγικά ψημένο αρνάκι που, άμα ξεψαχνιστεί από την κουζίνα, γίνεται ένα με αφρό πατάτας και απογειώνεται με ογκρατέν πατάτες, που στα εσώψυχά τους βρίσκεται ψιλοκομμένο και χιλιοαρωματισμένο αρνάκι, που θα το θυμάσαι σίγουρα και την επομένη.

Διθύραμβοι για το ύστατο πιάτο ημέρας, το υποδειγματικά ψημένο (ιδανικό για μάθημα στο Masterchef) βοδινό φιλέτο, που αναπαύθηκε απάνω σε μια από τις πιο φασαριόζικες και πολλών διαδικασιών σος, που δεν ήταν άλλη από την περιβόητη Café De Paris. Ένας συνδυασμός υψηλών τόνων, βαθιών και γεμάτων επιγεύσεων που δε συναντάται εύκολα αλλού. Όσο για την απίστευτα value for money τιμολόγησή του, δεδομένης και της υψηλής ποιότητας του κρέατος, αλλά και της όλης πολύωρης διαδικασίας, το μόνο που διερωτήθηκα σαν είδα την τιμή ήταν αν επρόκειτο περί τυπογραφικού λάθους.

Η ατμόσφαιρα στα high της μέχρι αργά το βραδάκι, ο κόσμος να μη θέλει να φεύγει, τα γλυκά να χαρίζουν σε κάθε τραπέζι χαμόγελα και επιφωνήματα γευστικά, όπως ακριβώς και τα δικά μας, όταν βουτήξαμε ομαδικά τα κουταλάκια μας στο αέρινο τιραμισού, αλλά κι όταν σπάσαμε την καμένη κρούστα ζάχαρης από το πρασινωπό crème brûlée που εξυμνούσε το πιστάτσιο σ’ όλο του το μεγαλείο.

Πινδάρου 2, Λευκωσία, 1060
22 252626