
Ταβέρνα Ζήνων. Είναι στα καλύτερά της και σε προκαλεί να απολαύσεις τους εκλεκτούς της μεζέδες. Τα ευχάριστα νέα που μάθαμε φεύγοντας…
Σάββατο βράδυ και η ταβέρνα Ζήνων στη Λάρνακα σφύζει από ζωή. Παρέες γεμίζουν τα τραπέζια από τη μια άκρη μέχρι την άλλη, τα πιάτα πηγαινοέρχονται ασταμάτητα και οι μυρωδιές από την κουζίνα σού ανοίγουν την όρεξη πριν ακόμη καθίσεις. Μια εικόνα που λέει πολλά για μια ταβέρνα που έχει καταφέρει να γίνει αγαπημένο στέκι των Λαρνακέων και όχι μόνο.

Και για να τα κάνουμε όλα πιο λιανά, δηλώνω απερίφραστα ότι η ταβέρνα Ζήνων έχει τον δικό της χαρακτήρα. Παραδοσιακός χώρος, γεμάτος παλιές φωτογραφίες, αντικείμενα άλλης εποχής, μηχανές και μοτοσικλέτες, με το χαρακτηριστικό Volkswagen Beetle να τραβά τα βλέμματα. Ένα μαγαζί με νοσταλγική διάθεση, που σε βάζει αμέσως στο κλίμα της κυπριακής ταβέρνας.
Εδώ, όμως, δεν έρχεσαι μόνο για την ατμόσφαιρα. Έρχεσαι κυρίως για να φας καλά και ποιοτικά! Και αυτό ακριβώς συνεχίζει να προσφέρει ο Ζήνων. Με έμφαση στη γεύση, στα σωστά ψησίματα, στις γνώριμες κυπριακές συνταγές και σε κάποιες δημιουργικές πινελιές που ανανεώνουν τον κατάλογο χωρίς να αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του, καταφέρνει να διατηρεί στη λίστα του ουκ ολίγους σταθερούς πελάτες.
Το φιλικό καλωσόρισμα από όλη την ομάδα, με χαμόγελο και διάθεση να σε περιποιηθούν, είναι από τα πρώτα πράγματα που προσέχεις. Οι άνθρωποί του δεν περιορίζονται στο να αφήσουν τα πιάτα στο τραπέζι. Είναι εκεί, επικοινωνούν μαζί σου, σε ρωτούν αν όλα είναι εντάξει και φροντίζουν να μη σου λείψει τίποτα. Ο Μιχάλης και ο Στέλιος, μάλιστα, οι άρχοντες του μαγαζιού, περνούν από τις παρέες για να βεβαιωθούν πως όλα κυλούν όπως πρέπει. Και έτσι πρέπει να γίνεται παντού. Μια επιβεβαίωση ότι οι άνθρωποι, οι πελάτες και οι φίλοι που τους τίμησαν ξανά περνούν όμορφα κι ωραία και πως τίποτα δεν τους λείπει.
Η μεζεδοκατάνυξή μας ξεκίνησε με ένα καραφάκι κρασί που γέμισε τα χαμηλά μας ποτηράκια. Τσουγκρίσαμε πάνω από το ζεστό ψωμί, τη φρεσκοκομμένη σαλάτα, το ταχίνι, το τζατζίκι, τις καταπράσινες τσακιστές ελιές και το ντιπ παντζαριού, που ήταν όλα τους γευστικά και φρεσκοφτιαγμένα.
Στη συνέχεια, ήρθαν τα μεγάλα σαλιγκάρια με λαδόξιδο, μαζί με τα μικρά, εξαρτησιογόνα κεφτεδάκια που θύμισαν αμέσως γεύσεις από τα χέρια μιας μαστόρισσας γιαγιάς και μαμάς. Ακολούθησαν το κυπριακό λουκάνικο, το μπέικον στη σχάρα και ο πικάντικος παστουρμάς που μας κέρδισε με την πρώτη μπουκιά. Το δε βραστό χαλούμι στον ορό του ήταν από εκείνα τα μεζεκλίκια που δύσκολα αφήνεις στο πιάτο. Και έτσι ακριβώς έγινε!



Η τηγανιά με μανιτάρια, κολοκύθι και αυγό ήταν γευστική και ισορροπημένη, ενώ τα κοτοπουλένια συκωτάκια με Κουμανδαρία είναι σαφώς ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της κουζίνας και μία από τις πιο ξεχωριστές γεύσεις του μαγαζιού. Αξίζει να τα δοκιμάσεις και να τα ξαναδοκιμάσεις, μέχρι να μείνουν μόνο τα ζουμάκια, που κι εσύ θα θέλεις να τα κάνεις παπάρα με το ζεστό ψωμάκι σου.


Οι επόμενες αφίξεις στο τραπέζι ήταν εξίσου καλοδεχούμενες. Το σουφλέ κοτόπουλου ήταν απλά υπέροχο και γευστικό, ενώ τα χοιρινά πανσετάκια στη σχάρα με το κοκαλάκι τους και το κοτόπουλο μπούτι σε σουβλάκι απέδειξαν πως τα σωστά ψησίματα είναι υπόθεση που ο Ζήνων παίρνει στα σοβαρά. Το τελευταίο, μάλιστα, ήταν από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της βραδιάς και καταθέτω απερίφραστα ότι είναι ένα από τα καλύτερα σουβλάκια κοτόπουλου που έχουμε δοκιμάσει φέτος.


Κάνε, όμως, λίγη υπομονή, γιατί ακολουθούν το άπαιχτο χοιρινό σουβλάκι και οι μοσχομυριστές σεφταλιές, ενώ δίπλα τους, εκτός από τηγανητές πατατούλες, θα παραταχτούν και τηγανητές γλυκοπατάτες σε στικς – ένας πειρασμός που δύσκολα προσπερνάς.

Ο παραδοσιακός ταβάς με χοιρινό, πατάτες, κρεμμύδι και κύμινο φέρνει στο τραπέζι εκείνη τη γνώριμη κυπριακή νοστιμιά που δεν χρειάζεται συστάσεις. Το μπουγιουρντί, ψημένο στο πήλινο κεσεδάκι του, έρχεται ζεστό και λαχταριστό, ενώ το χωριάτικο μακαρονάκι με τριμμένο χαλούμι κλείνει όμορφα τον κύκλο των αλμυρών γεύσεων.



Κι επειδή σε μια σωστή ταβέρνα το φαγητό δεν είναι ο μόνος πρωταγωνιστής, η βραδιά στον Ζήνων έχει και το δικό της μουσικό σενάριο. Το τριμελές σχήμα με την Παναγιώτα Φράγκου, τον Γιάννη Ηλία και τον Γιώργο Γαριβαλδινό παίρνει τη σκυτάλη και ανεβάζει τη διάθεση με έντεχνο, ελαφρολαϊκό, ρεμπέτικο και ποιοτικό ελληνικό τραγούδι. Κάθε Παρασκευή και Σάββατο, η ζωντανή μουσική δίνει έναν επιπλέον λόγο για να επιλέξεις την ταβέρνα.

Και κάπου εδώ συμβαίνει το γνωστό φαινόμενο. Έχεις τελειώσει το φαγητό σου, έχεις χορτάσει, έχεις πει πως θα σηκωθείς σε λίγο, αλλά το τραγούδι που μόλις ξεκίνησε σε κρατά στην καρέκλα σου. Ένα ποτηράκι ακόμη, μια κουβέντα παραπάνω και η ώρα περνά χωρίς να το καταλάβεις. Αυτή είναι άλλωστε και η μαγεία μιας καλής ταβέρνας!

Για το τέλος, ένας κυπριακός καφές με καϊμάκι επιβάλλεται, μαζί με την αρωματική πορτοκαλόπιτα, τα φρέσκα φρούτα εποχής και την παρέα που εξακολουθεί να απολαμβάνει τη βραδιά.

Και πριν φύγεις, να σου πω και ένα ευχάριστο νέο. Η ταβέρνα Ζήνων ετοιμάζεται, μέσα στον επόμενο χρόνο, να μετακομίσει σε ένα από τα πιο εμβληματικά διατηρητέα σπίτια της παλιάς Λάρνακας, με μεγάλη αυλή και κήπους, στον χώρο όπου στεγαζόταν παλαιότερα ο ιστορικός Πεζοπορικός. Μια νέα σελίδα για ένα μαγαζί που συνεχίζει να ανανεώνεται και να εξελίσσεται.
Φεύγοντας, κρατάς αυτό που τελικά έχει τη μεγαλύτερη σημασία: έφαγες καλά, διασκέδασες, συνάντησες ανθρώπους που σε περιποιήθηκαν με την καρδιά τους και πέρασες ένα βράδυ όπως ακριβώς πρέπει να περνάς σε μια κυπριακή ταβέρνα. Με καλό φαγητό, κρασάκι, τραγούδι και καλή παρέα. Και όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί να βάλεις βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Σάββατο βράδυ στην ταβέρνα Ζήνων στη Λάρνακα: γεμάτα τραπέζια, εκλεκτοί κυπριακοί μεζέδες, σωστά ψησίματα και ζωντανή μουσική. Και ένα ευχάριστο νέο για το μέλλον της.

Τρεις επισκέψεις στο ίδιο εστιατόριο της Λευκωσίας, τρία πιάτα με ωμό ψάρι και η ίδια έντονη ψαρίλα. Μήπως το λάθος ήταν ότι πίστεψα πως κάτι θα άλλαζε;

Το Vino Cultura γιόρτασε 20 χρόνια με γεύμα γνωριμίας στο Crosta Nostra, με επίτιμο προσκεκλημένο τον Mario Piccini, CEO της ιστορικής οινοποιίας Piccini 1882.

Ένας εστιάτορας απαντά σε όσους παραπονιούνται για τις τιμές: από τις ίδιες υπεραγορές ψωνίζουμε κι εμείς, με ακριβότερο ρεύμα, υγραέριο και μισθούς.

Δοκιμάσαμε πρώτοι το LITRONDI Early Harvest του Ελαιοτριβείου Αναλιόντα: ένα φρέσκο, πράσινο αγουρέλαιο με εντυπωσιακή αρωματική ένταση και χαρακτήρα.
