Η δεύτερη επίσκεψη σε ένα “μεγάλο”εστιατόριο είναι πάντα η πιο αποκαλυπτική. Στο Herzig, όμως, είχε και μια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία. Θυμηθήκαμε την πρώτη μας παρουσία εδώ πριν δυο χρόνια, τότε που γράφαμε πως ο Sören Herzig ήταν θέμα χρόνου να κατακτήσει το πρώτο του αστέρι Michelin. Σήμερα, βλέποντάς το να κοσμεί περήφανα την είσοδο του εστιατορίου, χαρήκαμε πραγματικά. Όχι μόνο γιατί επιβεβαιώθηκε εκείνη η εκτίμηση, αλλά γιατί άνθρωποι με τόσο ταλέντο, τόσο πάθος και τόση συνέπεια αξίζουν να ανταμείβονται. Και το ακόμη πιο όμορφο; Από την πρώτη κιόλας στιγμή της νέας μας επίσκεψης καταλάβαμε πως το Herzig δεν σταμάτησε εκεί. Συνεχίζει να εξελίσσεται, να δημιουργεί και να κοιτάζει ακόμη πιο ψηλά.
Η υποδοχή παραμένει το ίδιο θερμή. Το πρώτο κεφάλαιο της εμπειρίας δεν εκτυλίσσεται καν στη σάλα του εστιατορίου, αλλά στο εντυπωσιακό rooftop. Εκεί όπου η Βιέννη απλώνεται μπροστά σου μέχρι εκεί που φτάνει το βλέμμα, με τις πράσινες εκτάσεις της, τις στέγες της και τους ιστορικούς της τρούλους να δημιουργούν ένα σκηνικό που δύσκολα εγκαταλείπεις. Signature cocktails, φτιαγμένα μπροστά μας, μικρά Michelin snacks που ανοίγουν ιδανικά την όρεξη και μια ατμόσφαιρα που σε βάζει από νωρίς στο σωστό mood.
Η κάθοδος στην κυρίως σάλα είναι σαν αλλαγή σκηνικού σε θεατρική παράσταση. Η πρώην αίθουσα δημοπρασιών του ιστορικού Dorotheum-Fünfhaus εξακολουθεί να εντυπωσιάζει με τον industrial χαρακτήρα της, τα ξύλινα πατώματα, τα έργα τέχνης των Peter Jellitsch και Clemens Wolf και εκείνη τη μινιμαλιστική αισθητική που θυμίζει περισσότερο γκαλερί της Νέας Υόρκης, παρά κλασικό fine dining εστιατόριο της Βιέννης. Ένας χώρος με προσωπικότητα. Όχι επιτηδευμένος. Απλώς, διαφορετικός.
Επιλέξαμε το μεγάλο degustation menu, συνοδευόμενο από wine pairing, το οποίο επιμελήθηκε η εξαιρετική σομελιέ Vlada Danyliuk. Μια επαγγελματίας με σπάνιες γνώσεις, ήρεμη αυτοπεποίθηση και την ικανότητα να εξηγεί ακόμη και τις πιο πολύπλοκες οινικές επιλογές με τρόπο κατανοητό και γοητευτικό. Κάθε κρασί που έφτανε στο ποτήρι μας έμοιαζε να είχε γεννηθεί για το πιάτο που ακολουθούσε.
Το ίδιο εντυπωσιακή αποδείχθηκε και η non-alcoholic pairing επιλογή της συνδαιτυμόνος μου. Δημιουργικές συνθέσεις, φτιαγμένες αποκλειστικά στην κουζίνα του Herzig, με φρούτα, βότανα, αρωματικά φυτά και προσεγμένες ζυμώσεις, ακολουθούσαν με την ίδια ακρίβεια και φιλοσοφία κάθε στάδιο του δείπνου. Δεν λειτούργησαν ως υποκατάστατο του κρασιού, αλλά ως μια αυτόνομη γαστρονομική εμπειρία, αποδεικνύοντας πως ακόμη και χωρίς αλκοόλ, το pairing μπορεί να είναι εξίσου συναρπαστικό και υψηλού επιπέδου.
Η αυλαία άνοιξε με μια τετράδα από amuse bouche που πραγματικά δυσκολευόσουν να αγγίξεις για να μη χαλάσεις την αισθητική τους μαγεία. Μικρά εδώδιμα έργα τέχνης, με foie gras και ratafia, καπνιστή πέστροφα με χειροποίητο pastrami, gambero γαρίδα με τριαντάφυλλο και ένα εξαιρετικό royale, που μέσα σε λίγες μπουκιές απέδειξαν ότι η κουζίνα του Herzig βρίσκεται πλέον σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο ακρίβειας και φινέτσας.
Το προζυμένιο ψωμί, συνοδευόμενο από βούτυρο και εξαιρετικό ελαιόλαδο, ήταν από εκείνα που λες ότι θα δοκιμάσεις λίγο για να κρατήσεις χώρο για τα υπόλοιπα. Τελικά, δεν αντιστέκεσαι. Το αποτελειώνεις γιατί τέτοια ψωμιά δεν πρέπει ποτέ να παραμένουν στο τραπέζι. Και καλά κάνεις.
Το Domaine Pélle Sauvignon Blanc του 2014 συνόδευσε το πρώτο πιάτο της βραδιάς. Η δημιουργική caprese σαλάτα με πεπιεσμένο καρπούζι, χειροποίητη buffalo mozzarella και jalapeño, απέδωσε ιδανικά τη δροσιά του καλοκαιριού. Κι εκεί που θεωρείς πως η εικόνα έχει ολοκληρωθεί, ο ίδιος ο σεφ πλησιάζει το τραπέζι και ολοκληρώνει το πιάτο προσθέτοντας μοριακές πέρλες που χαρίζουν επιπλέον ένταση και παιχνιδιάρικη υφή. Ένα πιάτο ανάλαφρο, καθαρό και γεμάτο φρεσκάδα.
Η καραβίδα pil pil , παρέα με μικρά, ξεφλουδισμένα μπιζέλια και black lime, συνάντησε ιδανικά το Chardonnay “Terroir de Fyé” του Patrick Piuze. Ψημένη με ακρίβεια χιλιοστού, απέκτησε εξαιρετικό δάγκωμα, ενώ η φυσική της γλύκα αγκαλιάστηκε υπέροχα από τη βοτανικότητα των μπιζελιών και τη διακριτική ένταση του μαύρου λάιμ. Από τις πιο καλομαγειρεμένες langoustines που δοκίμασα τα τελευταία χρόνια.
Η συνέχεια είχε καπνιστές αποχρώσεις. Το χέλι με μυρωδικά και χρένο, βρήκε ιδανικό συνοδοιπόρο το Riesling Spätlese του Maximin Grünhaus. Το ελαφρύ κάπνισμα στο πιάτο, η δροσιά των βοτάνων και η χαρακτηριστική ένταση του χρένου δημιουργούσαν μια συναρπαστική ισορροπία, την οποία το Riesling απογείωνε με τη φρουτώδη οξύτητα και τα αρωματικά του χαρακτηριστικά.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω ένα από τα κορυφαία πιάτα της βραδιάς, αυτό θα ήταν το black hake( μαύρος μερλούκιος) με νότες και επεξεργασία με kombu-jime, συνοδευόμενο από τραγανά, λαχανικά, ’nduja και μια ιδέα απο κρασί Sauternes. Ένα πιάτο που σε ταξιδεύει από την Παταγονία, απ’ όπου προέρχεται το εξαιρετικής ποιότητας ψάρι, μέχρι την Ιαπωνία, την Ιταλία και τη Γαλλία. Πολυεπίπεδο, απόλυτα ισορροπημένο, με την τραγανή σαλάτα να προσθέτει υφή και διακριτική γλυκύτητα, χωρίς ποτέ να σκεπάζει τον πρωταγωνιστή. Το Châteauneuf-du-Pape Blanc του Domaine Saint Préfert απέδειξε γιατί ένα μεγάλο λευκό κρασί μπορεί να σταθεί δίπλα σε τόσο σύνθετες δημιουργίες.
Κι εκεί που λες πως η κορύφωση έχει ήδη έρθει, εμφανίζεται το Quail & Gambero Rosso. Ορτύκι και γλυκοφάγωτη κόκκινη γαρίδα σε ένα πάντρεμα που ακούγεται τολμηρό, αλλά στο στόμα μοιάζει απολύτως φυσικό. Τα chanterelles και το κολοκυθάκι συμπλήρωναν ιδανικά το σύνολο, ενώ το Domaine du Pélican “Trois Cépages” του 2016 έδωσε ακόμη μεγαλύτερο βάθος. Ένα πιάτο που σε κάνει να εύχεσαι οι συνδαιτυμόνες σου να έχουν ήδη χορτάσει, μόνο και μόνο για να απολαύσεις εσύ και την τελευταία τους μπουκιά.
Το pre-dessert, με άγρια μύρτιλα, φύλλο φραγκοστάφυλου και ξίδι βιολέτας, αποτέλεσε μια ευφυέστατη γευστική γέφυρα προς τα επιδόρπια, με το Porfidio Dolce x Vino di Agave να εκπλήσσει ευχάριστα ως pairing.
Το COUER D’AGRUMES, με curd, λεμόνι Amalfi και αρωματικά βότανα, απέδειξε πως ο σεφ ξέρει να διαχειρίζεται την οξύτητα όσο λίγοι. Δροσερό, ανάλαφρο και απόλυτα ισορροπημένο, βρήκε ιδανικό συνοδό στο υπέροχο Coteaux du Layon του Domaine des Petits Quarts.
Κι όταν πιστεύεις πως η εμπειρία έχει πλέον ολοκληρωθεί, ο σεφ επιστρέφει κρατώντας μια εντυπωσιακή πανδαισία από petit fours, τόσο καλαίσθητη που μοιάζει φτιαγμένη για τον φωτογραφικό φακό. Ζεστά financiers, εκλεκτά σοκολατάκια και μικρές γλυκές δημιουργίες με προσεγμένη οξύτητα και αριστοτεχνική ισορροπία, που πιστοποιούν μέχρι και το τελευταίο λεπτό του δείπνου την αδιάκοπη εξέλιξη της κουζίνας του Sören Herzig.
Ξεχωριστή αναφορά αξίζει στο σέρβις. Υποδειγματικό. Η επικοινωνία ανάμεσα στην κουζίνα, τη σομελιέ και την υπόλοιπη ομάδα ήταν σχεδόν αόρατη, αλλά φαινόταν σε κάθε αλλαγή πιάτου, σε κάθε refill κρασιού, σε κάθε σωστό συγχρονισμό. Τίποτα δεν έγινε βιαστικά. Τίποτα δεν άργησε. Όλα κύλησαν με μια φυσικότητα που μόνο οι πραγματικά σπουδαίες ομάδες μπορούν να προσφέρουν.
Φεύγοντας, δεν είχαμε καμία αμφιβολία. Το Herzig δεν είναι πλέον απλώς ένα εξαιρετικό εστιατόριο της Βιέννης. Είναι ένας από τους σημαντικότερους γαστρονομικούς προορισμούς ολόκληρης της Αυστρίας.
Αναπολώντας τις στιγμές, δηλώνω χωρίς ίχνος ενδοιασμού ότι από το Herzig, δεν πήρα μαζί μου μόνο την ανάμνηση ενός σπουδαίου δείπνου. Έφυγα με την πεποίθηση πως το πρώτο αστέρι Michelin δεν είναι ο προορισμός του Sören Herzig, αλλά απλώς ένας ενδιάμεσος σταθμός πριν από το δεύτερο.
Schanzstraße 14, 1150 Vienna
+43 664 1159300
REVIEW IN ENGLISH
Herzig: Fine dining in Vienna by Chef Sören Herzig – Our return visit confirms it’s reaching even greater heights (1 Michelin Star)
A second visit to a truly great restaurant is always the most revealing. At Herzig, however, it also carried a special emotional significance.
We couldn’t help but think back to our first visit two years ago, when we wrote that it was only a matter of time before Sören Herzig earned his first Michelin star. Seeing that star now proudly displayed at the entrance brought us genuine joy. Not simply because our prediction proved correct, but because chefs with this level of talent, passion, and unwavering dedication deserve to be recognized. Even more encouraging was what became apparent almost immediately: Herzig hasn’t stood still. It continues to evolve, push boundaries, and aim even higher.
The welcome remains as warm as ever. In fact, the experience begins long before you enter the dining room. Guests are first invited to the spectacular rooftop terrace, where Vienna stretches out in every direction, with its lush greenery, rooftops, and historic domes creating a breathtaking panorama that’s hard to leave behind. Signature cocktails are prepared right in front of you, accompanied by elegant Michelin-worthy snacks that perfectly awaken the palate while setting the tone for the evening ahead.
Descending into the main dining room feels like the opening of a new act in a theatre performance. Housed in the former auction hall of the historic Dorotheum-Fünfhaus building, the space still impresses with its industrial character, wooden floors, contemporary artworks by Peter Jellitsch and Clemens Wolf, and a minimalist aesthetic that feels more like a sophisticated New York gallery than a traditional Viennese fine dining restaurant. It is a room with genuine personality—never pretentious, simply distinctive.
We opted for the full tasting menu with wine pairing, curated by the outstanding sommelier Vlada Danyliuk. Her extensive knowledge, quiet confidence, and remarkable ability to explain even the most complex wines with clarity and charm elevated the experience. Every wine seemed destined for the course it accompanied.
Equally impressive was my dining companion’s non-alcoholic pairing. Entirely created in Herzig’s kitchen using fruits, herbs, botanicals, and carefully crafted fermentations, each pairing followed the progression of the menu with remarkable precision. Rather than serving as a substitute for wine, it became a gastronomic experience in its own right, proving that a non-alcoholic pairing can be every bit as sophisticated and exciting.
The evening opened with four exquisite amuse-bouches that were almost too beautiful to eat. Tiny edible works of art featuring foie gras with ratafia, smoked trout with house-made pastrami, gambero prawn with rose, and an exceptional royale. In just a few bites, they demonstrated that Herzig’s cuisine has reached an even higher level of refinement, precision, and elegance.
The sourdough bread, served with outstanding butter and exceptional olive oil, was one of those irresistible loaves you promise yourself you’ll only sample to save room for the courses ahead. That promise doesn’t last long. You finish every last piece—and rightly so.
Our first course arrived alongside a beautifully mature 2014 Domaine Pellé Sauvignon Blanc. Herzig’s playful interpretation of a Caprese salad featured compressed watermelon, house-made buffalo mozzarella, and jalapeño, capturing the very essence of summer. Just when you think the dish is complete, Chef Herzig himself approaches the table to finish it with delicate molecular pearls that add bursts of flavour and playful texture. Fresh, vibrant, and wonderfully light.
The langoustine, prepared pil pil style with hand-peeled peas and black lime, was paired with Patrick Piuze’s Chardonnay “Terroir de Fyé.” Cooked with remarkable precision, the langoustine retained the perfect bite while its natural sweetness intertwined beautifully with the freshness of the peas and the subtle intensity of the black lime. Easily one of the finest langoustines I’ve tasted in recent years.
The next course introduced smoky notes. Delicately cooked eel with herbs and horseradish found its ideal companion in Maximin Grünhaus Riesling Spätlese. The gentle smokiness, vibrant herbs, and unmistakable kick of horseradish created a captivating balance, while the Riesling’s fruit-driven acidity and aromatic complexity elevated every bite.
If I had to choose a single standout dish of the evening, it would undoubtedly be the black hake, treated with the Japanese kombu-jime technique and accompanied by crisp seasonal vegetables, ‘nduja, and a delicate touch of Sauternes wine. It is a dish that takes you on a culinary journey from the pristine waters of Patagonia, where the superb fish originates, through Japan, Italy, and France. Complex yet perfectly balanced, with the crunchy vegetables adding texture and subtle sweetness without ever overshadowing the star ingredient. Domaine Saint Préfert’s Châteauneuf-du-Pape Blanc proved exactly why a great white wine can stand confidently beside such an intricate creation.
Just when you think the evening has already reached its peak, the Quail & Gambero Rosso arrives. Quail paired with sweet Sicilian red prawn may sound daring on paper, yet on the palate the combination feels utterly natural. Chanterelle mushrooms and zucchini completed the composition beautifully, while Domaine du Pélican’s 2016 “Trois Cépages” added further depth and elegance. It is one of those dishes that secretly makes you hope your dining companions are already full, leaving you with the privilege of enjoying the final bite.
The pre-dessert of wild blueberries, currant leaf, and violet vinegar provided a brilliantly conceived bridge into the dessert courses. Paired with Porfidio Dolce x Vino di Agave, it was both refreshing and unexpectedly harmonious.
The Coeur D’Agrumes, featuring citrus curd, Amalfi lemon, and aromatic herbs, showcased the chef’s exceptional mastery of acidity. Refreshing, feather-light, and beautifully balanced, it found its perfect match in the outstanding Coteaux du Layon from Domaine des Petits Quarts.
And just when you believe the experience has come to an end, Chef Herzig returns to present a spectacular assortment of petit fours worthy of a photographer’s lens. Warm financiers, exquisite chocolates, and elegant sweet creations with perfectly judged acidity and flawless balance provide a memorable finale, confirming until the very last moment the relentless evolution of Sören Herzig’s cuisine.
Special recognition must also be given to the service, which was nothing short of exemplary. The communication between the kitchen, the sommelier, and the front-of-house team was almost invisible, yet evident in every plate change, every wine refill, and every perfectly timed movement. Nothing felt rushed. Nothing was delayed. Everything unfolded with the effortless precision that only truly exceptional teams can achieve.
As we left, one thought remained crystal clear. Herzig is no longer simply one of Vienna’s finest restaurants. It has firmly established itself as one of Austria’s most important culinary destinations.
Reflecting on the evening, I can say without hesitation that I left Herzig with far more than the memory of an extraordinary meal. I left convinced that Sören Herzig’s first Michelin star is not his destination—it is merely the first milestone on the road to a second.
Herzig
Schanzstraße 14
1150 Vienna, Austria
Tel: +43 664 1159300
