Παράδειγμα αντι-σεβασμού προς τους πάντες, μάς επέδειξε ξανά η κυρία με το ατελείωτο βαλάντιο η οποία επιτρέπει στο μικρό της παιδί να βανδαλίζει το εστιατόριό μας, χωρίς αυτή καν να δίνει έστω και την παραμικρή σημασία στο τι ζημιές, ακαθαρσίες και ακαταστασίες δημιουργεί. Σε κάθε επίσκεψη οι πατατούλες του παιδιού εκσφενδονίζονται μέχρι και στα διπλανά τραπέζια, ενώ οι καναπέδες μας μάλλον έχουν θεωρηθεί από την κυρία ως τραμπολίνο. Δε θα σχολιάσω πόσα πιάτα και ποτήρια έχει σπάσει φέτος και ούτε θα σχολιάσω τα παράπονα των άλλων πελατών μας, από τα ξέφρενα παιχνίδια και το κυνηγητό με τη μεγαλύτερη αδελφή. Μια φορά τολμήσαμε να πούμε στην κυρία ότι ίσως κτυπήσει το παιδί της που χοροπηδάει και μας είπε απλά να μην ανησυχούμε και όλα είναι εντάξει. Χίλια χρόνια θα ζήσεις κυρία μου εσύ που τίποτα δε σε μέλει. Με μας τι γίνεται που όταν φεύγεις κάνουμε γενικό καθαρισμό της περιοχής και ακούμε τα παράπονα των γύρω σου;
Πείτε μας την άποψη σας στα comments:
Κάποιες φορές δεν χρειάζεται καν να δοκιμάσεις οτιδήποτε για να καταλάβεις πως βρίσκεσαι σε έναν ξεχωριστό γαστρονομικό και όχι μόνο, προορισμό. Αρκεί να καθίσεις, να
Η γαστρονομία δεν είναι ένας δρόμος που τελειώνει όταν ένας σεφ αποκτήσει εμπειρία, δημιουργήσει το δικό του εστιατόριο ή αποκτήσει μια καλή φήμη. Είναι ένας
Σαν ξεκινήσεις τη βόλτα σου στους στρωμένους με πέτρα, γραφικούς δρόμους της παλιάς πόλης του Gdańsk, στη σκιά της συγκλονιστικής Basilica Mariacka, σίγουρα θα πέσει
Το βλέπουμε σχεδόν σε κάθε ράφι. Μαύρη σοκολάτα που γράφει με μεγάλα γράμματα 70% κακάο. Και κάπου εδώ αρχίζει η παρεξήγηση: σημαίνει άραγε ότι το
Υπάρχουν φεστιβάλ που απλώς επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο. Και υπάρχουν εκείνα που, με το πέρασμα του χρόνου, γίνονται κομμάτι της ίδιας της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου.