Ανάμεσα στα εστιατόρια που επιλέγουν να αφήσουν τη γεύση να μιλήσει αντί να αναζητούν εντυπωσιασμούς, το Vinissimo στο Sopot ξεχωρίζει με τρόπο ουσιαστικό. Η εμπειρία του δεν βασίζεται στην υπερβολή, αλλά στη λεπτομέρεια, στην ισορροπία και στη βαθιά γνώση της γαστρονομίας και του κρασιού. Και κάπως έτσι, λίγο λίγο, το Vinissimo αποκαλύπτει γιατί δικαιωματικά συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα εστιατόρια της Πολωνίας.
Κρυμμένο σε ένα από πιο όμορφα, πεζοδρομημένα και δεντροφυτεμένα δρομάκια του κέντρου του Sopot, λίγα μόλις βήματα από τη θάλασσα και την περίφημη προβλήτα, το εστιατόριο δεν χρειάζεται φωνές για να τραβήξει την προσοχή σου.
Μπαίνοντας, αυτό που κυριαρχεί είναι η λιτότητα. Γκρι αποχρώσεις, ζωγραφιστές λεπτομέρειες στους τοίχους, άπλετο φυσικό φως που μπαίνει από τους γυάλινους τοίχους και, παντού γύρω σου, κρασιά. Φιάλες που δεν λειτουργούν απλώς ως διακόσμηση, αλλά ως προαναγγελία για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει.
Γιατί στο Vinissimo, σε ενημερώνω, το κρασί δεν είναι συνοδευτικό της γαστρονομίας. Είναι μέρος της ταυτότητάς του. Περισσότερες από 400 ετικέτες, δεκάδες επιλογές by the glass, σπουδαίοι παραγωγοί, φυσικά και βιοδυναμικά κρασιά, φίνες, παλιές σοδειές, αλλά και φιάλες που απευθύνονται στον οινόφιλο που ψάχνει κάτι διαφορετικό.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε το δικό μας μεσημεριανό. Με μια αφρίζουσα σαμπάνια από τον artisan vigneron Cricifix Père & Fils, Avenay-Val-d’Or Premier Cru, Les Craies. Ένα καμπανίτη με χαρακτήρα και φινέτσα που λειτούργησε ιδανικά ως το πρώτο καλωσόρισμα στο τραπέζι και άνοιξε την όρεξη για όσα θα ακολουθούσαν.
Πρώτο στο τραπέζι το σαρκώδες στρείδι Gillardeau , με λεμόνι και horseradish. Καθαρή, θαλασσινή, φρέσκια εκκίνηση, με εκείνη την διακριτικότητα στη γεύση που περιμένεις από μια πραγματικά καλή στρειδοκαλλιέργεια.
Πολύ σύντομα το τραπέζι μας γέμισε χρώμα, εντυπωσιακές εικόνες και εθιστικές μυρωδιές. Και εδώ η sharing φιλοσοφία του Vinissimo αποκτά πραγματικό νόημα. Το ίδιο το εστιατόριο σχεδιάζει τα πιάτα του ώστε να μοιράζονται, επιτρέποντάς σου να δοκιμάσεις περισσότερα και να καταλάβεις καλύτερα τη λογική της κουζίνας.
Δίπλα μας, ο ένας μετά τον άλλο, ήρθαν δύο λευκοί οίνοι για τα πρώτα οινογαστρονομικά παιχνίδια. Το Pazo Señorans Albariño 2025 από το Val do Salnés, Rías Baixas, και το Hermanos Frías del Val, Viña El Flako, Rioja Alavesa. Δύο διαφορετικές εκφράσεις, δύο διαφορετικές διαθέσεις και μια εξαιρετική ευκαιρία να διαπιστώσουμε πόσο διαφορετικά μπορεί να “μιλήσει” ένα πιάτο ανάλογα με το κρασί που θα το συνοδεύσει.
Το σπιτικό προζυμένιο ψωμί με βούτυρο αρωματισμένο με κρεμμύδι και οι πίκλες αγγουριού ήταν από εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζονται πολλές εξηγήσεις. Το ψωμί είχε αυτή την αληθινή, σπιτική αίσθηση που σε ταξιδεύει πίσω. Εμένα προσωπικά με πήγε χρόνια πίσω, σε αυλές με ξυλόφουρνους, σε ψωμί που δεν αγοράστηκε από φούρνο αλλά ζυμώθηκε με τα χέρια και ψήθηκε με υπομονή.
Η μελιτζάνα, όμως, που ακολούθησε, ήταν μια άλλη ιστορία. Κρεμώδες labneh, ντρέσινγκ τρούφας, σπανάκι, φουντούκια, ντομάτες και δυόσμος συνόδευαν μια μελιτζάνα ψημένη με τέτοια ακρίβεια, ώστε να κρατά τραγανότητα και συγχρόνως να λιώνει εσωτερικά. Ένα παιχνίδι υφών που αποδεικνύει πως η μινιμαλιστική κουζίνα δεν σημαίνει καθόλου απλή κουζίνα. Το αντίθετο. Όσο λιγότερα βάζεις στο πιάτο, τόσο περισσότερο φαίνεται αν ξέρεις πραγματικά τι κάνεις. Και ο Łukasz Theus, head chef του Vinissimo από το 2023, φαίνεται πως το γνωρίζει πολύ καλά.
Η συνέχεια ανέβασε τον πήχη πολύ ψηλά. Μα πολύ ψηλά. Γαρίδες σχάρας Αργεντινής, πάσιον φρουτ, χαμπανέρο, πράσινη σάλτσα και πορτοκάλι. Μια σος ονειρική. Τόσο ονειρική, που δεν ντράπηκα καθόλου να αρπάξω το ψωμί και να μαζέψω μέχρι την τελευταία σταγόνα. Θα μπορούσε, από μόνη της, να γίνει ντιπ για εκείνο το θρυλικό ψωμί του Vinissimo και να αποτελέσει ολόκληρη γαστρονομική στιγμή.
Τα άνθη κολοκυθιάς σε τεμπούρα με μπουράτα, ντομάτες και Sichuan pepper ήταν, για εμένα, το απόλυτο ορεκτικό. Και δεν μιλάμε μόνο για τους ανθούς. Ανάμεσά τους υπήρχαν και μικρά baby κολοκυθάκια, όλα τυλιγμένα σε μια κρούστα τόσο λεπτή και κριτσανιστή, που σε ακούνε μέχρι και τα διπλανά τραπέζια σαν τα δαγκώνεις….με κλειστά μάτια για να απολαύσεις στο μάξιμουμ το γευστικό τους μεγαλείο. Η μπουράτα έφερνε το βελούδο στο στόμα, η ντομάτα οξύτητα και το Sichuan pepper εκείνη τη μικρή, παιχνιδιάρικη ένταση που κρατούσε τη μπουκιά ζωντανή.
Για το ψάρι μας, ήρθε πανηγυρικά το Astrolabe Chardonnay Marlborough 2024. Λαβράκι, σαλικόρνια, σάλτσα miso, κανθαρέλλες, nori και σελινόριζα. Φρεσκότατο ψάρι, σωστό ψήσιμο και μια σος που, ειλικρινά αξίζει ειδικό έπαινο. Το miso έδωσε βάθος, το nori μια διακριτική θαλασσινή ένταση, οι κανθαρέλλες γήινο χαρακτήρα και η σαλικόρνια την απαραίτητη αλμυρή φρεσκάδα. Τίποτα δεν περίσσευε. Τίποτα δεν έλειπε.
Και κάπου εδώ, το Vinissimo σου θυμίζει ξανά τη μεγάλη του δύναμη: την ισορροπία.
Το Rioja Señorío de P. Peciña Reserva 2017, ένα κρασί ήδη εννέα ετών, εμφανίστηκε στο ποτήρι μας με εντυπωσιακή φρεσκάδα και αρωματική ζωντάνια. Το πάντρεμά του με τον λαιμό χοιρινού Duroc ήταν από εκείνα τα ταιριάσματα που καταλαβαίνεις αμέσως γιατί έγιναν. Σάλτσα charcutière, πάπρικα και αγγούρια ψημένα στη σχάρα. Ναι, αγγούρι στη σχάρα. Δεν τρως συχνά αγγούρι έτσι. Και ακριβώς γι’ αυτό το θυμάσαι.Η κουζίνα του Theus δεν προσπαθεί να φορτώσει τα πιάτα με υλικά για να αποδείξει κάτι. Αντλεί από κλασικές βάσεις, χρησιμοποιεί εποχικά και ποιοτικά προϊόντα και τα αφήνει να μιλήσουν. Είναι μια σύγχρονη, μινιμαλιστική προσέγγιση, με καθαρότητα στις γεύσεις και μια παρθενογένεση που δεν γίνεται ποτέ αυτοσκοπός. Ο ίδιος ο Michelin Guide επισημαίνει ακριβώς αυτή τη λογική της λιτότητας και της αυτοσυγκράτησης στην κουζίνα, όπου η γεύση είναι παρούσα και ξεκάθαρη, χωρίς περιττές προσθήκες.
Στα επιδόρπια, το πολωνικό Solaris της Winnica Turnau μπήκε στο ποτήρι μας και έδειξε για ακόμη μια φορά γιατί βρίσκεται στις καλύτερες λίστες εστιατορίων της χώρας . Ένα κρασί με αρωματική ένταση και φρουτώδη χαρακτήρα, που στάθηκε όμορφα απέναντι στα γλυκά.
Το sponge κέικ με φράουλες, κρέμα γάλακτος και παγωτό sorrel ήταν ανάλαφρο και δροσερό, με την οξύτητα του sorrel να λειτουργεί σαν μικρή γευστική έκπληξη.
Το κέικ σοκολάτας, όμως, ήταν εκείνο που θα κρατήσω. Γκανάς σοκολάτας, μασκαρπόνε και κεράσια, σε μια εκδοχή που θύμιζε αποδομημένο Black Forest, αλλά σε πολύ πιο εκλεπτυσμένη και σύγχρονη μορφή. Σοκολάτα, φρούτο, κρέμα και οξύτητα σε ένα γλυκό που έκλεισε το γεύμα χωρίς να το βαραίνει.
Και πίσω από όλα αυτά, μια υπεύθυνη σάλας που εντυπωσίαζε με κάθε κίνηση και κάθε εισήγηση της. Επαγγελματισμός χωρίς απόσταση, φιλικότητα χωρίς υπερβολή και, κυρίως, γνώση. Οι οινικοί συνδυασμοί που μας προτάθηκαν δεν ήταν απλώς “ταιριάζει με αυτό”. Κάθε επιλογή τεκμηριωνόταν. Γιατί αυτό το κρασί; Γιατί σε αυτή τη θερμοκρασία; Γιατί με αυτό το πιάτο; Και αυτό είναι που ξεχωρίζει έναν πραγματικά έμπειρο από κάποιον που απλώς γνωρίζει τις ετικέτες.
Εν κατακλείδι. Το Vinissimo, που παρεμπιπτόντως έχει διατηρήσει το Bib Gourmand του Michelin Guide και το 2026, ενώ παράλληλα περιλαμβάνεται και στο Star Wine List, έχει καταφέρει κάτι καθόλου εύκολο: να συνδυάσει την υψηλή γαστρονομία με μια αίσθηση άνεσης και ανεπιτήδευτης φιλοξενίας.
Φεύγοντας από εκεί δεν έμεινε στο μυαλό μου μόνο απόλαυσα ένα καλό γεύμα. Έμεινε μια ξεκάθαρη αίσθηση ταυτότητας.
Παρθενογένεση, χωρίς ακρότητες. Αριστεία στα ψησίματα. Ισορροπία γεύσεων. Πρώτες ύλες που σέβονται το πιάτο. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες οινοκάρτες που συνάντησα στην Πολωνία. Και μια ομάδα που ξέρει να σε κάνει να αισθάνεσαι φιλοξενούμενος και όχι απλώς πελάτης.
Το Vinissimo δεν είναι απλώς ένα ακόμη καλό εστιατόριο στο Sopot. Είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα εστιατόρια που δείχνουν προς τα πού κινείται η σύγχρονη πολωνική γαστρονομία. Και αν βρεθείς στο Sopot, κράτα το όνομα. Θα με θυμηθείς.
Vinissimo Restaurant & Wine Bar
ul. Generała Józefa Bema 6, 81-753 Sopot, Poland
+48 881 334 449
REVIEW IN ENGLISH
Vinissimo: Where great food meets great wine — One of Poland’s standout dining experiences – Michelin Guide Restaurant
Among the restaurants that choose to let flavour speak for itself rather than chase spectacle, Vinissimo in Sopot stands out in a way that really matters. The experience is not built on excess, but on detail, balance, and a deep understanding of both food and wine. And little by little, Vinissimo reveals why it rightfully belongs among Poland’s finest restaurants.
Tucked away on one of the most beautiful, pedestrianised and tree-lined streets in central Sopot, just a few steps from the sea and the famous pier, the restaurant does not need to make a lot of noise to capture your attention.
Once inside, simplicity takes centre stage. Shades of grey, painted details on the walls, abundant natural light streaming through the glass walls and, everywhere you look, wine. Bottles that are not merely decoration, but a clear preview of what is to come.
Because at Vinissimo, let me tell you, wine is not simply an accompaniment to the food. It is part of the restaurant’s identity. More than 400 labels, dozens of wines available by the glass, outstanding producers, natural and biodynamic wines, fine and mature vintages, as well as bottles for the wine enthusiast looking for something different.
And that is how our lunch began. With a sparkling Champagne from artisan vigneron Cricifix Père & Fils, Avenay-Val-d’Or Premier Cru, Les Craies. A Champagne with character and finesse, which proved to be an ideal welcome to the table and opened our appetite for what was to follow.
First to arrive was the plump Gillardeau oyster, served with lemon and horseradish. A clean, fresh, unmistakably marine opening, with the subtlety of flavour you expect from a truly fine oyster.
Very soon, our table was filled with colour, striking presentations and irresistible aromas. And this is where Vinissimo’s sharing philosophy really makes sense. The restaurant deliberately designs its dishes to be shared, allowing you to taste more and better understand the thinking behind the kitchen.
Beside us, one after another, came two white wines for our first gastronomic experiments: Pazo Señorans Albariño 2025 from Val do Salnés, Rías Baixas, and Hermanos Frías del Val, Viña El Flako, Rioja Alavesa. Two very different expressions, two different moods and an excellent opportunity to discover just how differently a dish can speak depending on the wine accompanying it.
The homemade sourdough bread with onion-infused butter and cucumber pickles was one of those things that needs very little explanation. The bread had that genuine, homemade quality that takes you back in time. Personally, it transported me years back, to courtyards with wood-fired ovens, to bread that was not bought from a bakery but kneaded by hand and baked patiently.
The aubergine that followed, however, was another story. Creamy labneh, truffle dressing, spinach, hazelnuts, tomatoes and mint accompanied an aubergine cooked with such precision that it retained a slight crispness while practically melting inside. A play of textures that proves minimalist cooking is by no means simple cooking. Quite the opposite. The fewer things you put on a plate, the more obvious it becomes whether you truly know what you are doing. And Łukasz Theus, head chef at Vinissimo since 2023, clearly does.
The next course raised the bar very high. Very, very high.
Grilled Argentine prawns with passion fruit, habanero, salsa verde and orange. A sauce that was simply dreamy. So dreamy that I had absolutely no hesitation in grabbing the bread and mopping up every last drop. That sauce alone could have been served as a dip for Vinissimo’s legendary bread and become a complete gastronomic moment in its own right.
The tempura zucchini blossoms with burrata, tomatoes and Sichuan pepper were, for me, the ultimate starter. And we are not talking only about the blossoms. Nestled among them were tiny baby zucchini, all wrapped in a crust so thin and crisp you could hear the crunch at the neighbouring tables as you bit into them… with your eyes closed, simply to enjoy their full flavour to the maximum. The burrata brought velvetiness to the palate, the tomato acidity, and the Sichuan pepper that little, playful spark that kept the bite alive.
For our fish course, the Astrolabe Chardonnay Marlborough 2024 arrived in suitably grand fashion. Sea bass with samphire, miso sauce, chanterelles, nori and celeriac. Impeccably fresh fish, perfectly cooked, and a sauce that, honestly, deserves special praise. The miso brought depth, the nori a subtle maritime intensity, the chanterelles an earthy character, and the samphire the essential salty freshness. Nothing was excessive. Nothing was missing.
And somewhere around here, Vinissimo reminded us once again of its greatest strength: balance.
The Rioja Señorío de P. Peciña Reserva 2017, already nine years old, appeared in our glasses with remarkable freshness and aromatic vitality. Its pairing with Duroc pork neck was one of those combinations where you immediately understand why the two were brought together. Charcutière sauce, paprika and grilled cucumbers. Yes, grilled cucumber. You do not eat cucumber like this very often. And precisely because of that, you remember it.
Theus’s cooking does not try to overload dishes with ingredients in order to prove a point. It draws from classical foundations, uses seasonal, high-quality produce and allows those ingredients to speak for themselves. It is a contemporary, minimalist approach, with clarity of flavour and a strong sense of originality that never becomes an end in itself. The Michelin Guide itself highlights this philosophy of restraint in the kitchen, where flavour is clear and present without unnecessary additions.
With dessert, Polish Solaris from Winnica Turnau arrived in our glasses and once again showed why it features on some of the country’s finest restaurant wine lists. An aromatic wine with intensity and a pronounced fruit character, it worked beautifully alongside the desserts.
The sponge cake with strawberries, cream and sorrel ice cream was light and refreshing, with the acidity of the sorrel providing a small but delightful surprise.
The chocolate cake, however, was the one I will remember. Chocolate ganache, mascarpone and cherries in a version reminiscent of a deconstructed Black Forest, but in a far more refined and contemporary form. Chocolate, fruit, cream and acidity in a dessert that brought the meal to a close without weighing it down.
And behind all of this was a front-of-house professional who impressed us with every movement and every recommendation. Professional without being distant, friendly without ever becoming excessive and, above all, knowledgeable. The wine pairings suggested to us were not simply a matter of “this goes with that”. Every choice was explained. Why this wine? Why at this temperature? Why with this particular dish? And that is what separates someone who is truly experienced from someone who simply knows their labels.
In conclusion, Vinissimo, which, incidentally, retained its Michelin Guide Bib Gourmand in 2026 while also being featured on Star Wine List, has achieved something far from easy: combining high-level gastronomy with a sense of comfort and genuinely unpretentious hospitality.
When I left, what stayed with me was not simply the memory of having enjoyed a good meal. It was a very clear sense of identity.
Originality without extremes. Outstanding cooking techniques. Balance of flavours. Ingredients treated with respect. One of the most interesting wine lists I encountered in Poland. And a team that knows how to make you feel like a guest rather than simply a customer.
Vinissimo is not just another good restaurant in Sopot. In my view, it is one of the restaurants showing where modern Polish gastronomy is heading. And if you find yourself in Sopot, remember the name. You’ll thank me later.
Vinissimo Restaurant & Wine Bar
ul. Generała Józefa Bema 6, 81-753 Sopot, Poland
+48 881 334 449
