
Οι προσδοκίες είναι μεγάλες όταν επισκέπτεσαι ένα εστιατόριο με περγαμηνές, βραβευμένο σεφ και σομελιέ, πλάι σε μια ομάδα ανθρώπων που από την πρώτη κιόλας ημέρα έδειξε πως δεν ήρθε απλώς για να ανοίξει ακόμη μία εστιατορική πόρτα.
Βρεθήκαμε ξανά στο Acane, λοιπόν, αυτή τη φορά με ακόμη υψηλότερες προσδοκίες. Και να σου πω την αλήθεια; Το βρήκαμε με άλλον αέρα πλέον. Γιατί στο μεταξύ, ο Σωτήρης Νεοφυτίδης, o Wine Director του εστιατορίου έχει βάλει στο τσεπάκι του και τον βαρύτιμο τίτλο του πρώτου Master Sommelier της Κύπρου, προσθέτοντας ακόμη ένα κεφάλαιο σε μια ήδη εντυπωσιακή οινική διαδρομή. Κι αν την προηγούμενη φορά μιλούσαμε για ένα εστιατόριο με μια εξαιρετική οινική λίστα, σήμερα μιλάμε πλέον για ένα οινικό σύμπαν που αριθμεί 400 και πλέον ετικέτες, με περισσότερα από 50 κρασιά σε ποτήρι, αρκετά από αυτά μέσω Coravin. Από τον Παλαιό στον Νέο Κόσμο, από μεγάλες ετικέτες μέχρι μικρά διαμάντια που αξίζει να ανακαλύψεις, η λίστα έχει πλέον αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο βάθος και εύρος. Η εξέλιξή της επιβεβαιώνει και τις αρχικές φιλοδοξίες της ομάδας, που από τις πρώτες ημέρες είχε θέσει ως στόχο μια πολύ ευρύτερη οινική γκάμα.


Παρασκευή βράδυ και το Acane κυριολεκτικά γεμάτο. Μέσα, αλλά και σε όλο το μήκος και πλάτος της δροσερής βεράντας του, τραπέζια γεμάτα, παρέες, κρασιά, cocktails και εκείνο το όμορφο βουητό ενός εστιατορίου που έχει πλέον αποκτήσει το δικό του κοινό. Η open-plan κουζίνα και η επιβλητική Parrilla εξακολουθούν να δίνουν το δικό τους θέαμα, ενώ το όλο σκηνικό παραμένει κοσμοπολίτικο, ζωντανό και με έντονο Latin American ταμπεραμέντο. Η κουζίνα του, με επιρροές κυρίως από Μεξικό και Περού, παραμένει κάτω από τα δημιουργικά πινέλα του καταξιωμένου σεφ Δημήτρη Χαϊδεμένου.

Αρχή με cocktails, όπως επιβάλλει ένα τέτοιο βράδυ. Το non-alcoholic, Maya Mist, με gin, mint και αγαύη, δροσερό και βοτανικό, ενώ δίπλα του το πικάντικο, περουβιανής έμπνευσης Chilcano, με pisco, lime και ginger ale, έδωσε από την αρχή τον τόνο. Και μαζί τους, οι υπέροχες σπιτικές πίτες με chilli rocoto, η πάστα ελιάς με σιρόπι σφένδαμου και το βελούδινο βούτυρο με νότες τσίλι. Μικρές μπουκιές, μεγάλες προσδοκίες.


Ο πολυτάλαντος σομελιέ Adrian Andronache και η ομάδα του ανέλαβαν στη συνέχεια να μας ταξιδέψουν και οινικά, επιλέγοντας με προσοχή τις ετικέτες που θα ακολουθούσαν σε κάθε στάδιο του δείπνου. Και αυτό είναι κάτι που στο Acane δεν γίνεται τυπικά. Υπάρχει γνώση, υπάρχει συζήτηση, υπάρχει διάθεση να ακούσουν τι θέλεις και να προτείνουν αυτό που θεωρούν πως πραγματικά θα λειτουργήσει στο τραπέζι σου.

Το tuna tartare, σε τραγανό χωνάκι, με κρέμα αβοκάντο, teriyaki και Amarillo mayo, έπαιξε με διαφορετικές υφές και εντάσεις, ενώ το λαυράκι Aquachile, με σαφή μεξικάνικο DNA, έφερε στο πιάτο χυμούς εσπεριδοειδών, κρέμα κόλιανδρου και κόκκινο κρεμμύδι. Φρέσκο, ζωηρό και με εκείνη την οξύτητα που σου ανοίγει ακόμη περισσότερο την όρεξη.


Στα ποτήρια μας ήρθε το θεσπέσιο Κτήμα Ζαφειράκη Prologue Extra Brut Rosé, για να συνοδεύσει το beef carpaccio tiradito, με λάδι κολοκύθας, chimichurri και σκόνη ντομάτας. Εδώ το κρέας είχε τον πρώτο λόγο, με τα αρωματικά στοιχεία να λειτουργούν περισσότερο ως συνοδοιπόροι παρά ως πρωταγωνιστές.

Ακολούθησε το Dog Point Vineyard Sauvignon Blanc 2024 από το Marlborough και μαζί του η duck and goat cheese churros salad. Πληθωρική, παιχνιδιάρικη και πολυποίκιλη, με τραγανά λαχανικά, σοταρισμένο φιλέτο πάπιας, πορτοκάλι και churros γεμιστά με κατσικίσιο τυρί, όλα αγγιγμένα από μια βινεγκρέτ μούρων. Μια σαλάτα που δικαιώνει απόλυτα τον χαρακτηρισμό «δημιουργική», χωρίς να χάνει τη γευστική της ισορροπία.

Τα lobster rolls, μέσα σε σπιτικά βουτυράτα ψωμάκια, με αβοκάντο, chilli mayo και tobiko, έφεραν εκείνη τη λιχουδιά που τρώγεται σχεδόν επικίνδυνα εύκολα. Το αλμυρό της θάλασσας, το λιπαρό ψωμάκι, η κάψα του τσίλι και οι μικρές εκρήξεις του tobiko έφτιαξαν μια μπουκιά με πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον.


Συνέχεια με Viognier Eclectique Spilitsa, πριν περάσουμε στα Colombian Arepas, τα χαρακτηριστικά ψωμάκια από καλαμπόκι, εδώ σκεπασμένα με βοδινή ουρά, pico de gallo και chipotle mayonnaise. Η πληρότητα της ουράς του βοδιού συνάντησε την οξύτητα και τη φρεσκάδα της σαλάτας, ενώ η chipotle έδωσε εκείνο το καπνιστό, ελαφρώς πικάντικο τελείωμα που χρειαζόταν.


Και κάπου εδώ, το κρασί ανέβηκε επίπεδο. Viña Tondonia Reserva 2013, με Coravin, ένα κρασί που δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις. Παλαιωμένο, σύνθετο, με χαρακτήρα και βάθος, στάθηκε εξαιρετικά δίπλα στα beef steak tacos, όπου η βοδινή tagliata ήταν τόσο τρυφερή, που πραγματικά έλιωνε στο στόμα.



Κι επειδή στο Acane το γεύμα δεν είναι απλώς μια σειρά πιάτων αλλά ένα παιχνίδι γεύσεων, αρωμάτων και κρασιών, το κλείσιμο ήρθε με ένα κρασί που μπορεί να μην ανήκει αυστηρά στην κατηγορία των dessert wines, ταίριαξε όμως θαυμάσια με το γλυκό φινάλε. Ο λόγος για το Sole Fetească Regală Barrique de Reca, ένα κομψό ρουμανικό λευκό με διακριτική παραμονή σε βαρέλι που του χαρίζει περισσότερη πολυπλοκότητα και βελούδινη υφή. Αρωματικό και ισορροπημένο, με φρουτώδη χαρακτήρα και διακριτικές νότες ξύλου. Ο γλυκός συνοδοιπόρος του, τα αγαπημένα του κοινού, τραγανά churros, παρέα με παγωτό και μια τριλογία από sauces, για να γράψει ο καθένας μας τον επίλογο που επιθυμούσε. Άλλος περισσότερη γλυκύτητα, άλλος περισσότερη σοκολάτα, άλλος εκείνη τη μικρή αλμυρή ή πικάντικη αντίθεση που κάνει το τελευταίο δάγκωμα να μένει λίγο περισσότερο στη μνήμη.


Και κάπως έτσι, με το τελευταίο ποτήρι να αδειάζει και το Acane να εξακολουθεί να σφύζει από ζωή, καταλαβαίνεις πως η δεύτερη, η τρίτη ή η επόμενη επίσκεψη δεν είναι απλώς μια επανάληψη. Είναι η ευκαιρία να δεις μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένα εστιατόριο που συνεχίζει να εξελίσσεται.
Το Acane ξεκίνησε με μεγάλες φιλοδοξίες. Σήμερα, με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες οινικές ομάδες του νησιού, με τον πρώτο Κύπριο Master Sommelier στο τιμόνι της οινικής του κουλτούρας, με μια λίστα που ξεπερνά τις 400 ετικέτες και μια κουζίνα που εξακολουθεί να παίζει δημιουργικά με τη Λατινική Αμερική, δείχνει πως οι φιλοδοξίες αυτές δεν έμειναν στα χαρτιά.
Acane, Λεωφόρος Αμαθούντος 198, Παρεκκλησιά, 4533, Λεμεσός
25 353536

Οι προσδοκίες είναι μεγάλες όταν επισκέπτεσαι ένα εστιατόριο με περγαμηνές, βραβευμένο σεφ και σομελιέ, πλάι σε μια ομάδα ανθρώπων που από την πρώτη κιόλας ημέρα

Για πολλούς ανθρώπους που γυμνάζονται, ακολουθούν έναν πιο προσεγμένο τρόπο διατροφής ή απλώς θέλουν να εξασφαλίζουν καθημερινά την απαραίτητη ποσότητα πρωτεΐνης, το κοτόπουλο έχει γίνει

Εργάζομαι ως σερβιτόρα στη Λευκωσία και θέλω να πω κάτι που ίσως κάποιοι πελάτες δεν έχουν σκεφτεί ποτέ.Δεν ζητάμε να μας κάνετε χάρη. Κάνουμε τη

Υπάρχουν γαστρονομικοί προορισμοί που δεν αρκούνται σε ένα εξαιρετικό γεύμα, αλλά μετατρέπουν την έξοδο σε εμπειρία που αξίζει να ταξιδέψεις για να τη ζήσεις. Από

Κάθε Σεπτέμβριο η Λεμεσός φορά τα γιορτινά της και ο Δημόσιος Κήπος γεμίζει ξανά με άρωμα κρασιού, μουσική, γεύσεις και κυπριακή παράδοση.Η 65η Γιορτή του
