Roe + Bone. Με το χέρι στην καρδιά, ένα από τα πιο ολοκληρωμένα εστιατόρια του νησιού. Το επισκεφθήκαμε με υψηλές προσδοκίες…

Για εσένα και την ομήγυρή σου, που το ψάχνετε πολύ πριν σηκώσετε το ακουστικό για να κλείσετε τραπέζι για φαγητό, σε ενημερώνω πως, αν το Roe + Bone βρίσκεται στα υπ’ όψιν σας, μην το πολυσκεφτείτε. Βρείτε μόνο μέρα και ώρα, μαζευτείτε η παρέα και καλοκαθίστε σε ένα από τα ποικιλόμορφα καθίσματα του συγκλονιστικού χώρου επί του ολοζώντανου Παλαιού Λιμανιού Λεμεσού, με θέα τη Μαρίνα, τα ελλιμενισμένα σκάφη και την πόλη που δείχνει να αποκτά ολοένα και πιο κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.

Ο χώρος εξακολουθεί να εντυπωσιάζει με εκείνη τη σπάνια ισορροπία ανάμεσα στο industrial, το retro και το σύγχρονο. Οι κάβες κρασιών, οι συντηρητές των dry aged εκλεκτών κρεατικών και ψαρικών, οι ανοιχτές κουζίνες και οι ξυλόφουρνοι Josper δημιουργούν μια αίσθηση πως δεν μπήκες απλώς σε ένα εστιατόριο, αλλά σε μια μικρή γαστρονομική σκηνή όπου όλα διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια σου.

Πριν πάρεις τις τελικές αποφάσεις για το εδεσματολογικό ρεπερτόριο της βραδιάς, το οποίο φέρει την υπογραφή των Head Chefs του Ομίλου Soleil Hospitality, Γιάννη Καφφά και Αλέξανδρου Μαυρογένη, επισκέψου, σαν και του λόγου μας, χωρίς δεύτερη σκέψη τους μαρμάρινους πάγκους με τον πάγο και τις εντυπωσιακές θαλασσινές πρώτες ύλες που φιλοξενούν. Ψάρια ημέρας μεγάλων μεγεθών, αστακοί, στρείδια, οστρακοειδή και επιλογές που δύσκολα συναντάς συγκεντρωμένες στον ίδιο χώρο, σε κάνουν να στέκεσαι για ώρα μπροστά τους, περισσότερο σαν επισκέπτης αγοράς ψαριών της Μεσογείου, παρά σαν πελάτης εστιατορίου.

Στα χέρια μας, για πρώτη φορά, και η κάρτα ημέρας. Μια κάρτα που μιλούσε τη γλώσσα της εποχικότητας και της δημιουργικής κουζίνας, με άφθονα στοιχεία και αναφορές από την Κύπρο, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στα ψάρια ημέρας, στις ιδιαίτερες κοπές και στις dry aged επιλογές που ωριμάζουν υπομονετικά στους ειδικούς θαλάμους του εστιατορίου.

Εμείς πάντως ξεκινήσαμε με φυσαλίδες. Ένα οινικό ταξίδι που ξεκίνησε από την Ιταλία και συνέχισε σε Γαλλία, Νέα Ζηλανδία και Κύπρο, μέσα από ένα προσεγμένο wine pairing που αποδείχθηκε από τα πιο σωστά και ισορροπημένα που έχουμε απολαύσει τους τελευταίους μήνες. Τα στρείδια ημέρας έδωσαν αμέσως τους πρώτους γαστρονομικούς πόντους. Gillardeau oyster, μπρινουάζ bluefin τόνος, πόνζου, φύλλο shiso και χαβιάρι συνδύασαν αλμύρα, οξύτητα και ιωδιούχα φρεσκάδα σε μια ονειρική μπουκιά που ξυπνά τον ουρανίσκο με πρωτόγνωρους συνδυασμούς.

Ακολούθησαν τα φρεσκότατα χτένια crudo, αγγιγμένα με πορτοκάλι, αγνό παρθένο ελαιόλαδο, τσίλι και ξύσμα εσπεριδοειδών. Δροσερά, φίνα και απόλυτα ισορροπημένα, θύμιζαν γιατί οι μεγάλες πρώτες ύλες χρειάζονται ελάχιστες παρεμβάσεις.

Η σαλάτα με καρπούζι, παλαιωμένο χαλούμι σχάρας, γλιστρίδα και ντοματίνια κονφί απέδειξε πως η κυπριακή γεύση μπορεί να ταξιδέψει στο σήμερα χωρίς να χάσει καθόλου από την ταυτότητά της. Μια ανάλαφρη, καλοκαιρινή ανάγνωση της γαστρονομικής μας μνήμης, από τα χέρια ανθρώπων που βλέπουν το αύριο.

Το Tomato Carpaccio με ντομάτες ποικιλίας μαρμάντα, κάπαρη, κόκκινο κρεμμύδι και κρίταμο ήταν η απόδειξη πως ακόμη και ένα φαινομενικά απλό πιάτο μπορεί να αποκτήσει χαρακτήρα όταν η πρώτη ύλη βρίσκεται στο σωστό επίπεδο, αλλά και στη σωστή εποχή.

Το προζυμένιο ψωμί, που αφίχθη με σωστή κρούστα και όμορφο ψήσιμο, βρήκε τον ιδανικό του συνοδοιπόρο στον εθιστικό ταραμά με bottarga. Από εκείνες τις περιπτώσεις που λες πως θα δοκιμάσεις λίγο ακόμη και λίγο ακόμη και ξαφνικά συνειδητοποιείς πως το μπολ άδειασε.

Τα Octopus Bites, με ajo blanco, λάδι za’atar, key lime και τραγανές πατάτες, έφεραν όμορφες υφές και αρωματικές εντάσεις, ενώ το εντυπωσιακό σερβίτσιο με πάγο που έκρυβε το Truffle tartare με σολομό και τόνο, αποτέλεσε μία από τις πιο απολαυστικές στιγμές της βραδιάς. Μπλίνι πατάτας, μία γενναιόδωρη κουταλιά από το ταρτάρ, λίγο χαβιάρι σολομού και η απόλαυση πραγματικά απογειώνεται.

Το βοδινό καρπάτσιο με τρούφα, παρμεζάνα και φουντούκια κέρδισε κι αυτό πολλούς πόντους, όχι μόνο γευστικά αλλά και αισθητικά. Ο πραγματικά εξαίρετος στην εξυπηρέτηση σερβιτόρος του τραπεζιού μας το τύλιξε επιδέξια σε ρολό και το μοίρασε στο τραπέζι, προσθέτοντας θεατρικότητα χωρίς να αφαιρεί τίποτα από την ουσία του πιάτου. Και η ουσία ήταν ότι με το ρολάρισμα όλες οι γεύσεις, οι πρωτεΐνες, τα κόντιμεντ και οι σος έγιναν ένα, έσμιξαν τη δυναμική τους και έφεραν το επιθυμητό, μπαλανσαρισμένο αποτέλεσμα στο στόμα.

Η αστακομακαρονάδα με ζυμαρικά calamarata, ντομάτα, ούζο και βασιλικό είχε όλα όσα ζητά κανείς από ένα τέτοιο θρυλικό πιάτο, που με το που μπαίνει στη σάλα όλες οι ματιές συγκεντρώνονται πάνω του. Ο σχεδόν δύο κιλών αστακός διατηρούσε το δάγκωμά του, χωρίς να δυσκολεύει τους μασητήρες (συχνό λάθος σε εστιατόρια για τέτοια μεγέθη αστακού), τα ζυμαρικά έφτασαν υποδειγματικά al dente και η σάλτσα είχε ένταση χωρίς να σκεπάζει τη θάλασσα.

Και κάπου εκεί ήρθε ίσως η πιο ενδιαφέρουσα στιγμή της βραδιάς. Το τοπικό dry aged Tuna T-bone. Ένα πιάτο που δύσκολα συναντάς στο νησί και ακόμη δυσκολότερα εκτελεσμένο σε αυτό το επίπεδο. Ψημένο με βαθιά umami αρώματα εξωτερικά και ροζ, ζουμερό εσωτερικό, απογειωμένο με apple soya glaze, ψημένα ρεβίθια, σταφύλια και καψαλισμένα σπαράγγια. Και πίστεψέ με είναι από εκείνα τα πιάτα που μένουν στη μνήμη για καιρό.

Η τελευταία πράξη ανήκε στη φωτιά του Josper. Το αμερικανικό ribeye και το ιδιαίτερα γευστικό skirt steak έφτασαν στο τραπέζι με σωστό ψήσιμο, έντονο χαρακτήρα και όλα εκείνα τα αρώματα κάρβουνου και ξύλου που μόνο ένας τέτοιος φούρνος μπορεί να χαρίσει.

Στα επιδόρπια, η βελούδινη Pistachio Crème Brûlée με σάλτσα βατόμουρου πλησίασε επικίνδυνα το άριστα, ενώ το θρυλικό πλέον τιραμισού του Roe + Bone εξακολουθεί να αποτελεί λόγο επίσκεψης από μόνο του. Το ταψί φτάνει στο τραπέζι και η μερίδα σερβίρεται μπροστά σου, δίνοντας ένα όμορφο, παρεΐστικο φινάλε σε μια βραδιά που δύσκολα ξεχνιέται.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στο κεφάλαιο εξυπηρέτηση. Ευγένεια, επαγγελματισμός, γνώσεις γύρω από το κρασί και το φαγητό και μια σπάνια ικανότητα να βρίσκονται δίπλα σου χωρίς ποτέ να γίνονται παρεμβατικοί. Από τα καλύτερα σέρβις που έχουμε συναντήσει τον τελευταίο καιρό και σίγουρα αντάξιο των υψηλών γαστρονομικών φιλοδοξιών του εστιατορίου.

Με φόντο τα φώτα της Μαρίνας του Παλαιού Λιμανιού Λεμεσού, τα σκάφη που λικνίζονταν ήρεμα και τις μουσικές επιλογές του DJ να συνοδεύουν τη βραδιά χωρίς ποτέ να δυσκολεύουν την κουβέντα, το Roe + Bone απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί θεωρείται πλέον σημείο αναφοράς για τη γαστρονομία της Λεμεσού και όχι μόνο.

Αν κάτι μένει στο τέλος, είναι πως το Roe + Bone δεν είναι για μια απλή έξοδο για φαγητό. Είναι από εκείνες τις εμπειρίες που σε κάνουν να κλείνεις, φεύγοντας, τραπέζι και για την επόμενή σου επίσκεψη.

Παλιό Λιμάνι Λεμεσού, Τετράγωνο D, 3727, Λεμεσός, Κύπρος
7000 7808